การดูแลและการใช้จ่ายในวัด วารสารกัลยาณมิตร ปี 2530 ฉบับที่ 9 หน้า 64
หน้าที่ 64 / 118

สรุปเนื้อหา

เมื่อเจ็บไข้ได้ป่วยขึ้นมา ถ้าเจ้าอาวาส อาพาธใช้ยาอะไรใช้หมอที่ไหน ลูกวัดก็ ใช้แบบเดียวกัน แม้แต่เด็กวัดก็ใช้แบบ เดียวกัน เหมือนกัน พูดง่าย ๆ คือทุกคน พยายามที่จะให้ความเสมอภาค แล้วถ้า ไปหาอะไรมาได้ เรื่องจะมาหลบฉันลำพัง รูปเดียวไม่มี ได้อะไรแล้วเข้ากองกลางไป ให้หมด เอาไว้เป็นของกลางให้ได้ แล้ว จะอยู่กันอย่างสุขสบาย เวลาจะใช้จ่าย ทำอะไรก็เข้าที่ประชุมสงฆ์กัน จะทำอัน นั้นอันนี้ สงฆ์อนุมัติไหม หากอนุมัติก็เบิก เงินไปใช้ได้ การเบิกเงินทำอย่างไร เนื่อง จากเงินนั้นก็เข้าธนาคารมีเหรัญญิกดูแล เหรัญญิกก็เป็นพระนี่แหละ ท่านมีหน้าที่ ดูแล แต่ท่านไม่มีสิทธิ์อนุมัติ เพราะว่า เป็นของกลาง ผู้เซ็นเบิกจ่ายมี ๓ รูปด้วย กัน คือท่านเจ้าอาวาส ผมเป็นรองเจ้า อาวาส และก็ผู้ช่วยเจ้าอาวาสรวม ๓ ท่าน เซ็นเรียบร้อยแล้วจ

หัวข้อประเด็น

- การดูแลและการใช้จ่ายในวัด

ข้อความต้นฉบับในหน้า

เมื่อเจ็บไข้ได้ป่วยขึ้นมา ถ้าเจ้าอาวาส อาพาธใช้ยาอะไรใช้หมอที่ไหน ลูกวัดก็ ใช้แบบเดียวกัน แม้แต่เด็กวัดก็ใช้แบบ เดียวกัน เหมือนกัน พูดง่าย ๆ คือทุกคน พยายามที่จะให้ความเสมอภาค แล้วถ้า ไปหาอะไรมาได้ เรื่องจะมาหลบฉันลำพัง รูปเดียวไม่มี ได้อะไรแล้วเข้ากองกลางไป ให้หมด เอาไว้เป็นของกลางให้ได้ แล้ว จะอยู่กันอย่างสุขสบาย เวลาจะใช้จ่าย ทำอะไรก็เข้าที่ประชุมสงฆ์กัน จะทำอัน นั้นอันนี้ สงฆ์อนุมัติไหม หากอนุมัติก็เบิก เงินไปใช้ได้ การเบิกเงินทำอย่างไร เนื่อง จากเงินนั้นก็เข้าธนาคารมีเหรัญญิกดูแล เหรัญญิกก็เป็นพระนี่แหละ ท่านมีหน้าที่ ดูแล แต่ท่านไม่มีสิทธิ์อนุมัติ เพราะว่า เป็นของกลาง ผู้เซ็นเบิกจ่ายมี ๓ รูปด้วย กัน คือท่านเจ้าอาวาส ผมเป็นรองเจ้า อาวาส และก็ผู้ช่วยเจ้าอาวาสรวม ๓ ท่าน เซ็นเรียบร้อยแล้วจึงไปเบิกเงินมา ใช้จ่ายได้ ทุกอย่างเป็นกองกลางหมด ก็เลยทำให้พระทุกรูปมีแก่จิตแก่ใจว่า อะไรขาดก็ช่วยกันหา เพราะว่าได้ใช้สอย เหมือนกัน ทุกอย่างทุ่มเทเป็นกองกลาง หมด พูดง่าย ๆ เมื่อเราทิ้งพ่อ ทิ้งลูก ทิ้งเมียมาบวช ทิ้งมาหมดทุกอย่างแล้ว เราเอาชีวิตฝากไว้กับศาสนา เอาชีวิต ถวายพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว ถึงคราว เจ็บไข้ได้ป่วย ก็ฝากชีวิตไว้ซึ่งกันและกัน ต่างก็ดูแลกัน ไม่ต้องให้คนอื่นมาดูแล หรอก พระเณรด้วยกันช่วย เมื่อเอาชีวิต ฝากด้วยกันไว้แล้วอย่างนี้ ความรัก ความผูกพันกันก็มี ความเกรงอกเกรงใจ กันก็มี แล้วกำลังใจที่จะเป็นส่วนรวมให้ เจริญก็จะมี แต่ว่าถ้าพระรูปใดรูปหนึ่ง มายักยอกเอาเก็บไว้ตามลำพัง นั่นเท่า กับรื้อวัดแล้วครับใช้ไม่ได้ เพราะฉะนั้นก็ขอฝากพระคุณเจ้า เอาไว้ว่า ถ้าพระคุณเจ้ารูปไหนเป็นผู้ ปกครองวัดใดละก็ พยายามเถอะครับ พยายามเลยว่าสิ่งของทุกอย่างมาลง ที่กองกลาง การที่มีอะไรแล้วลงกองกลาง นี้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเรียกว่า “ปริจ จาคะ” ครับ ทานเป็นเรื่องให้ส่วน บุคคล ปริจจาคะหรือบริจาค เป็นเรื่อง ให้แก่ส่วนรวม เมื่อเจ้าอาวาสผู้ปกครอง ให้เป็นส่วนรวมให้เป็นกองกลางอย่างนี้ แล้ว พระทุก ๆ รูปให้กันเคย ๆ หนักเข้า ฝากชีวิตไว้ด้วยกัน อย่างนี้ในไม่ช้าอย่า ว่าแต่ทรัพย์สินปัจจัย ๔ สำหรับใช้สอย เลย แม้อวัยวะ แม้ชีวิตเราก็สละให้กันได้ เพราะกลายเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขอันเดียว กันแล้ว หากทำเช่นนี้ได้ก็จะสามารถ นำความเจริญก้าวหน้ามาสู่หมู่คณะได้ ดังนั้น ธรรมะที่จะช่วยแก้ปัญหาความ ขาดแคลนความเชื่อมั่นในหมู่คณะก็ กัลยาณมิตร/กันยายน ๒๕๓๐ ๖๒ Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More