การรักษาพยาบาลในพื้นที่ทุรกันดาร : หน้า 50/120

ทรงฉายท่ามกลางหิมะ ที่เมือง Cambridge (เคมบริดจ์) ประเทศ อังกฤษ เมื่อเดือนมกรา คม ๒๔๖๒ ขณะนั้นยัง ทรงใช้พระนามเดิมว่า “สังวาลย์” มีพระชนมายุ ๑๘ พรรษา ที่ลานสเก็ตที่ Villars sur Ollon ประเทศ สวิสเซอร์แลนด์ ทรงฉาย กับครอบครัว Burns เมื่อ เดือนธันวาคม ๒๔๗๗ สุขทุกอย่าง แก่ประชาชนและเจ้าหน้าที่ในพื้น ที่ทุรกันดารเป็นอันดับแรก โดยวิธีที่ได้ผลดี และสะดวกรวดเร็วที่สุด ๒. จัดให้มีการรักษาพยาบาลผู้ป่วยใน ท้องถิ่นทุรกันดาร โดยการสั่งรักษาทางเครื่อง มือสื่อสารพิเศษ เมื่อก่อนใช้วิทยุ เดี๋ยวนี้ก็ยัง ใช้อยู่ แต่มีการใช้โทรศัพท์มากขึ้น แม้กระทั่ง จังหวัดแม่ฮ่องสอนก็ใช้โทรศัพท์ได้ ๓. ประสานงานร่วมมือกับหน่วยงาน อื่นเพื่อสาธารณประโยชน์ เพื่อให้งานของมูล นิธิบรรลุวัตถุประสงค์ เช่น เมื่อมีโครงการ พิเศษ การวิจัยปัญหาต่าง ๆ สำหรับการรักษาทางวิทยุนั้น พอ.สว. มีอยู่ ๒๕ จังหวัด หน่วยแพทย์เคลื่อนที่มีอยู่ ๔๘ จังหวัด แต่ละจังหวัดมีประธาน พอ.สว. ด้วย คำว่า “พอ” ย่อมาจากแพทย์อาสา “สว.” ย่อมาจาก พระนามาภิไธยเดิมคือ สม เด็จพระราชชนนีศรีสังวาลย์ “มูลนิธิตั้งอยู่ส่วนกลาง เป็นฝ่ายส่ง กำลังบำรุง ประสานงานกับหน่วยงานอื่น ๆ เช่น กองทัพภาคที่ ๓ สำนักนายกรัฐมนตรี หรือส่วนราชการต่าง ๆ เช่น ถ้าต้องการ เฮลิคอปเตอร์ไปแม่ฮ่องสอน ก็ต้องขอความอนุ เคราะห์จากกองทัพอากาศ หน่วยแพทย์ อาสาหน่วยหนึ่งมีประมาณ ๑๒-๑๕ คน คือ มีรถตู้ ๑ คัน มีแพทย์ ๒ คน ทันต- แพทย์มีน้อย พยาบาล เภสัช เจ้าหน้าที่ สาธารณสุขเจ้าหน้าที่อาสาสมัครอื่น ๆ ตลอดจนคนขับรถ จะออกปฏิบัติงาน อาทิตย์ละสองครั้ง สมัยเมื่อบ้านเมืองยังมี ผู้ก่อการร้ายอยู่ ก็มีตำรวจตระเวนชายแดนไป ช่วยเหลือด้วย แต่เดี๋ยวนี้ บ้านเมืองสงบมาก แล้ว ไปไหนมาไหนสะดวกขึ้น พาหนะก็ใช้ได้ ทุกรูปแบบ สมัยแรก ๆ ต้องใช้เฮลิคอปเตอร์ นับจำนวนพันครั้ง มาเดี๋ยวนี้เหลือเพียง นับร้อยนับสิบครั้ง อย่างแม่ฮ่องสอน เดี๋ยวนี้ ไปรถยนต์ได้สบาย ๔๘ Kalyanamitra.org พฤศจิกายน ๒๕๓๐