การเข้าถึงฌานที่สูงขึ้น : หน้า 70/120

๖๘ ละเอียดเข้าฌานอีกแบบเดียวกับกายมนุษย์ละเอียด อรูปพรหมเมื่อเข้าฌานนี้มีแต่ใจเฉยอยู่ มีสติบริสุทธิ์ กายทิพย์ละเอียดก็เข้าฌาน อาศัยกายทิพย์หยาบเข้า อยู่เท่านั้น มีสติเฉยบริสุทธิ์เป็นสองประการ พอ ฌานทีเดียว นั่งอยู่กลางดวงอีก แบบเดียวกันชนิดเดียว ถูกหลักฐานดีแล้ว เมื่อเข้าสู่รูปฌานแน่นอนดังนี้แล้ว กัน นั่งอยู่กลางดวงอีก ทีนี้ ใจกายอรูปพรหมละเอียดก็หยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลางดวง ไม่มีวิตกวิจาร ละวิตก ธรรมที่ทำให้เป็นกายอรูปพรหมละเอียด อยู่ศูนย์กลาง วิจารเสียแล้ว เหลือแต่ปีติ ดวงจตุตถฌานนั้น จะเข้าอรูปฌานต่อไป เข้าอากา ชอบอกชอบใจ มันดีกว่าเก่า สานัญจายตนฌาน วิญญาณัญจายตนฌาน อากิญ ใสสะอาดดีกว่าเก่ามาก จัญญายตนฌาน เนวสัญญานาสัญญายตนฌาน ปลื้มอกปลื้มใจ เมื่อปลื้มอก ต่อนี้ไปใช้กายรูปพรหมละเอียดไม่ได้ ใช้กายอรูปพรหม ปลื้มใจเช่นนั้นเต็มส่วนของ ใช้กายอรูปพรหมกายเดียวเข้าฌานเหล่านั้น นี้เป็น ความปีติก็เกิดความสุขขึ้น ฌานในภพ ไม่ใช่ฌานนอกภพ ฌานทั้ง ๔ ประการนี้ เต็มส่วนของความสุขเข้า แหละเป็นสมาธิโดยปริยายเบื้องสูง โดยทางปฏิบัติ ใจก็นิ่งเฉย นิ่งเฉยอยู่ในอุรา ดังกล่าวมานี้ ปฏิเวธ ที่ปรากฏชัดตามส่วนของตน ๆ เรียกว่าอุเบกขานิ่งเฉย อยู่ มารู้เห็นตามความเป็นจริงนั้น เป็นตัวปฏิเวธทั้งนั้น กลางนั่น นี่กายทิพย์ละเอียด เมื่อเข้าถึงฌานที่หนึ่งก็เป็นตัวปฏิเวธอยู่แล้ว เข้าถึงฌาน ที่สองก็เป็นตัวปฏิเวธอยู่อีก รู้เห็นปรากฏชัด เมื่อเข้าถึง เข้าฌานแล้ว กายทิพย์ละเอียดก็ นึกว่าใกล้ต่อกายมนุษย์ ฌานที่สามก็เป็นปฏิเวธอีก ปรากฏชัดด้วยตาของตัว ละเอียด ที่ละเอียดกว่านี้มีอีก เข้าฌานที่สี่ก็เป็นปฏิเวธอีก เป็นปฏิเวธทั้งกายมนุษย์ เข้าถึงกายมนุษย์ละเอียดก็เป็นปฏิเวธอยู่อีก เข้าถึง ใจของกายทิพย์ละเอียดก็ขยายจากฌานที่สอง กายรูปพรหมก็เป็นปฏิเวธของกายรูปพรหม เข้าถึง ใจก็นิ่งอยู่กลางดวงจิตของตัวดังเก่าต่อไปอีก ของ กายรูปพรหมละเอียดก็เป็นปฏิเวธของกายรูปพรหม กายทิพย์ละเอียดต่อไปอีก กลางดวงจิตนั่น พอถูก ละเอียด ส่วนอรูปพรหมเป็นของละเอียด ส่วนจตุตถฌาน ส่วนเข้าฌานก็ผุดขึ้นมาอีกดวงหนึ่งเท่ากัน ดวงเท่ากัน ก็เป็นของละเอียดแต่ว่าเกี่ยวกัน ที่จะเข้าอรูปฌานต้อง แต่ใสกว่านั้น ดีกว่านั้น วิเศษกว่านั้น คราวนี้กาย เริ่มต้นแต่รูปฌานนี้ พอเข้าอากาสานัญจายตนฌานก็ รูปพรหมขึ้นมาแล้ว กายรูปพรหมละเอียดก็เข้าฌานนั่น ใช้กายอรูปพรหมอย่างเดียวเท่านั้น อย่างนี้แลสมาธิ แต่ว่าอาศัยกายรูปพรหมหยาบนั่งนิ่งอยู่กลางดวงของ โดยปริยายเบื้องสูง ตติยฌาน ในนี้ไม่มีปีติ เป็นสุข เอกคุคตา ก็นิ่งเฉยอยู่ กับสุขนั่น มีองค์สองเต็มส่วน รับความสุขของตติยฌาน นั่นพอสมควรแล้ว กายรูปพรหมละเอียดก็นึกว่าละเอียด กว่านี้มีอีก แสดงมาโดย ปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ พอสมควรแก่ เวลา เอเตน สจฺจวชเช่น ด้วยอำนาจความสัจที่ได้ อ้างธรรมปฏิบัติ ตั้งแต่ต้นจนอวสานนี้ ขอความสุข สวัสดีจงบังเกิดมีแก่ท่านเจ้าภาพและสาธุชน จงบังเกิด อาตมภาพชี้แจงแสดงมาพอสมควรแก่เวลา สมมุติ ยุติธรรมิกถา โดยอรรถนิยมความเพียงเท่านี้ เอว ใจกายรูปพรหมละเอียดก็ขยายจิตจากตติยฌาน มีแก่ท่านทั้งหลาย ทั้งคฤหัสถ์บรรพชิตทุกถ้วนหน้า นิ่งอยู่ในกลางดวงจิตของตัวนั้นใสอยู่นั่น กลาง ของกลาง ๆๆๆๆๆ ถูกส่วนเข้า ผุดขึ้นมาอีกดวงหนึ่ง เป็นดวงที่สี่ เข้าถึงจตุตถฌาน เข้าถึงจตุตถฌานอาศัย ก็มีด้วยประการฉะนี้ กายอรูปพรหมหยาบ และกายอรูปพรหมละเอียด เข้าจตุตถฌาน กายอรูปพรหมละเอียดก็เข้าจตุตถฌาน ไป เมื่อเข้าจตุตถฌานหนักเข้าเป็นอุเบกขา กาย ๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๗ พฤศจิกายน ๒๕๓๐ Kalyanamitra.org