ความสำคัญของแม่ในชีวิตลูก วารสารกัลยาณมิตร ปี 2530 ฉบับที่ 8 หน้า 121
หน้าที่ 121 / 122

สรุปเนื้อหา

ต่อจากปกหน้าใน เมื่อลูกยังเล็กเป็นเด็กอ่อนน่ารัก น่าทะนุถนอม ถูกเหลือบยุงขึ้นไต่ตอมกัด เจ็บได้ความทุกข์ก็ร้องไห้ แม่ย่อมเกิด ความกรุณาเพราะได้สดับเสียงลูกร้อง ยามลูกอยู่ในวัยซุกซนเริงร่าน่ารัก น่าชม จิตใจของแม่เกิดมุทิตา คืออ่อน โยนเบิกบาน เพราะเฝ้าดูหนูน้อยเจริญ วัย ครั้นลูกเติบโตเป็นผู้ใหญ่มีครอบ ครัวแยกเรือนไป แม่ย่อมทำใจให้เป็น อุเบกขา คือความวางเฉยได้ เพราะคิด ว่าลูกอาจเลี้ยงตัวเองได้โดยลำพังของ ตน แม่ชื่อว่าเป็นบุรพเทพของลูก คือไม่คำนึงถึงความผิดพลาดของลูกทั้ง หลาย ปฏิบัติเพื่อประโยชน์สุขแก่ลูกโดย ส่วนเดียวเท่านั้น ท่านจึงเป็นบุรพเทพ ผู้มีอุปการะก่อนเทพเหล่าอื่น จึงเป็นผู้สม ควรแก่ทักษิณา แม่ได้ชื่อว่าเป็นบุรพาจารย์ของ ลูก เพราะตั้งแต่ลูกเกิดมา แม่เฝ้าพ สอนด้วยความรักเมตตา สอนให้เดิน ย

หัวข้อประเด็น

- ความสำคัญของแม่ในชีวิตลูก

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ต่อจากปกหน้าใน เมื่อลูกยังเล็กเป็นเด็กอ่อนน่ารัก น่าทะนุถนอม ถูกเหลือบยุงขึ้นไต่ตอมกัด เจ็บได้ความทุกข์ก็ร้องไห้ แม่ย่อมเกิด ความกรุณาเพราะได้สดับเสียงลูกร้อง ยามลูกอยู่ในวัยซุกซนเริงร่าน่ารัก น่าชม จิตใจของแม่เกิดมุทิตา คืออ่อน โยนเบิกบาน เพราะเฝ้าดูหนูน้อยเจริญ วัย ครั้นลูกเติบโตเป็นผู้ใหญ่มีครอบ ครัวแยกเรือนไป แม่ย่อมทำใจให้เป็น อุเบกขา คือความวางเฉยได้ เพราะคิด ว่าลูกอาจเลี้ยงตัวเองได้โดยลำพังของ ตน แม่ชื่อว่าเป็นบุรพเทพของลูก คือไม่คำนึงถึงความผิดพลาดของลูกทั้ง หลาย ปฏิบัติเพื่อประโยชน์สุขแก่ลูกโดย ส่วนเดียวเท่านั้น ท่านจึงเป็นบุรพเทพ ผู้มีอุปการะก่อนเทพเหล่าอื่น จึงเป็นผู้สม ควรแก่ทักษิณา แม่ได้ชื่อว่าเป็นบุรพาจารย์ของ ลูก เพราะตั้งแต่ลูกเกิดมา แม่เฝ้าพ สอนด้วยความรักเมตตา สอนให้เดิน ยืน นอน นั่ง ให้เรียกพ่อ รู้จักแม่ สอนให้ รู้จักความถูกต้อง ก่อนผู้อื่น จึงเรียกว่า เป็นบุรพาจารย์เพราะเป็นอาจารย์ก่อนอา จารย์เหล่าอื่นทั้งหมด แม่นั้นยังได้ชื่อว่าเป็นอาหุไนย บุคคลของลูก เพราะแม่บำรุงเลี้ยงดู มีอุปการะต่อลูกมาก เป็นบุคคลที่ควรได้ รับวัตถุคือข้าวและน้ำเป็นต้น จากลูกที่นำ มาบูชา คือเป็นบุคคลผู้สมควรได้รับการ บูชาด้วยสิ่งของต่าง ๆ แม่จึงเป็นผู้ทำกิจที่ทำได้ยาก ความดีที่พ่อแม่ เป็นผู้มีอุปกา ระมาก ลูกจึงไม่สามารถตอบแทน บุญคุณพ่อ แม่ ด้วยอุปการะอันใดได้ เลย ถ้าลูกนั้นวางแม่ไว้บนบ่าข้างขวา วางพ่อไว้บนบ่าข้างซ้าย ทำการบำรุง ท่าน ให้ท่านนั่งถ่ายปัสสาวะและ อุจจาระบนบ่าทั้งสองตลอด ๑๐๐ ปี ก็หาได้ตอบแทนคุณท่านได้เลย แต่ หากลูกคนใดสามารถชักนำพ่อแม่ ได้หมดสิ้น เป็นการตอบแทนพระ คุณที่เลิศแล้วกว่าการตอบแทนทั้ง ปวง เพราะฉะนั้นในวโรกาสมหามงคล สมัยวันที่ ๑๒ สิงหาคม ๒๕๓๐ นี้ ซึ่ง ตรงกับวันเฉลิมพระชนมพรรษาของ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ผู้ทรงเป็น “แม่แห่งชาติ” ของพสกนิกร ชาวไทยทั้งแผ่นดิน เราชาวไทยทั้งหลายซึ่งเปรียบ ประดุจลูกแก้วของพระองค์ท่าน จึง สมควรร่วมใจกันตั้งจิตอธิษฐาน ตั้ง มั่นอยู่ในหนทางแห่งความดี อยู่ใน เส้นทางธรรม ตั้งใจให้ทาน รักษา ศีล เจริญภาวนา อย่างเต็มกำลัง เต็ม ศรัทธา เพื่อน้อมเกล้าน้อมกระหม่อม ถวายเป็นพระราชกุศล แด่พระแม่ เจ้าผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐยิ่งของ เข้ามาสู่เส้นทางธรรมอันสว่างดี กรุณาธิคุณอันเปี่ยมล้นของพระองค์ แล้ว ให้ถึงพร้อมด้วยความศรัทธา ในการทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา จึงได้ชื่อว่าทดแทนบุญคุณพ่อแม่ ชาวไทยด้วยความสำนึกในพระมหา ขอให้ทรงพระเกษมสำราญ พระ ชนมายุยิ่งยืนนานตราบเท่าเข้าสู่พระ นิพพานเทอญ. Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More