ข้อความต้นฉบับในหน้า
หน้าสุดท้าย
สิ่งที่เหลือเชื่อแต่เป็นไปได้เสมอ คนอยู่แถวขั้วโลก
เหนือซึ่งมีอากาศอันหนาวเหน็บ หรือบนภูเขาสูงเสียดฟ้าที่ไกล
แสนไกลจากชุมชน หรือบางคนอยู่เกาะท่ามกลางท้องทะเล
มหาสมุทรอันอ้างว้างกว้างใหญ่ มองไปข้างหน้าเห็นแต่ขอบ
ฟ้าจรดน้ำทะเล แต่เขาเหล่านั้นก็ปรับตัวให้ดำรงชีวิตอยู่
ได้ ทั้งการทำมาหากิน, หรืออยู่อาศัยในทุกสภาพนั้น คนเรา
แม้พิการดุจดังหญิงชาวจีนผู้หนึ่ง ไม่มีแขนทั้ง ๒ ข้าง แต่ก็ทำ
หน้าที่แม่บ้านในการปรุงอาหาร เลี้ยงดูบุตรหรืองานบ้านด้วย
เท้าทั้งสองของเธอ ทำได้สมบูรณ์ทัดเทียมผู้อื่นที่มีร่างกาย
อวัยวะครบถ้วน ความเจริญเติบโตของโลกในด้านวัตถุต่าง ๆ
เช่นสิ่งมหัศจรรย์ของโลก กำแพงเมืองจีน ปิรามิดในอียิปต์
และการคิดค้นจนสามารถนำยานอวกาศพาคนไปเหยียบบน
พื้นผิวของดวงจันทร์ได้ ทุกสิ่งทุกอย่างดังกล่าวมาแล้วนี้ เกิด
จากศักยภาพมหาศาลในตัวของแต่ละบุคคล จึงทำให้
มนุษย์เราใช้พลังกาย พลังใจ พลังความคิด สติปัญญา อันก่อ
ให้เกิดงานสร้างสรรค์ ขึ้นมาในโลก ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ยก
เว้นแต่ไม่ได้ทำ ถ้าตั้งใจจะทำแล้ว ลงมือทำก็ทำได้
ดังเช่นเหล่ากัลยาณมิตรซึ่งมีเป้าหมายชีวิตที่สูงส่ง
ตระหนักอยู่เสมอว่า เราเกิดมาสร้างบารมี ไม่ทำความดีไม่
ได้ ไม่ได้ก็ต้องได้เพื่อการสร้างบารมี ขอจงเชื่อมั่นต่อการทำ
หน้าที่อันยิ่งใหญ่ตลอดเวลา ไม่ว่าจะพบอุปสรรคใด ๆ สภาวะ
แวดล้อมอย่างไร แม้คนบางคนยังไม่เปิดใจที่จะรับความ
ปรารถนาดีจากเรา หรือมีเพียงเราผู้เดียวในท้องถิ่นที่ทุรกัน
การขาดกำลังพวกพ้อง, ขาดกำลังทรัพย์สนับสนุน แต่เรา....
กัลยาณมิตรก็จะไม่ย้อท้อ จะคงตนดำรงสถานะของผู้ให้...ให้
...และให้ความดีงามไปสู่ดวงใจของหมู่ชนทั้งหลาย เพื่อให้เขา
เหล่านั้นก้าวไปสู่เส้นทางธรรมนำชีวิตสู่ทิศอันประเสริฐทั่วทุก
คน
เพราะว่า.....เราเกิดมาเพื่อกอบกู้สังคมมนุษย์
เราเกิดมาเพื่อยั้งหยุดความโฉดเขลา
เราเกิดมาเพื่อขจัดความมัวเมา
เราเกิดมาเพื่อไต่เต้าทางนิพพาน
กัลยาณมิตรสุธรรม ตีระวนิช
๑๑๔
Kalyanamitra.org
กัลยาณมิตร/ กันยายน ๒๕๓๐