บรรยากาศในวิทยาลัยอ๊อกซฟอร์ด : หน้า 54/118

นักศึกษาเรียนเกี่ยวกับแผนที่อย่างขะมักเขม้น นิสัยของนักเรียนนักศึกษาทั่วโลกอย่าง หนึ่งคือ ต้องนินทาอาจารย์ ซึ่งนอกจาก จะเป็นการสร้างบรรยากาศในวงสนทนา ให้สนุกสนานครึกครื้นขึ้นแล้ว ยังเป็น การคลายความเครียดจากการเรียนได้ อย่างดีอีกด้วย และสำหรับที่ Oriel ก็เช่นกัน บุคคลที่ตกเป็นอาหารปากของ นักศึกษามากที่สุดก็คือ Dean ของ วินัยของนักศึกษา และก็ทยอยลดหลั่น ลงมาตามลำดับจนถึงอาจารย์ผู้น้อย “แมรี่พระนางผู้พรหมจรรย์” (Mary the Vergin) ซึ่งเป็นชื่อถอดมาจากชื่อที่ เป็นทางการของวิทยาลัยนี้ บรรยากาศทั่ว ๆ ไปอย่างหนึ่งของ สังคมในอ๊อกซฟอร์ด ซึ่งถ้าเอ่ยถึงแล้ว พวกเราหลายคนอาจจะแปลกใจ เพราะ คิดไม่ถึงว่าจะเป็นเช่นนั้น นั่นคือความ รู้สึกต่อต้านคนอเมริกัน อันที่จริงคน วิทยาลัย ซึ่งเป็นผู้ควบคุมเรื่องระเบียบ | อังกฤษกับคนอเมริกันนั้นพูดภาษาเดียวกัน สำหรับท่านใดที่วงสนทนาไม่อาจจะหา ที่ติได้ ก็จำเป็นจะต้องมีการแต่งตั้ง “ฉายา” อะไรสักอย่างหนึ่งให้เหมาะกับ บุคลิกของคน ๆ นั้น เช่น อาจารย์ผู้หญิง คนเดียวของวิทยาลัย ซึ่งทำหน้าที่เป็น อาจารย์ที่ปรึกษาของนิสิตหญิงซึ่งทาง วิทยาลัยเพิ่งเปิดรับเป็นปีแรก เนื่องจาก อาจารย์ท่านนี้เป็นคนเงียบ ๆ ไม่เคยทำ อะไรให้ใครเดือดร้อน จึงได้ฉายาใหม่ว่า มีความเชื่อทางศาสนาและวัฒนธรรม ที่คล้ายคลึงกันก็จริงแต่วัฒนธรรมของ ทั้งสองชาตินี้ ถ้าจะเปรียบเทียบกันใน รายละเอียดแล้วแตกต่างกันมาก สิ่งที่ เป็นเครื่องแบ่งแยกสำคัญคือ เรื่องภาษา ซึ่งมีสำเนียงแตกต่างกัน คนอังกฤษโดย เฉพาะในอ๊อกซฟอร์ดนี้ถือว่าภาษา ของตนนั้นได้มาตรฐาน พอได้ยินภาษา อังกฤษพูดโดยคนอเมริกันแล้ว เขาจะรู้ สึกขบขันอยู่ในที (คล้าย ๆ คนกรุงเทพฯ ได้ยินคนเมืองสุพรรณฯ หรืออีสานพูด ภาษาของตนอย่างนั้น) คนอังกฤษใน อ๊อกซฟอร์ดก็มีสำนวนพิเศษของเขาไว้พูด เสียดสีลับหลังคนต่างชาติที่พูดสำเนียง แปร่ง ๆ เหล่านี้โดยเฉพาะชาวอเมริกัน สำนวนพวกนี้มักเป็นคำสั้น ๆ สองสามคำ ที่คนแปลกหน้าพอได้ยินแล้วยังไม่รู้เรื่อง ว่า เขากำลังพูดอะไรกัน แต่พอนาน ๆ ไปแล้วก็จะรู้เรื่องแล้วรู้สึกโกรธขึ้นมา ในภายหลัง อาตมาเคยได้พบกับนักศึกษา ปริญญาโทชาวอเมริกันคนหนึ่งพูดปรับ ทุกข์ให้ฟัง ถึงความกระเทือนใจของเขา ที่เกิดจากการดูถูกดูแคลนของคนอังกฤษ ซึ่งมิใช่แต่เรื่องภาษาพูดอย่างเดียวเท่านั้น ค่านิยมหลาย ๆ อย่างในวัฒนธรรม อเมริกันซึ่งทั้งนักศึกษาทั้งอาจารย์แม้ กระทั่งภารโรงนำมาพูดล้อเล่น แต่ ค่อนข้างจะเป็นการพูดล้อเล่นที่เจ็บปวด เพราะมันแฝงความดูถูกดูแคลนไว้ไม่ใช่ น้อย เล่ากันว่า Professor ทางวิศว กรรมศาสตร์ชาวอเมริกันคนหนึ่ง เคย ถูกภารโรงของวิทยาลัยแห่งหนึ่งใน อ๊อกซฟอร์ด “แซว” มาแล้ว หลังจาก ไม่กี่ค่า ที่ได้ยินสำเนียงอเมริกันที่แปร่งหูไปแล้ว (อ่านต่อฉบับหน้า) ๕๒ Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร/กันยายน ๒๕๓๐