คนมหัศจรรย์ของโลก : หน้า 76/118

เรืองแปล คนมหัศจรรย์ ของโลก ต่อจากฉบับที่แล้ว นางมีลเล่อร์รับของนั้นมาถือไว้ ในมือแล้วว่า “มันเป็นรังนกน่ะซิ นกชนิด ไหนกันที่ทำรังนี้” “เธอดูซิ กิ่งไม้เล็ก ๆ และใบ ไม้ขัดกันเข้ากับขนไก่ เส้นผมและ หญ้ามอสส์อ่อน ๆ ดูมันแตกต่าง จากรังนกที่เธอเคยเห็นมาบ้างไหม” “ไม่แตกต่างกันเลย” นางมิลเล่อร์ หัวเราะ “ฉันไม่มีความรู้ดีในทางนี้ จึง เห็นว่ามันก็เหมือนกับรังนกอื่น ๆ มีอะไรที่ แตกต่างกันยังงั้น” “แตกต่างกันตรงที่ยอร์ชเป็นผู้ ทำเท่านั้น ไม่ใช่นกทำ “ไหน เธอหมายความ........ “เขาว่านกเป็นผู้สอนวิธีทำให้เขา เอ ฉันจะพูดว่าอย่างไรดี ฉันรู้ว่าเขา ๗๔ เฝ้าดูสัตว์ตัวเล็ก ๆ ทุกอย่าง ไม่ว่าจะ เป็นหนอน แมลง จิ้งจก ดูว่ามันจะ เคลื่อนไหวอย่างไร ฉันเคยเห็น เขานอนคว่ำอยู่ตั้งหลายชั่วโมง เพื่อ เฝ้าดูความเป็นไปที่จอมปลวก เขามองดูที่ตรงนี้ทุกเช้า ดูแม่นกจะ มาทำรังหรือไม่ ถ้านกไม่มาทำรัง เขาจะรู้สึกผิดคาดมาก” แล้วเธอก็น่ารังนกไปวางไว้บนกิ่ง ไม้ตามเดิม “อือฉันไม่เคยเห็นเลย” นางมีล เล่อร์ร้องอุทานออกมา “แต่รังนกเกี่ยว ข้องอะไรกับดอกไม้ด้วยล่ะ” “คือเขาบอกว่าสัตว์และดอกไม้ พูดกับเขา เพราะฉะนั้นเขาจึงรู้วิธี ทำรังของมัน" “โอ้โฮ เป็นนิยายอะไรอย่างนั้น เชียว” นางมีลเล่อร์หัวเราะอย่างครื้น เครง นางคาร์เว่อร์มีสีหน้าตึงนิดหน่อย เธอไม่ชอบให้เพื่อนบ้านหัวเราะเยาะเด็ก น้อยที่น่าสงสารของเธอ เธอรู้ว่าเรื่องของ เขาเป็นที่น่าประหลาดแต่ก็...... นางคาร์เวอร์กล่าวอย่างรีบร้อนว่า “มาทางนี้เถอะฉันจะให้ชมสวนครัว น่าสนใจมาก” แล้วก็พากันเดินอ้อม ไปทางหลังบ้าน พอถึงลานด้านหลัง นางคาร์เวอร์ก็อุทานขึ้นว่า “โอ๊ย! ตาย จริง” “อะไรอีกล่ะ” นางมีลเล่อร์ถาม “กองฟืนนั่นแน่ะ เธอเห็นมันอยู่ที่ นั่นไหม” นางคาร์เวอร์พูดเสียงเศร้า กัลยาณมิตร/กันยายน ๒๕๓๐ Kalyanamitra.org