ฐานที่ตั้งจิต : หน้า 73/120

ถาม หลวงพ่อคะ นอกจากฐานที่ ๑ ถึงฐานที่ ๗ แล้ว มีฐานอื่นอีกหรือไม่ ตอบ มีเยอะแยะ แต่ใช้ไม่ได้ มีบางคนเวลาฝึกสมาธิ กำหนดเอากล้ามเนื้อหัวใจเป็นฐานได้ไหม ได้ แต่ไม่ดี บาง คนโดยเฉพาะทางญี่ปุ่น กำหนดสมาธิมีฐานที่ ๘ คือต่ำกว่า สะดือลงไป ๒ นิ้ว เขาก็ทำกัน แต่ผลสุดท้ายจะต่างกันอย่าง มากมาย เอาแค่ ๓ ฐานก็พอแล้วนะ บริจาคโลหิต บริจาคโลหิตช่วยชีวิตคน เป็นบุญกุศลที่ชื่นใจ ถาม การบริจาคโลหิตเป็นการทำบุญหรือไม่ ถ้าเป็นจะ ได้อานิสงส์อย่างไร ตอบ เป็น ถือว่าเป็นการให้เลือดเนื้อเป็นทานทีเดียว ได้บุญมากเป็น อุปบารมี ผลบุญที่ทันตาเห็นก็คือ ใคร ที่บริจาคเลือดไปก็จะได้เลือดใหม่ที่บริสุทธิ์มีคุณ ภาพสูง ส่วนอานิสงส์ที่จะได้ติดตัวข้ามภพข้ามชาติ ไป ไม่ว่าจะไปเกิดที่ภพกี่ชาติก็ตาม จะมีร่างกายแข็ง แรงและสติปัญญาเหนือมนุษย์ทั้งหลาย ถ้าเราอ่านเรื่องโบราณ บางคนมีแรงพอที่จะชักเย่อกับ ช้างได้ ปล้ำกับเสื้อได้ หรือกับคน ๑ ต่อ ๑๐๐ คน ก็ยังซัก- เย่อชนะ พวกนี้เป็นเพราะกำลังบุญจากที่เคยบริจาคเลือดเป็น ทานนั้นเอง บาปตามกฎหมาย เป็นเรื่องลำบากใจไม่น้อยเลยสำหรับการสั่ง ลงโทษ แม้จะเป็นการลงโทษคนที่เป็นผู้ร้ายก็ตาม ถาม สมมติ คนหนึ่งเป็นผู้พิพากษา ได้ตัดสินประหาร ชีวิตนักโทษตามกฎหมาย ผู้พิพากษาจะผิดศีลในข้อปาณาติ บาตหรือไม่ ตอบ สําหรับเรื่องนี้อธิบายค่อนข้างยากหน่อย แต่ จะอุปมาให้ฟัง จะทำให้เข้าใจง่ายขึ้น สมัยหลวงพ่อวัดปาก น้ำยังมีชีวิตอยู่ มีพระภิกษุอยู่เป็นจำนวนมากถึง ๕๐๐ กว่า รูปในบางปี เมื่อหลวงพ่อต้องปกครองพระตั้ง ๕๐๐ รูป ท่าน ก็มีกฎเกณฑ์ของท่าน เช่นเวลาพระใหม่เข้ามาอยู่ที่วัด ท่านจะ ให้อ่านระเบียบวินัยของวัดก่อน พิมพ์เอาไว้เป็นตั้งเลย พอพระ ใหม่มาก็ให้อ่านระเบียบให้ท่านฟังทีละข้อ ๆ จนกระทั่งจบ พฤ ก ายน ๒๕oo พอจบแล้วท่านก็ให้เซ็นรับเอาไว้ว่าเขาได้อ่านแล้ว เข้าใจ แล้ว แล้วหลวงพ่อวัดปากน้ำก็เก็บใบที่เห็นแล้วเอาไว้ แล้วก็ หยิบอีกใบหนึ่งข้อความท่านองเดียวกันให้ไปติดไว้ในห้อง