อวิชชาและผลกระทบต่อชีวิต : หน้า 75/120

ผิดคิดว่า ตอไม้เป็นคนหรือผีนั่งตะคุ้มอยู่แล้ว ตกใจกลัว วิ่งหนีจนเป็นอันตราย เป็นต้น หากว่าเขาเป็นคนแต่เห็นเป็นตอไม้ อาจเอามีด หรือพร้าไปแทงหรือฟันเล่น ก็เป็นอันตราย เหมือนกัน เมื่อไม่นานวันมานี้ (พฤษภาคม ๒๕๓๐) มีข่าวว่า คนขับรถบรรทุกหีบศพ จากกรุงเทพฯ ไปนครปฐม มีเพื่อนนั่งไปกับ หีบศพคนหนึ่ง บังเอิญระหว่างทางฝนตก คนที่นั่งไปกับหีบศพจึงลงไปนอนในหีบหรือใน โลงศพ รถวิ่งต่อมามีชาย ๒ คนโบกมือ ให้รถหยุด ขอโดยสารไปด้วย คนขับรถ บรรทุกหยุดรับ เขาขึ้นไปนั่งกับหีบศพ สัก พักหนึ่ง คนที่นอนอยู่ในโลงคงจะรู้สึกร้อน อึดอัด จึงโผล่มือขึ้นมา เพื่อจะรู้ว่าฝนหาย แล้วหรือยัง แต่สองคนที่นั่งอยู่ หรือยืนอยู่ (ไม่ชัดเจน) เข้าใจว่าผีหลอก เพราะไม่รู้ว่า มีคนจริง ๆ เข้าไปนอนหลบฝนอยู่ จึงกระโดด จากรถด้วยความตกใจสุดขีด ปรากฏว่า คอ หักตายทั้งคู่ เขาเข้าใจว่าคนเป็นผี นี่คือโทษ ของอวิชชา ถ้าเขารู้แจ่มแจ้งเขาจะไม่กระทำ เช่นนั้น อวิชชาเป็นมูลรากแห่งทุกข์ ทุก ๆ อย่าง มองมาทางการดำเนินชีวิตทั่วไป วิชชา คือความรู้ช่วยเราได้มาก แต่ต้องเป็นความรู้ ที่ถูกต้อง เรารู้ได้อย่างไรว่าเป็นความรู้ที่ ถูกต้อง คำตอบก็คือ ความรู้ที่ถูกต้อง จะ ต้องตามมาด้วยผลสำเร็จในกิจนั้น ๆ คือ ถ้าเป็นความรู้ที่ถูกต้องและปฏิบัติตามความ รู้อันถูกต้องนั้น ผลสำเร็จในกิจที่ทำจะต้อง เกิดตามขึ้นมา บางคนมีความรู้ที่ถูกต้อง แต่มิได้ ปฏิบัติตามที่รู้ ถ้าอย่างนี้จะไม่ประสบผล สำเร็จ ถ้าปฏิบัติตามความรู้ แต่ความรู้ นั้นไม่ถูกต้อง ก็ไม่ประสบผลสำเร็จ เหมือนกัน เพราะฉะนั้น ผลสำเร็จจะเกิดขึ้น ก็ต่อเมื่อ พฤศจิกายน ๒๕๓๐ ๑. มีความรู้อันถูกต้อง ๒. ปฏิบัติตามความรู้นั้น สมมติว่า มียาชนิดหนึ่ง เขาบอกว่าแก้ โรคหืดได้ เราเป็นโรคหืดจึงเอายานั้นมากิน ครบตามกำหนดที่เขาบอกไว้ แต่โรคไม่หาย แสดงว่า ความรู้นั้นไม่ถูกต้อง ถ้าเขาบอกว่า เคยมีบางคนกินแล้วหาย (ลางเนื้อชอบลางยา) ก็ยังกล่าวได้ว่า ความรู้ของเราไม่ถูกต้องอยู่ นั่นเอง เพราะเราไม่รู้ว่า ยาชนิดไหนเหมาะสม กับเรา สมมติว่ายานั้นดีจริง สามารถรักษา หืดของเราให้หายได้จริง แต่เราปฏิบัติไม่ ถูกต้องต่อการกินยา เช่น เขาให้กินก่อน อาหาร เรากินหลังอาหาร เขาให้กินมื้อละ เม็ด เรากิน ๑ เม็ด เป็นต้น และมิได้เว้น อาหาร และสิ่งแวดล้อมอันแสดงแก่โรค โรคก็ ไม่หาย ในเรื่องอื่น ๆ ก็ทำนองเดียวกันนี้ เกี่ยวกับความรู้สึกนึกคิดหรือจิตใจ ที่ ยิ่งมีความสำคัญขึ้นไปอีก วิชชาทำให้จิต สว่าง เมื่อจิตสว่าง มองเห็นสิ่งต่าง ๆ ปรากฏแก่จิตอย่างถูกต้อง เที่ยงตรง จิตย่อม รับเอาเฉพาะอารมณ์ที่ดีที่เป็นประโยชน์แก่ จิต ละทิ้งอารมณ์อันเป็นข้าศึกเสีย เปรียบ เหมือนในภาชนะหนึ่ง เช่น ถาด หรือจาน มีกรวดและข้าวสุกรวมกันอยู่ สำหรับคนตาดี เขาย่อมเขี่ยเอากรวดออก บริโภคเฉพาะ ข้าวสุก แต่ถ้าคนตาบอด ย่อมมองไม่เห็น ว่า ตรงไหนเป็นกรวด ตรงไหนเป็นข้าวสุก เอาใส่ปากรวมกันเข้าไป พอเคี้ยวสักครู่จึง รู้ ต้องคายออกอยู่เนือง ๆ ในการคายนั้น ข้าวสุกอันเป็นประโยชน์ติดออกมาด้วย ได้ รับความรำคาญเป็นอันมาก ทำให้หงุดหงิด ๗๓ Kalyanamitra.org