การเดินทางด้วยรถไฟในญี่ปุ่น : หน้า 104/118

งาน เมื่อไปถึงสถานีรถไฟ คนที่มาจาก | ที่ไกลหน่อยซึ่งอาจจะขี่จักรยานมาทิ้งไว้ ณ ที่จอดจักรยาน ริมสถานีรถไฟ ซึ่ง เห็นมีอยู่ไม่น้อย ซึ่งระยะทางจากที่พัก ของข้าพเจ้าใช้เวลาเดินประมาณ ๔-๕ นาทีก็ถึงสถานีรถไฟ แต่ถ้าเห็นรถไฟก ลังเข้ามาหรือจอดอยู่ พวกเราจะวิ่งเข้าไป เพื่อให้ทันรถไฟขบวนนั้น ถ้าคนแน่น มาก ๆ ในช่วง Rush Hours อาจจะโดน พนักงานของการรถไฟสายนั้นผลักเข้าไป และอัดพวกเราเหมือนปลา ในรถไฟ กระป๋อง ประตูก็จะปิด รถไฟเคลื่อน ขบวน รถไฟจะจอดแต่ละสถานีจะใช้เวลา ไม่เกิน ๒ นาที สภาพที่ถูกอัดเป็น ปลากระป๋องในรถไฟนั้น จะว่าเนื้อเบียด เนื้อก็ไม่ถูก บางครั้งข้าพเจ้ามีความรู้สึก | เหมือนกับว่า กระดูกเบียดกระดูก มากกว่า เพราะมันยิ่งกว่าเนื้อเบียด เนื้อ รู้สึกอึดอัดมากกว่า แต่โชคดีที่ไม่ ต้องทนเบียดอยู่นาน เนื่องจากรถไฟวิ่ง เร็ว และแต่ละช่วงสถานีก็ไม่กี่นาที เมื่อ ถึงสถานีถัดไป ประตูเปิดจะมีคนออกคน เข้า ทำให้เรามีเวลาผ่อนคลายได้บ้าง บางช่วงคนอาจจะเหลือน้อยลงเมื่อผ่าน ช่วงสถานีใหญ่ ๆ คนที่ทำงานประจำหรือนักเรียน นักศึกษาที่ต้องใช้เส้นทางนั้น ๆ เป็น ประจำ จะซื้อบัตรโดยสารที่เราเรียกว่า “เทกิเก้ง” ซึ่งเป็นบัตรที่ใช้แสดงแทน ตั๋วหรือคูปองในการเข้าออกสถานี ระหว่างเส้นทาง ในบัตรนั้นจะระบุสถานี ต้นทาง-ปลายทาง และวันหมดอายุบัตร ราคาของบัตรจะขึ้นอยู่กับเวลายาวนานที่ เราต้องการใช้บัตร เช่น หนึ่งเดือน, สาม เดือน หรือหกเดือน เป็นต้น ในกรณีที่ เป็นนิสิตนักศึกษา ถ้าใช้ใบรับรอง จากสถานศึกษา จะทำให้เสียค่าทำบัตร ในราคาที่ถูกลง นอกจากนี้ เพื่อป้องกัน ไม่ให้คนใช้บัตรของผู้อื่น จะมีการระบุชื่อ และเพศด้วย แต่เวลาตรวจดูบัตรก่อนที่ จะออกจากสถานีรถไฟนั้น เนื่องจากมีคน เป็นจำนวนมากและต้องตรวจอย่างรวด เร็ว จึงมีการใช้ดินสอแดงขีดทำเครื่อง หมายว่า เจ้าของเป็นผู้หญิง อย่างนี้ เป็นต้น สำหรับผู้ที่จะเดินทางไปไหนมา กว่าทางด้านโตเกียว ซึ่งมีผู้อธิบายไว้ ว่า ทางด้านโตเกียวนั้น รถไฟสายต่าง ๆ ส่วนใหญ่เป็นของรัฐบาล มีการแข่งขันกัน น้อย แต่ทางด้านคันไซนั้น รถไฟสาย ต่าง ๆ เป็นของเอกชน มีการแข่งขันทาง ด้านธุรกิจสูงกว่า จึงค่อนข้างจะทัน สมัยกว่า แต่คิดว่า ในปัจจุบันนี้ทางด้าน โตเกียวคงถูกปรับปรุงขึ้นมาก ไหนไม่ประจำอาจจะซื้อตั๋วรถไฟโดยหยอด ชิบุย่า เหรียญลงในตู้อัตโนมัติและกดราคา ตั๋วตามที่เราต้องการ โดยที่ข้างบนตู้นั้น อาจจะมีแผนผังแสดงราคาบอกไว้ว่า จากสถานีที่ซื้อตั๋วถึงสถานีต่าง ๆ นั้น ราคาเท่าไร โดยปกติ สถานีต่าง ๆ จะมีพนัก งานเก็บตั๋วนั่งคอยเก็บอยู่ที่ประตูทางออก แต่บางสถานีอาจจะใช้ประตูอัตโนมัติปิด เปิดแทน เมื่อเราสอดตั๋วรถไฟ ซึ่งทำ ด้วยสารคล้าย ๆ แผ่นเทปแม่เหล็กเข้าไป ซึ่งสมัยนั้น ทางด้านคันไซหรือภาคตะ วันตก หรือแถบย่านเกียวโต นาราและ โอซาก้า จะนิยมใช้ประตูอัตโนมัติมาก ในโตเกียวนั้น มีรถไฟสายหลักที่ วิ่งรอบกรุงอยู่สายหนึ่ง เราเรียกว่า “สาย ยามาโนเตะ” ซึ่งเป็นขององค์การรถไฟ แห่งประเทศญี่ปุ่น (Japanese National Railway หรือ JNR) วิ่งเป็นวงกลมรอบ เมืองโตเกียว มีสถานีใหญ่ เช่น เมกุโระ, ชิบุย่า, ชินยูกุ, อิเคะบุคุโระ และอุเอโน้ เป็นต้น ที่สถานีใหญ่ ๆ มักจะมีสายรถไฟ ต่าง ๆ ทั้งบนดินและใต้ดินเชื่อมโยงกัน ที่สถานีชิบุย่า นั้น มีเรื่องแปลกที่น่าสนใจ ซึ่งคุณสุกรี ได้ให้ข้อสังเกตว่า “คุณดูซิ!” พร้อมกับชี้ไปที่ทางบันได ๑๐๒ Kalyanamitra.org