ครั้นวันใดวันหนึ่งพระภิกษุรูปนี้ไปทำความผิดเข้า หลวงพ่อวัด ปากน้ำก็จะเรียกประชุมทั้งวัด พอประชุมเสร็จแล้วก็จะเรียก ให้พระภิกษุที่ทำความผิดนั้นแหละ อ่านวินัยหรือกฎวัดไป เป็นข้อ ยกตัวอย่างเช่น กฎข้อที่ ๑ ห้ามฉันข้าวเย็นต้องไล่ออก จากวัด กฎข้อ ๒ ห้ามพระภิกษุเข้าไปในเขตแม่ ใครเข้าไป ในเขตแม่ชีโดยไม่ได้รับอนุญาตให้ไล่ออกจากวัด ข้อ ๓ เมื่อถึง เวลาฟังปาฏิโมกข์ ถ้าใครขาดโดยไม่มีเหตุผลจำเป็น เช่นไม่ได้ ป่วย ไม่ได้ใช้ให้ไล่ออกไปจากวัด หรือใครไม่ได้สวดมนต์ท่า วัตรเย็นให้ไล่ออกไปจากวัด ถ้ามีใครทำผิด หลวงพ่อเรียก ประชุมแล้วก็อ่านกฎของวัดไปทีละข้อ ๆ พอไปถึงข้อที่เขาทำ ผิด สมมติว่าทำผิดฐานที่ไม่สวดมนต์ทำวัตรเช้า โดยไม่มีเหตุ จำเป็น พอถึงข้อนี้หลวงพ่อวัดปากน้ำจะให้หยุด ถามเลย คุณได้ทำความผิดในข้อนี้หรือเปล่า เขาทำเขาก็ต้องรับ ทำผิด ครับ เออ กฎมันบอกว่าไงนะ ถ้าทำผิดกฎมันบอกว่าให้ไล่ออก จากวัดครับ เออ ขนของออกไปเดี๋ยวนี้ นี่พ่อไม่ได้ไล่ กฎมัน ไล่ ขอออกไปเสียเดี๋ยวนี้ จะมาโกรธพ่อไม่ได้ เพราะเจ้าเซ็นเอา ไว้เองเรียบร้อยแล้วว่าถ้าผิดอย่างนี้จะออกอย่างนี้ เจ้าได้ไล่ตัว เองตามกฎที่มีอยู่ หลวงพ่อไม่ได้ไล่นะ กฎวินัยมันไล่ เอาละเราก็มาดูปัญหาข้อนี้ ถ้าถามว่าผู้พิพากษาตัด สินประหารชีวิตผิดหรือไม่ ก็ดูว่ากฏนั้นได้ตั้งกันไว้เป็นหลักเป็น เกณฑ์อย่างนั้นแน่นอนหรือเปล่า ถ้าเป็นอย่างนั้นแล้วเราเอง ก็พยายามจะลดหย่อนผ่อนปรนลงมาแล้ว แก้ไขอย่างไรไม่ได้ แล้ว จึงจำเป็นต้องตัดสินไปตามนั้นโดยไม่มีใจที่จะแถมโกรธ แถมเกลียด แถมแกล้งอะไรลงไปเลย ก็บอกว่าผู้พิพากษาไม่ ผิด แต่ว่าโน่นแน่ะ ไอ้ตัวที่แบกเวรนี้เอาไว้คนที่ตรากฎนี้ คนนั้นแหละที่จะแบกเอาไว้เยอะ เพราะฉะนั้นการตรากฎ หมายแต่ละข้อขอให้คิดให้มาก ไม่งั้นคนที่ตรา แบกบาปรับ บาปไว้ เจ้าผู้พิพากษาไม่ได้บาปอะไรหนักหนา ยกเว้นผู้ พิพากษาที่แกล้งเขา หรือถึงแม้ไม่ได้แกล้งตัดสินไปตามเนื้อหา นั้น แต่มีใจยินดีให้มันตายไปเสียเถอะ ถ้ายังงี้แบกบาปด้วยนะ Kalyanamitra.org de