ความสำคัญของศีลในพระสงฆ์ : หน้า 63/118

เพราะเกรงว่าจะอยู่ไม่ได้ นี่เป็นการคัดคน เลวออกไปง่าย ๆ พระบางรูป เวลาหาปัจจัยสร้าง วัดก็ไปใบ้หวย ผูกดวง ให้ฤกษ์ เสก ตะกรุด ซึ่งจัดเป็นมุสา ผิดศีลไม่ควรทำ ควรยึดหลักธรรมะของพระสัมมาสัม พุทธเจ้าจะถูกต้องกว่า ๓. สีเลนะนิพพุติง นิพพุติง คือ นิพพาน ศีลนะ ทำให้ไปพระนิพพานได้ นิพพานขั้นต้น เป็นอย่างไร คือสงบเย็น มีชีวิตอยู่ อย่างนี้แหละ ยังเหาะเหินเดินอากาศ ไม่ได้ ยังปฏิบัติธรรมให้เข้าถึงธรรม ภายในตัวก็ยังไม่ได้ แต่ก็สงบเย็น ไปตามส่วน อย่างพวกเราขณะนี้อยู่ ด้วยกันอย่างนี้ สงบเย็นทุกรูป พยายาม ระวังศีล ๒๒๗ ข้อของตนเองอยู่ ทำให้ กัลยาณมิตร/ กันยายน ๒๕๓๐ สงบเย็น ไม่มีพระนักเลงปนเลยครับ สบายดี และขณะเดียวกัน เมื่อทำอย่าง นี้มากเข้า ๆ ดวงศีลของเราก็โตขึ้นมา ทุกวัน ๆ ส่องให้เห็นทางไปพระนิพพาน เพราะศีลที่เราทำไว้ดีแล้วนี่ ก่อให้เกิด ความสว่างในตัว เห็นพระนิพพานเอง ครับ แล้วก็ไปพระนิพพานกันได้ในที่ สุด เมื่อเจ้าอาวาสหรือผู้นำมีศีลอย่าง นี้แล้ว ลูกวัดก็จะอยู่กันด้วยความสงบ เรียบร้อย ความปลอดภัยในทรัพย์สิน ความปลอดภัยในชีวิตก็จะเกิดขึ้น เพราะ ฉะนั้นคุณธรรมของนักปกครองข้อที่ ๒ คือ ศีลครับ มั่น ขาดความศรัทธาใน ความมั่นคงของหมู่คณะ ที่ไหนก็ตามถ้าพระในวัดไม่มีศีล จะเนื่องจากเจ้าอาวาสก็ดีลูกวัดก็ดีไม่ ค่อยจะมีศีล เราจะพบอยู่อย่างหนึ่งคือ นอกจากไม่มีศีลแล้ว เจ้าอาวาสยัง ไม่ชอบให้ทานด้วย อย่างที่ว่ามานั่น น่ะ ท่านขี้เหนียวเอาไว้ใช้ของท่านลำพัง ๆ พระในวัดจะแตกกันเป็นก๊กเป็นเหล่า รวมกันไม่ติด แตกกันเป็นเม็ดทราย ถ้า วัดนั้นโตหน่อยก็แบ่งเป็นคณะนั้นคณะนี้ ไม่ลงกัน หรือไปบิณฑบาตมาแล้วแทนที่ จะเอามาฉันรวมกันเป็นวง ปูเสื่อกันกลาง ศาลาเลย มีกี่รูปก็มาปันกันฉันปันกันใช้ กลับเป็นว่าถ้าวันนี้ได้กับข้าวดีเข้ากุฏิ ฉันลำพังรูปเดียว พอรุ่งขึ้นกับข้าวไม่ ค่อยจะมี ต้องมาขอรูปโน้นบ้างรูปนี้บ้าง ก็จะก่อให้เกิดความแตกแยกในหมู่คณะ เพราะอะไร เพราะไม่ค่อยให้ “ทาน” ต่างคนต่างตระหนี่ ไม่พยายามจะรักษา ศีลให้มั่นคง ก็เลยเกิดความแตกแยก เป็นกลุ่มเป็นเหล่า เมื่อเกิดความแตกแยก เป็นกลุ่มเป็นเหล่าแล้ว วัดก็เหมือนยัง กับถูกผ่าออกเป็นเสี่ยง ๆ ไม่เจริญ แม้แต่ เด็กวัดก็แตกกัน เด็กวัดคนนี้ของหลวงพี่ องค์นั้น เราว่าไม่ได้ ว่าได้แต่ลูกศิษย์ของ เรา แท้ที่จริงวัดเป็นของกลาง แม้เราเอง จะขบฉันอะไรก็ของกลาง เพราะฉะนั้น ต้องรวมไว้ตรงกลางให้ได้ มีข้าวปลา อาหาร มีสบงจีวรเท่าไรต้องเอามา ไว้ตรงกลาง ที่วัดพระธรรมกายได้กำหนดเอา ไว้อย่างนี้ อย่างเช่นเวลาทอดกฐิน ทอด ผ้าป่า ได้สบง จีวรเท่าไรจะนำเข้ากอง กลางหมด เข้าสังฆภัณฑ์ไปทำบัญชีเอาไว้ ปริจจาคะ แก้ปัญหาขาดความเชื่อ หยูกยามีเท่าไรก็เข้าสังฆภัณฑ์ห้องยาไป ๖๑ Kalyanamitra.org