ธรรมนิยาย : หน้า 96/118

CC ธรรมนิยาย สุชีพ ปุญญานุภาพ กองทัพธรรม “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ! บางทีจะเป็นด้วย ข้าพระองค์นึกถึงเรื่องของตนเองมากไปสักหน่อย จึงอดรู้สึกไม่ได้ว่าในโลกนี้คนที่เห็นอกเห็นใจ ผู้อื่นมีน้อยไป มีแต่คนที่ชอบเหยียบย่ำซ้ำเติมคน ที่ล้มแล้วโดยมาก บัดนี้ข้าพระองค์จะเล่าเรื่อง ที่ค้างอยู่ต่อไป : “เมื่อเราได้อยู่ด้วยกันโดยผาสุก ไม่ทันถึงเดือน ข้าพระองค์ก็เริ่มเห็นความหงุดหงิด ท่าทางไม่สบาย ใจของสามี ทั้งนี้ข้าพระองค์มารู้ภายหลังว่า นอกจาก เรื่องที่เขาคิดกะการในทางทรยศต่อข้าพระองค์แล้ว ยังเป็นเพราะอึดอัดที่มิได้ดื่มสุราเมามาย หรือเที่ยวเตร่ ร่วมกับเพื่อนฝูงอีกด้วย เพราะคนที่มีสันดานฝังลงใน ทางชั่วแล้ว แม้จะนำมาบำรุงบำเรอให้ผาสุกสักเพียง ไร ก็คงรู้สึกอึดอัดไม่สบาย เพราะอยากจะก้าวลงไปใน ความชั่วซึ่งเป็นที่เคยชินนั้น ไม่ผิดอะไรกับปลาที่ดิ้นรน จะหาน้ำให้จงได้ เมื่อข้าพระองค์เห็นผิดสังเกต ดังนั้นก็มิได้เฉลียวใจไปอย่างอื่น จึงพยายามซักถาม ว่า มีเรื่องหนักใจหรือไม่พอใจอะไร ก็ขอได้โปรดบอกมา เถิด จะจัดการให้ทุกอย่าง “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ! สามีของข้าพระองค์ บอกว่ามีความทุกข์ใจที่ได้บนบานเทพเจ้าไว้เมื่อวันถูก โบยด้วยแส้ว่า ขอให้รอดพ้นจากการถูกฆ่าเถิด จะน่า เครื่องเซ่นสังเวยไปทำพิธีบวงสรวง ณ ยอดภูเขาขาด อันเป็นที่ทิ้งโจรนอกกรุงราชคฤห์ แต่จวบจนบัดนี้ ก็ยัง มิได้แก้บนตามที่ได้ตั้งใจไว้ ข้าพระองค์ได้ทราบก็โล่ง ใจ เพราะสิ่งเพียงเล็กน้อยเท่านั้นไม่น่าจะต้องเก็บนิ่งไว้ เลย เพียงจัดเครื่องแก้บนไป ณ ที่นั้น จะสิ้นเปลืองสัก เท่าไร “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ! บรรดาขนมนมเนยและ เครื่องเซ่นสังเวยทั้งหลายอันประณีต และมีราคาแพงได้ สําเร็จลงด้วยการสั่งงานของข้าพระองค์ ตลอดจนการ ตระเตรียมบุคคลที่จะช่วยหาบหามก็พร้อมสรรพแล้ว ข้า พระองค์จึงบอกสามีให้เตรียมตัว สามีได้สั่งให้ข้า พระองค์ประดับประดาด้วยอาภรณ์อย่างดี เช่น สาย สร้อย แหวนและตุ้มหู ล้วนประดับด้วยมณีและวิเชียรอัน สูงค่า ทั้งนี้เพื่อเป็นการแสดงคารวะอย่างสูงในเทพ เจ้า ซึ่งข้าพระองค์ก็มิได้เฉลียวใจแต่ประการใด “เมื่อขบวนหาบหามไปถึงเชิงเขาแล้ว สามีก็บอก กับข้าพระองค์ว่าควรให้คนเหล่านั้นกลับได้ เราทั้งสองจะ ช่วยกันขนสิ่งเหล่านี้ขึ้นไปเอง เพราะการแก้บนไม่ควร ให้คนอื่นร่วมรู้เห็นด้วย “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ! อะไรที่สามีสั่งหรือต้อง การ ข้าพระองค์มิได้ขัดความประสงค์เลย จะให้คนกลับก็ ให้กลับ จึงสั่งเขาเหล่านั้นให้วางหาบเครื่องสังเวยไว้แล้ว กลับไปก่อน เราช่วยกันหาบหามขึ้นไปจนได้ ทั้งนี้ เพราะจงรักภักดี และต้องการอย่างยิ่งที่จะให้สามีเห็น ใจในความตั้งใจดีของข้าพระองค์ แม้ไม่ต้องบรรยายมากก็ Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร/กันยายน ๒๕๓๐