การนั่งสมาธิและการฝึกจิต : หน้า 44/118

นั่งสมาธิ ในการนั่งสมาธิ คนบางคน เพียงแค่ผู้สอนพูด ขาดคำก็ทำตามได้สำเร็จในนาทีนั้น แต่บางคน สอนแล้วก็สอนอีก นั่งแล้วก็นั่งอีก เป็นเดือนเป็นปีก็ยัง ไม่ได้สักที ถาม หลวงพ่อครับ ในการนั่งสมาธิ เห็นบางคนต้อง ทนนั่งหลาย ๆ ชั่วโมงจึงจะได้ บางคนเดี๋ยวเดียวก็ได้ ทำไมจึง แตกต่างกันครับ ตอบ นั่งมาก นั่งน้อยนี่ คือ อย่างนี้นะ เอาละ จะ ไม่ขอใช้คำว่าใครมีบุญเก่าบุญใหม่มาก จะไม่พูด แต่จะใช้ คำว่า ใครที่ปรกติเป็นคนไม่เจ้าอารมณ์ เป็นคนที่ไม่เอา แต่ใจตัวเอง ไม่ทำตามแต่ใจอยาก เป็นคนมีเหตุผล คนประเภทนี้เมื่อถึงเวลาทำสมาธิ จะประคองใจให้หยุด ให้นิ่งได้ง่าย สำหรับท่านที่ประคองใจให้หยุดให้นิ่งไม่ค่อย จะได้กับเขา ก็รู้ไว้เถอะว่า เราน่ะตัวเจ้าอารมณ์ อย่าสงสัย เลยนะ หลวงพ่อ ตอบปัญหา ก็เพราะว่าเป็นคนเจ้าอารมณ์ เอาแต่ใจตัวน่ะซี แต่พูด ก่อนหน้านี้คงไม่ยอมมาวัดกันหรอก ก็ต้องค่อย ๆ ตะล่อม มานะ มาอยู่กลด มาอยู่ทำไม มาดัดนิสัยเจ้าอารมณ์ ถ้าพูด ภาษาชาวบ้านให้ชัดแบบสมัยพ่อขุนรามคำแหง ก็มาฝึกหัดคัด สันดานเจ้าอารมณ์กันไง ที่เรามาปักกลดกันนี่ พระก็ ปักกลด เณรก็ปักกลด ญาติโยมก็ปักกลด ปักกลดอยู่ทำไม จะดัดสันดานเจ้าอารมณ์ของตัวเอง เช่น เมื่อก่อนนี้จะนอน อุ้ย...ไม่มีห้องแอร์ละก็จะนอนไม่หลับ เป็นอย่างไรนอนบนลูกรัง นอนสบายดีไหม (ฮี ๆ ๆ) เอ๊ะ...มันก็หลับได้ นี่ยกตัวอย่าง เพียงแค่การเป็นคน “เจ้าอารมณ์” อย่างเดียว ยังมีผล ไปถึงการกระทำทุกเรื่องอย่างนึกไม่ถึงเลย เมื่อเป็นอย่างนี้ จงมาเถอะมาปักกลดอยู่ธุดงค์มาฝึกตนเอง ดัดนิสัยตนเอง แน่นอนไม่สบายหรอก แต่นั่นแหละ การมาอยู่ธุดงค์เป็นวิธี ขจัดความเจ้าอารมณ์อย่างได้ผลชะงัดที่สุด เมื่อใดก็ ตามที่เราขจัดความเจ้าอารมณ์ออกไปจากใจได้ เมื่อนั้น ความดีงามต่าง ๆ ก็จะปรากฏแก่เรา แม้แต่การนั่งสมาธิ ก็จะประสบผลสำเร็จโดยง่าย ฝ่ายวิชาการ อาศรมบัณฑิต รวบรวมและเรียบเรียงจากการตอบปัญหา ของ หลวงพ่อทัตตชีโว ๔๒ Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร/ กันยายน ๒๕๓๐