การสอนธรรมะและการทำความดี : หน้า 110/118

ที่วัด ได้แวะมาเยี่ยมเยียนครอบครัว เศรษฐีทองถึงที่บ้านหลายครั้ง นับแต่เกิด เรื่องขึ้น ธรรมะที่ท่านเมตตาสั่งสอนให้จึง เป็นเครื่องยึดเหนี่ยว ปลอบประโลมสอง สามีภรรยาได้มาก ไม่เช่นนั้นคงจะประ คับประคองนาวาชีวิตอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ ไม่ได้ เพราะแตงไทยเป็นเด็กที่น่ารัก น่า เอ็นดู เป็นลูกที่นำแต่ความสุขมาให้ จน ยากที่เศรษฐีทองและก้านแก้วจะหักใจ จากเธอได้ แม้เธอจะตอบแทนพระคุณ ด้วยความหลงผิดเช่นนี้ก็ตาม ท่านสม การสอนให้รู้จักชีวิต ให้รู้ว่า สรรพสัตว์ ล้วนมีกรรมเป็นของตนเอง ใครทำ กรรมใดไว้ ก็จะต้องชดใช้ในลักษณะ ต่าง ๆ กัน “ในวันนี้ เมื่อเรายังมีชีวิตอยู่ ก็เร่งทำความดีเข้าไว้ให้มาก ๆ เถอะ นะพ่อทอง แม่ก้านแก้ว อย่ามัวมานั่ง เศร้าโศกอาลัยลูกอยู่เลย เรารักเขา ก็คิดถึงเขาได้ แต่อย่าไปยึดมั่นถือ มั่นจนเกินไป ทำไงได้ ชาติก่อน เราอาจเคยพลาดพลั้งอะไรมา หมั่น ทำความดีเข้าไว้เถอะหักใจเสียบ้าง นะโยมนะ พระพุทธองค์ทรงสอนว่า.... ธัญชาติ ทรัพย์สิน เงินทอง หรือสิ่งของที่หวงแหนอย่างใดอย่าง หนึ่งที่มีอยู่ ทาสกรรมกร คนอาศัย พึ่งพาเอาไปไม่ได้ทั้งสิ้น จะต้องถูกละทิ้งไว้ทั้งหมด แต่บุคคล ทํากรรมใดด้วยกาย ด้วยวาจา หรือ ด้วยใจ กรรมนั้นแหละ เป็นของเขา และเขาย่อมพาเอากรรมนั้นไป อนึ่ง กรรมนั้นย่อมติดตามเขาไปเหมือน เงาติดตามตนฉะนั้น ฉะนั้นบุคคล ควรทำความดี สั่งสมสิ่งที่จะเป็น ประโยชน์ภายหน้า ความดีทั้งหลาย ย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ในปรโลก 8005 คนงาน ท่านเศรษฐีและภรรยาค่อยสร้าง โศก เมื่อถือเอาพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง ด้วยการปฏิบัติธรรม บำเพ็ญบารมี ทัน มาทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนามากขึ้น ทั้งยังพยายามทำใจให้ได้ว่าทุกสิ่ง คำ เนินมาตามกรรมที่ได้สร้างสมไว้ ไม่เช่น นั้น ทุกชีวิตในโลกคงเหมือนกัน ไม่ต้อง เกิดเป็นคนบ้าง สัตว์บ้าง แม้แต่คนยัง ต่างกัน บางคนรวย บางคนจน บ้างเป็น คนพิการ ปัญญาอ่อน บ้างเป็นคนสวย คนดี คนเก่ง ทั้งหมดมีที่มาจากคนทั้ง นั้น สิ่งนั้นก็คือ การกระทำของตนใน กาลก่อนนั่นเอง แต่มิใช่เศรษฐีจะยอม AAAAADA แพ้แก่โชคชะตาเสียทีเดียว เพราะหลัก ธรรมเกี่ยวกับเรื่องกรรมนี้พุทธศาสนา สอนไว้ด้วยว่า “มนุษย์นี้ ปรับปรุงตัวเองได้ด้วย การกระทำตนเอง เราจะเป็นคนดีคน ชั่ว จะเจริญก้าวหน้า มันอยู่ที่การ กระทำของเรา" CASA MZ “พระราชวรมุนี (ประยุทธ์ ปยุตโต), พุทธ ธรรม (กรุงเทพฯ : สานักพิมพ์สุขภาพใจ ๒๕๒๖), หน้า ๑๐๕ พระราชวรมุนี (ประยุทธ์ ปยุตโต), ไตรภูมิ พระร่วง อิทธิพลต่อสังคมไทย (กรุงเทพฯ : มูลนิธิโกมลคีมทอง, ๒๕๒๙), หน้า ๑๒ ชีวิตวิปโยค ที่ท่านเศรษฐีและก้าน แก้ว ประสบโดยไม่คาดฝันมาก่อนเช่น นี้ ประกอบกับการฟังธรรม ทำให้เขาทั้ง สองซาบซึ้งต่อบทสวดที่ว่าด้วยเรื่องกรรม ยิ่งนัก ทุกคืนก่อนนอน บทสวดสั้น ๆ บท นั้น จะต้องเป็นส่วนหนึ่งของการสวดมนต์ ไหว้พระด้วยเสมอ เพราะมันเป็นทั้ง เครื่องปลอบจิตและสิ่งเตือนใจให้ตระ หนักในความเป็นไปในมวลชีวิตของ สรรพสัตว์ได้เป็นอย่างดี (หันทะ มะยัง อะภิณหะปัจจะเวกขะณะ ปาง ภะณามะ เส) ชะราธัมโมมหิ ชะรัง อะนะพี่โต เรามีความแก่เป็นธรรมดา จะล่วง พ้นความแก่ไปไม่ได้ พยาธิธัมโมมหิ พยาธิง อะนะโต เรามีความเจ็บเป็นธรรมดา จะ ล่วงพ้นความเจ็บไปไม่ได้ มะระณะธัมโมมหิ มะระณัง อะนะตีโต เรามีความตายเป็นธรรมดา จะ ล่วงพ้นความตายไปไม่ได้ สัพเพ ปิเยหิ นานาภาโว วินาภาโว เราจักต้องพลัดพรากจากของรัก ของชอบใจด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น ยัง กัมมัง กะริสสันติ ใครทำกรรมใดไว้ กัลยาณัง วา ปาปะกัง วา ดีหรือชั่วก็ตาม ตัสสะ ทายาทา ภะวิสสันติ ตนจักต้องเป็นผู้รับผลของ กรรมนั้น อ่านต่อฉบับหน้า "ศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม, หนังสือสวดมนต์ ฉบับธรรมทายาท (ปทุมธานีศูนย์พุทธจักร ปฏิบัติธรรม วัดพระธรรมกาย), หน้า ๒๓ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๐ Kalyanamitra.org