ความประทับใจในหลวงพ่อ : หน้า 72/122

ตัวข้าพเจ้าเองไม่ค่อยจะบำรุงศาสนาเลย ใส่ บาตรตั้งแต่เกิดมาก็นับครั้งได้ไม่เคยถึง ๑๐ ครั้ง ด้วยซ้ำไป แต่ต้องมาเป็นหนี้บุญคุณพระศาสนา อย่างประมาณค่าไม่ได้เลย แล้ว แรกทีเดียวไปขอโทษท่าน ท่านก็ ยังเฉย ๆ อยู่ แต่พอตกเย็นท่านก็เรียก มามอบหมายงาน ตอนนั้นข้าพเจ้ารู้สึก มีความสุขที่สุดเลย ถ้าจะเปรียบว่าขึ้น สวรรค์แล้วมีความสุข ข้าพเจ้าก็คิดว่า สุขครั้งนี้คงไม่ต่างกันนัก แล้วข้าพเจ้าได้ รับความรู้หลาย ๆ อย่างจากอาจารย์ ข้าพเจ้ายังคิดเลย ความรักความเมตตา จากอาจารย์จะมาถึงข้าพเจ้าหรือ ถ้า ข้าพเจ้ายังหยิ่งยโสอยู่ การที่เราไป ต่อว่าผู้ใหญ่ ที่มีคุณวุฒิสูงกว่าเรานั้น ถึงแม้เราไม่ผิดแต่ก็ไม่สมควรอย่าง ยิ่ง อันนี้ทําให้ข้าพเจ้าคิดได้ว่าบาง อย่างต้องตัดสินว่าควรหรือไม่ควรจะ ดีกว่า ดังที่หลวงพี่ฐานะท่านได้สอนไว้ บัดนี้ข้าพเจ้ารู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไปมาก โดยเฉพาะปากไม่ค่อยไวเหมือนเมื่อก่อน ไม่ค่อยจะเอาเรื่องคนเท่าไหร่ แม้มีบาง ครั้งเคยนึกว่า ไม่อบรมก็ได้นะ ขอให้ได้ ด่าใครบางคนสักทีเถอะ แต่แล้วก็เฉย เสียดีกว่า แล้วไอ้ความเฉยนี่ล่ะ ทำให้ เราได้ดีในภายหลัง จนบัดนี้ข้าพเจ้ายัง ดีใจเลยว่า ดีนะที่เราไม่ได้ไปว่าใครเขา เข้า ไม่งั้นก็คงไม่ได้เป็นคนใหม่ดังทุก วันนี้ ความประทับใจของข้าพเจ้า ข้าพ เจ้าประทับใจในหลวงพ่อ หลวงพี่ และ พี่อุบาสก อุบาสิกา ทุกท่านที่อยู่ในวัดนี้ ท่าน โดยเฉพาะหลวงพ่อ วันหนึ่ง แทบไม่ได้พักผ่อนเลย มีอยู่คืนหนึ่งฝน คก พายุแรงมาก น้าใหลท่วมมาถึงกลด เราต้องย้ายกลดเป็นการใหญ่ เวลาตี ๒ กว่า แล้วสิ่งที่เรานึกไม่ถึงในความ กรุณาของหลวงพ่อในคืนนั้นก็คือ ท่าน ตากฝนมาดูพวกเรา พวกเราหลายคน ถึงกับน้ำตาซึม รวมทั้งข้าพเจ้าด้วย และ มีอยู่หลายคนที่คิดจะกลับบ้าน คิดว่าอยู่ ไม่ได้แล้วก็ต้องเปลี่ยนใจ เมื่อเห็นความ เมตตาของหลวงพ่อ เมื่อทราบจากพี่ อุบาสิกาว่าท่านเพิ่งกลับไปพักผ่อนตอน ที่ ๑ ก็ยิ่งซาบซึ้งในความเมตตาของ หลวงพ่อที่ท่านยังไม่ทันพักผ่อนเลย ก็ อุตส่าห์ห่วงพวกเรา ตัวข้าพเจ้าเองไม่ ค่อยจะบำรุงศาสนาเลย ใส่บาตรตั้งแต่ เกิดมาก็นับครั้งได้ไม่เคยถึง ๑๐ ครั้ง ด้วยซ้ำไป แต่ต้องมาเป็นหนี้บุญคุณ พระศาสนาอย่างประมาณค่าไม่ได้เลย ในตลอดเดือนครึ่งนี้ จึงต้องทำให้ข้าพ เจ้านึกเสียใจที่เคยคิดจะห้ามเพื่อนเข้าวัด มาบัดนี้ ข้าพเจ้าคิดว่าทุกสิ่งที่ข้าพ เจ้าได้รับจากที่นี่ จากบุคคลที่ยอม เป็นพระจันทร์ส่องแสงให้กับโลกใน เวลากลางคืน แต่ไม่ยอมเกี่ยวข้องกับ โลก ทำให้ข้าพเจ้าเป็นคนที่พร้อม แล้วที่จะเผชิญกับทุกสิ่งทุกอย่างใน โลก และข้าพเจ้าก็คิดว่า ข้าพเจ้าก็ จะขอร่วมในการเป็นพระจันทร์เพื่อ สร้างบารมีไปกับหลวงพ่อ หลวงพี่ พี่อุบาสก และอุบาสิกา ที่วัดพระ ธรรมกาย ด้วย ข้าพเจ้าเคยฟังกลอนหนึ่ง ซึ่ง ข้าพเจ้าชอบมาก และจะปฏิบัติตาม กลอนนี้ กลอนนี้เป็นกลอนของเพื่อน ธรรมทายาทกลุ่ม ๑ ได้แต่งขึ้นเพื่อบูชา ธรรมของหลวงพ่อ ข้าพเจ้าฟังแล้วชอบ มาก จึงจําเอาไว้ และจะขอจําไว้ตลอด ชีวิตนี้ พ่อ จากดวงใจลูกน้อยยามไกลหลวง ไม่ทดท้อน้อมถึงวันท่านสั่งสอน ทุกถ้อยคำ ธรรมะไม่คลายคลอน ไม่รานรอนจะสลักประพฤติตาม มรสุมเบื้องหน้ายังรอท่า พ่อไม่ล้า ลูกไม่ถ้าไม่ท้อถอย เราพ่อลูกจะสู้เพื่อชนคอย แสงน้อย ๆ ส่องสว่างที่กลางใจ go Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร/สิงหาคม ๒๕๓๐