ข้อความต้นฉบับในหน้า
ไหร่หนออีกหนึ่งดวงชีวิตน้อย ๆ
จักคลอดจากครรภ์มารดาเสียที
แล้วในที่สุด...เวลาแห่งการรอคอย
ก็มาถึง เธอผู้เป็นที่รักยิ่ง เธอผู้
เป็นสายเลือดและชีวิต ก็ได้คลอด
จากครรภ์มารดาออกมาลืมตาดู
เด็กทารกเล็ก ๆ อยู่นั้น รู้สึกว่า
ต้องลำบากในการเลี้ยงดูพอสม
ควร เพราะเวลากลางคืน เขา
จะตื่นคืนละ ๙-๑๐ ครั้งเป็นประ
จำ และหนูไมค์ก็มักจะป่วย
เป็นหวัดอยู่บ่อย ๆ แต่ช่วงนี้เขา
โลก และดูเหมือนว่า ทุกผู้คนที่ 1 เริ่มรู้ความแล้ว คือพูดแล้วเขา
เฝ้ารอ ต่างมีดวงตาที่ทอประ
กายแห่งความสมหวังทั้งสิ้น
เสียงหัวเราะและรอยยิ้มเริ่มเบ่ง
บานจากทุกใบหน้าของผู้เฝ้ารอ
นั้น...
หลังจากนั้นไม่นาน คุณ
ยายอารี ณ ลำปาง ของหนู
น้อย ก็ได้ไปกราบขอพรจาก
หลวงพ่อพระพุทธิวงศมุนี เจ้า
อาวาสวัดเบญจมบพิตรดุ
สิตวนาราม ขอให้หลานน้อย
ได้เป็นผู้ที่เจริญวัยด้วยสิริสวัสดิ์
และประสบแต่สิ่งอันเป็นที่รัก.....
พร้อมกันนั้น คุณยายก็ได้ขอให้
หลวงพ่อตั้งชื่อให้หลานน้อย
ด้วย และที่สุดหนูน้อยก็ได้นาม
ว่า...“พุทธิคม”...ซึ่งนับเป็น
มงคลนามอันยอดยิ่ง เพราะชื่อนี้
มีความหมายว่า เป็นการ
เดินทางไปสู่องค์พระสัมมา
สัมพุทธเจ้า ซึ่งเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น
และเบิกบานแล้ว นั่นเอง.....
เนื่องจากว่า คุณพ่อธวัช
เกียรติเลิศพงศ์ ยังไม่กลับจาก
ที่ทำงาน ดังนั้น เรื่องของ หนู
น้อยไมค์กี้ (ด.ช.พุทธิคม
เกียรติเลิศพงศ์) จึงถูกถ่าย
ทอดผ่านทางคุณจุฑารัตน์ ผู้
เป็นมารดาโดยลำดับว่า....
“เมื่อตอนที่เขายังเป็น
เข้าใจ เราก็สบายขึ้น โดยอุป
นิสัยแล้วไมค์ก็เป็นเด็กที่ร่าเริง
และเป็นเด็กที่มีความจำดี เขามัก
จะมีคำถามอยู่เสมอ ๆ เกี่ยวกับ
เรื่องต่าง ๆ ที่ได้พบเห็น แววแห่ง
ความฉลาดนั้น เราได้พบเห็น
อยู่บ่อย ๆ ตัวอย่างเช่น ชื่อ
55
55
55
เพื่อน ๆ ของเขาที่เรียนด้วยกัน
ที่โรงเรียนอนุบาลจุไรรัตน์นั้น
เขาก็สามารถจำได้หมด รวมทั้ง
ชื่อของคุณครูทุก ๆ คนในโรง
เรียนด้วย หรือแม้แต่ชื่อรถยนต์
ที่วิ่งบนถนน ซึ่งเราเคยบอกกับ
เขาว่า ยี่ห้ออะไรบ้างนั้น เขาก็
สามารถจำได้และบอกเราได้ถูก
ต้องเช่นกัน....
...น้องไมค์กี้ เป็นเด็กที่รัก
เท่านั้น แม้คุณสมบัติที่ดีงาม
หนูน้อยผู้เพิ่งจะผ่านโลกมาเพียง
ไม่กี่ฤดูกาล ก็นับได้ว่า มี
มาพร้อมเช่นกัน ที่เป็นเช่นนี้
อาจจะเป็นเพราะว่าคุณตาคุณ
ยายหรือจะนับย้อนไปถึงคุณ
ทวดก็ตาม ท่านเหล่านั้น ต่างก็
เป็นผู้ที่มีจิตใจฝักใฝ่ในธรรม
มาโดยตลอด คุณจุฑารัตน์
กล่าวว่า...
คุณครูและชอบการเป็นผู้นำ เวลา
ที่เขาอยู่ในโรงเรียน เขามัก
ทางด้านธรรมะมาก ได้เป็นผู้ที่
จะขอคุณครูชักธงชาติ ขออยู่
สนใจศึกษาเรื่องราวในทางพระ
พุทธศาสนาจนตลอดชีวิต คุณ
ทวดชอบฟังเทศน์ แม้กระทั่งเมื่อ
หน้าชั้น เป็นต้น”
จะนับว่า เป็นโชคอันมหา
ศาล เพราะ “บุญบันดาล” ก็
ว่าได้ เพราะหนูน้อยพุทธคมนั้น
ไม่เพียงแต่จะเป็นผู้ที่เพียบพร้อม
ด้วยรูปสมบัติและทรัพย์สมบัติ
“คุณทวดของไมค์กี้ ชอบ
เปิดวิทยุแล้ว หากได้ยินเสียง
พระเทศน์ ท่านจะต้องนั่งพนม
มือฟังจนจบทุกครั้งไป ท่านจะ
ใช้เวลาสวดมนต์อย่างน้อยครึ่ง
ชั่วโมงทุกวัน เราสามารถที่จะ
พูดได้ว่า บรรพบุรุษเป็นคนที่
ใจบุญมาก ชอบทำบุญทำทาน
อยู่อย่างสม่ำเสมอไม่เคยขาดเลย
จนแม้กระทั่งผลบุญนี้ ได้ตก
ทอดมาถึงรุ่นลูกรุ่นหลานและรุ่น
เหลน ดังที่ได้เห็นเป็นพยานอยู่นี้
ว่า น้องไมค์กี้เอง ก็เป็นผู้ที่ชอบ
ไปวัด ชอบทำบุญ ชอบตัก
12
กัลยาณมิตร/กันยายน ๒๕๓๐
Kalyanamitra.org
33