ข้อความต้นฉบับในหน้า
ปูชนียภิกขุ ผู้อยู่ในแว่นแคว้นแดนไทย
รูปหนึ่ง มีนามในสมณศักดิ์ที่ “พระราช
ปริยัตยาภรณ์” ภิกษุรูปนี้ ปฏิบัติสมณกิจ
เป็นเจ้าคณะจังหวัดตรัง รู้จักกันไปทั่วทั้ง
ภาคพื้นแห่งท้องทะเลอันดามันว่า ท่านมุ่งมั่น
การพัฒนา การสงเคราะห์ และจัดการศึกษา
ได้ยอดเยี่ยม จนได้ชื่อว่า “ปูชนียภิกขุนัก
พัฒนาผู้สามารถ ใจกว้าง สร้างแต่ความดี
เป็นศักดิ์ศรีแก่ชาวศรีตรัง”
คำว่า “ตรัง” ว่ากันว่าเป็นภาษา
มลายู แปลว่า รุ่งอรุณ แต่ในภาษาชาว
มัชฌิมประเทศ คำว่า ตรัง แปลว่า ลูกคลื่น
ซึ่งสันนิษฐานว่า มาจากคำว่า ตรังค์ หรือ
ตรัง เนื่องด้วยพื้นที่ติดต่อกับทะเลอันดามัน
เป็นแนวยาว มีเนื้อที่ ๔,๙๕๓.๗ ตาราง
กิโลเมตร ตรังเป็นจังหวัดที่อุดมสมบูรณ์
เป็นเมืองธรรมชาติที่สวยงามน่าตื่นตาตื่นใจ
และมีชื่อเสียงทางด้านการเกษตร เช่น กาแฟ
เขาช่อง และสวนยางพารา
ด้านการพระศาสนา ประชาชนชาว
จังหวัดตรังมีอยู่สี่แสนคนเศษ มีผู้นับถือศาสนา
ต่าง ๆ ใหญ่ๆ มี ๓ ศาสนาด้วยกัน คือ นับถือ
พระพุทธศาสนา นับถือศาสนาอิสลาม และ
นับถือศาสนาคริสต์ สำหรับพระพุทธศาสนา
มีผู้เลื่อมใสศรัทธาถึง ๙๐% มีวัดวาอาราม
ต่าง ๆ ๑๔๓ วัด เพราะอธิบดีสงฆ์แห่ง
พ ร ะ ร า ช ป ริ ย ต ย า ภ ร ณ์
พระสังฆาธิการจังหวัดตรัง คือ พระราช
ปริยัตยาภรณ์ ท่านมีหลักการและวิธีการ
เผยแผ่ด้วยอุดมการณ์อันดีงามมั่นคง
นั่นเอง
ธรรมถึงคน คนถึงธรรม
“อาตมาคัดเลือกพระสงฆ์ที่มีความรู้
มีความสามารถให้ออกไปพบปะประชาชน
ในลักษณะที่ให้การสงเคราะห์บ้าง ในลักษณะ
ที่ไปพูดสร้างความเลื่อมใสที่มีอยู่แล้วให้ดี
ยิ่งขึ้นบ้าง ซึ่งแต่ละปี ๆ นั้น เราได้มีโอกาส
ส่งหน่วยพระธรรมทูตไปเผยแผ่ในแดนทุร
กันดารต่าง ๆ โดยเฉพาะช่วงหน้าแล้งอย่างนี้
ก็ยิ่งมีโอกาสไปเยี่ยมเยียนประชาชนมากขึ้น
ปฏิบัติกันมาอย่างนี้ทุกปี
เมื่อไปถึงแล้ว ชาวบ้านก็ได้ทำบุญ
ท่าทาน ดีอกดีใจที่พระสงฆ์ไปเยี่ยมไปเยียน
แล้วก็ได้แนะนำาสั่งสอนอบรมให้ใช้ชีวิตใน
ทางที่ถูกที่ควรอย่างนี้ตลอดมา
การปฏิบัติในลักษณะการไปเยี่ยมเยียน
อย่างนี้ ทำให้เป็นที่ชื่นอกชื่นใจของประชาชน
ได้รับการขอร้องบ่อย ๆ เพื่อจะให้ไปเยี่ยม
วิธีการเข้าถึงประชาชน
"เราต้องลงไป คือหมายความว่า เราจะ
ต้องไปคลุกคลีในความเป็นอยู่ของเขา เช่น
อย่างว่า เขามีอาชีพอะไรก็คุยกันไปว่า ใน
อาชีพของเขานั้นเป็นไปอย่างไรบ้าง มันคล้าย ๆ
กับว่า เราปล่อยเบ็ดให้เขาจับ แล้วค่อย ๆ
ดึงมา เมื่อเวลาปลามันคาบเบ็ดแล้วปล่อยให้
ลากไปก่อน เสร็จแล้วเราค่อยดึงมาทีละนิด ๆ
วิธีการของอาตมานี่ ปฏิบัติกันมา
อย่างนี้...”
อัธยาศัยแห่งบุญของ
ชาวทะเลอันดามัน
ระหว่างผู้นำกับผู้ตาม การเผยแผ่
พระพุทธศาสนาให้เป็นไปตามเป้าหมาย
ต้องสอดคล้องกัน
“ชาวบ้านแถวนี้ เราพูดตั้งหลักขึ้น
ว่า บุญกิริยาวัตถุสามอย่าง มี ทาน มีศีล
มีภาวนา โดยเฉพาะในเรื่องทานนี้ ไม่
เป็นปัญหาเลย เรื่องศีลก็ไม่มีปัญหาอะไร
เพราะว่าแถวนี้เขามีอาชี
อาชีพทำมาหากิน
ทีนี้ด้านภาวนา เขาหาโอกาสที่จะเจริญ
ภาวนาได้ยาก ไม่เหมือนกับในที่อื่น ๆ คือ
โอกาสที่เข
เขาจะได้ภาวนานั้นน้อย ถ้าหาก
ว่ามีทาน มีศีลแล้ว ถ้ามีภาวนาแล้ว การ
ทำสมาธิ ฝึกฝนอบรมจิตใจ จะมีประโยชน์
มากทีเดียว
สําหรับอาตมาเอง มีความตั้งใจไว้
เหมือนกันว่า อยากให้มีหน่วยสักหน่วย
หนึ่ง เป็นหน่วยฝึกสมาธิหรือหน่วยเจริญ
ภาวนา สำหรับเป็นที่พักใจของประชาชน"
แผนกบาลีอันขึ้นชื่อลือชา
“เดิมทีเดียวในจังหวัดตรังนี้ สำนักเรียน
ภาษาบาลีในสมัยก่อนที่อาตมาจะเข้ามาอยู่
นั้น ล้มลุกคลุกคลานมาตลอด
บางทีสำนักเรียนตั้ง มีนักเรียน แต่
ไม่มีครูสอน บางทีก็มีครูสอน แต่ไม่มีนักเรียน
บางยุคบางสมัยนักเรียนก็ไม่มี ครูก็ไม่มี ล้มลุก
คลุกคลานกันมาอย่างนั้น
Kalyanamitra.org
พฤศจิกายน ๒๕๐๐