การพบปะนักศึกษา : หน้า 51/118

(ซ้าย) นักกีฬาเรือกรรเชียงจะฝึกซ้อมอยู่เสมอ บนฝั่งเป็นโรงเก็บเรือของวิทยาลัย (บน) นักกรรเชียงเรือคนหนึ่งของวิทยาลัย Oriel (ขวา) เรือกรรเชียง กัลยาณมิตร/กันยายน ๒๕๓๐ ตกเย็นวันนั้น ชายคนนั้นก็กลับมา อีกครั้งหนึ่ง มาบอกว่าเขาโชคดีที่ซื้อ ตั๋วรถได้ เพราะเพิ่งทราบว่ายังมีรถ ประจำทางอีกเที่ยวหนึ่งเป็นเที่ยวสุดท้าย และเขาก็ขอบอกขอบใจในความมีน้ำ ใจของอาตมา อาตมาจึงตอบไปว่า ดี ใจด้วยที่เขาหารถกลับบ้านได้ แต่ถ้า หากมีปัญหาขลุกขลักอะไรอีกก็ให้แวะ กลับมาได้เสมอ ไม่ต้องเกรงใจ ที่นี่ยัง ยินดีต้อนรับเขาอยู่เสมอ คำพูดประโยค สั้น ๆ นี้ดูจะสร้างความซาบซึ้งใจกับ ชายคนนี้มาก เขาจับมืออาตมามาบีบแน่น ก่อนจะลากลับไป อีกประมาณเดือนหนึ่งหลังจากนั้น เมื่อเปิดเทอมแล้ว อาตมาก็ได้พบชายคน นั้นอีกครั้งหนึ่ง เขาเป็นนักศึกษาปีสุด ท้ายของวิทยาลัยจริงอย่างที่บอกไว้ทุก ประการ แต่เพราะความที่ตัวของเขาเอง มิได้สนิทสนมกับใคร ทำให้เขามองคน ทุกคนเหมือนคนแปลกหน้า การพบกัน ครั้งนี้กิริยาท่าทางของเขาเปลี่ยนไป มี อาการเต็มไปด้วยน้ำใจไมตรี เหมือน อาตมาเป็นคนที่คบหาสมาคมกับเขามา อย่างสนิทสนม ตามปกติแล้ว คนอังกฤษจะไม่ ทำความสนิทสนมกับใครง่าย ๆ ทั้ง หญิงชายมักถือตัวพอสมควร จะพูดจา ทักทายปราศรัยกับใครที่ตนเองยังไม่ รู้จัก ก็จะพูดในเรื่องผิวเผิน ไม่แสดง ความคิดเห็นส่วนตัวอันจะเป็นการเปิด เผยบุคลิกหรือรสนิยมของตนออกมา เหมือนกับการสร้างกำแพงแยกตัวเอง ออกไปจากคนอื่นอยู่เสมอ จนกว่า เมื่อใดที่รู้จักกันมาสักพักหนึ่ง จนรู้ Kalyanamitra.org CC