การปรับตัวและการใช้ชีวิตใหม่ : หน้า 86/120

๘๔ ได้รั้งรอเลยจนขณะจิตเดียว เขามิได้นึกเลยในขณะนั้นว่า วันนั้นเป็นวันที่เขาได้รับโชคลาภอันยิ่งใหญ่ เมื่อยอร์ชรู้ว่าที่นี่จะเป็นบ้านอาศัยของเขา จะรักษา เตียงนอนไว้เป็นส่วนตัวโดยเฉพาะได้ และเมื่อทำความ สะอาดพะเพิงและจัดตั้งโต๊ะเล็ก ๆ สำหรับวางหนังสือและ กระดาษเรียบร้อยแล้ว ความปีติสุขของเขาก็มีขึ้นอย่าง ท่วมท้น วันนั้นยอร์ชตั้งใจชำระร่างกายที่ซุ้มประตูหลัง อย่างเอาจริงเอาจัง เสื้อผ้าชุดเก่าก็เผาไฟเสีย แล้วเอา เสื้อผ้าที่ไม่ใช้แล้วของจอห์นมาแทน สำหรับความรู้สึก ของยอร์ช ดูเหมือนเครื่องแต่งกายนั้นจะเหมาะสำหรับ กษัตริย์ทีเดียว ในที่สุดยอร์ชก็ทราบว่า แฮร์มานน์ จาร์ก้าร์ ได้ถึง แก่กรรมไปเสียแล้ว ใน ระหว่างฤดูหนาวที่หนาวจัด นั้นเอง ยอร์ชได้เล่าเรื่องส่วนตัวทั้งหมดของเขาให้สองสามี ภรรยาฟัง เว้นแต่เรื่องนายแฮร์มานน์ จาร์ก้าร์ ไม่ได้เล่า และไม่ได้ให้ดูหนังสือที่นายจาร์ก้าร์ให้มาด้วย ในเวลาเช้ามืดวันรุ่งขึ้น สามีภรรยาได้รับความ แปลกใจเป็นครั้งแรก คือตามปกตินายมาร์ตินเข้าทำงาน ในโรงงานเวลา ๗.๐๐ น. เมื่อตื่นนอนเขาจะต้องไปก่อ ไฟที่เตาในครัวเสมอ และขณะที่เขากำลังแต่งตัวอยู่ ภรรยาก็จะเข้าไปเตรียมอาหารเช้า แต่เช้าวันนี้นายมาร์ ดินได้ฝันอย่างเป็นสุข และก็ตื่นขึ้นมีอาการงัวเงีย เขาฝัน ว่าได้ลิ้มขนมเค้กแป้งสาลีกับกาแฟรสโอชะ เขานอนบิด ขี้เกียจต่อไปอีกหน่อยหนึ่ง แล้วก็รู้สึกว่าได้กลิ่นกาแฟจริง ๆ ลูซี่ก็ยังหลับสนิทอยู่ทางซีกเตียงอีกข้างหนึ่ง เขาลองสูด กลิ่นดูอีกไม่ผิดแน่ ได้กลิ่นหอมของเบคอนทอดจริง ๆ ด้วย นายมาร์ตินโดดลงจากเตียงแล้วรีบเข้าไปในครัว โดยเร็ว ณ ที่นั้นมียอร์ชกำลังครวญเพลงเสียงเบา ๆ อย่างเป็นสุข นั่งเอนหลังพิงเตาไฟที่กำลังร้อน ใช้มือตี แป้งสาลีทำขนมเค้กอยู่ “สวัสดี” ยอร์ชร้องทักเหมือนเสียงปี่ นายมาร์ตินจ้องดู ไม่ต้องสงสัยอะไรอีกแล้ว หมู เบคอนทอดสุกจนจะต้องกลับอีกข้างหนึ่ง ขนมเค้ก ก็เป็นสีทองปนสีน้ำตาลแล้ว “ไปเรียนประกอบอาหารมาจากไหนกันนี่” “อ๋อ ฉันประกอบอาหารกับนางคาร์เวอร์มาตลอด เวลา เธอบอกมาว่า ให้เที่ยวบอกใคร ๆ ว่า ฉันประ กอบอาหารได้ดู " นายมาร์ตินได้เห็นจริงตามที่ว่านั้น “ซักผ้าก็ได้ด้วย” ยอร์ชบอกเพิ่มเติมอย่างสุภาพ “ดีแล้ว” เหตุนี้คนทั้งสามจึงเริ่มมีชีวิตใหม่ เมื่อจอห์นมาร์ติน Kalyanamitra.org พฤศจิกายน ๒๕๓๐