การช่วยชีวิตในน้ำ : หน้า 35/120

อาตมาเดินตามร่างของชายคนนั้นไป เรื่อย ๆ เพราะไม่มีนาฬิกาติดตัว จึงกะเวลา ด้วยการนับในใจ นับไปได้ถึง ๒๐๐ เขาก็ยัง ไม่โผล่ขึ้นมา ร่างนั้นยิ่งห่างไกลจากตลิ่ง ออกไปทุกที เหตุการณ์นี้จึงไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ อีกต่อไปแล้ว อาตมาจึงถอดจีวรออก แล้ว กระโดดลงไปในน้ำทันที ความเยือกเย็นของน้ำในเวลานั้น ไม่รู้ จะหาคำอะไรมาบรรยายให้ฟัง มันทำให้ ประสาททุกส่วนตื่นตัว เพื่อเอาตัวรอด อาตมา จึงรีบว่ายน้ำอย่างเร็วที่สุดเพื่อเข้าไปใกล้ร่าง ที่หมดสตินั้น พอมือซ้ายจับเสื้อของเขาได้ อาตมาก็กลับตัวว่ายลากเข้าฝั่ง เป็นครั้งแรก เช้าใหม่ ๆ อาตมากำลังเดินลัดเลาะมาตาม เส้นทางที่เดินอยู่เป็นประจำริมแม่น้ำเชอร์เวลล์ เห็นสิ่งผิดปกติอยู่อย่างหนึ่ง คือเห็นขาของ ชายคนหนึ่งกำลังกระทุ่มน้ำเหมือนคนกำลัง งมหาอะไรสักอย่างหนึ่งอย่างนั้น ที่แปลกก็ คือเขายังสวมรองเท้าหนังและกางเกงสีขมุกขมอม อยู่ ไม่ใช่ลักษณะของคนที่จะงมหาของอะไร ในน้ำ และโดยเฉพาะเวลานี้อากาศยังหนาว เย็นอยู่มาก หิมะเพิ่งละลายไปได้ไม่กี่วัน อาตมาจึงหยุดดูด้วยความประหลาดใจ ขาคู่นั้นก็ยังกระทุ่มน้ำต่อไปเรื่อย ๆ ด้วย จังหวะซึ่งถึงแม้ไม่ถี่นัก ก็ยังผลักดันร่างของ เจ้าของซึ่งมุดอยู่ใต้น้ำให้เคลื่อนไปอย่างช้า ๆ และน้ำในบริเวณนั้นก็มิได้ไหลแรงเท่าใดนัก นึกอยู่ในใจว่าชายคนนั้นต้องโผล่ขึ้นมาหายใจ ในเร็ว ๆ นี้ แต่ก็ไม่โผล่ศีรษะขึ้นมาสักที ขา คู่นั้นกระทุ่มน้ำไปได้อีกสองสามที แล้วก็ หยุดลงทันที ทำให้ร่างนั้นค่อย ๆ ลอยไปตาม น้ำอย่างช้า ๆ ดูจากตลิ่งลงไปในขณะนั้นจะ ไม่มีใครรู้เลยว่านั่นเป็นร่างของคน ด้านหลัง ทางเข้าสู่อ๊อกซ์ฟอร์ด จากถนนลอนดอน ของเสื้อแจ๊คเก็ตสีคล้ำ ๆ ที่แกสวมอยู่นี้ลอย อยู่ปริ่ม ๆ น้ำเหมือนกับถุงพลาสติกใส่ขยะ ใบใหญ่ กำลังลอยไปตามกระแสน้ำอย่างนั้น อาตมาเกิดความคิดขึ้นมาสองอย่างคือ ชายคนนั้นกำลังจะจมน้ำตาย หรือเป็นกลลวง อย่างหนึ่งของนักศึกษาบางคนที่จะหลอก ให้คนโดดลงไปในน้ำเย็น ๆ อาตมาจึงหยุด เฝ้าดูพร้อมกับนับในใจของตัวเองช้า ๆ เพราะ จากความรู้ที่เรียนมา คนที่ไม่ได้ฝึกมาพิเศษ จะกลั้นหายใจนานไม่ถึง ๒ นาที ถ้าชายคนนั้น กำลังจะเล่นตลกหลอกให้คนอื่นกระโดดลงน้ำ จะต้องรีบโผล่ขึ้นมาหายใจอีกไม่นานนัก หรือถ้าชายคนนั้นกำลังจะจมน้ำตายจริง ๆ การกระโดดลงไปช่วยในระยะแรกนี้ เป็นสิ่งที่ เป็นอันตรายอย่างยิ่งสำหรับคนช่วย เพราะ ในขณะที่คนกำลังจะจมน้ำตายนั้น ปฏิกิริยา ทางสมองจะสั่งการให้กอดรัดวัตถุทุกอย่าง ที่สามารถยึดเกาะได้ ทำให้จมน้ำตายทั้งคู่ ทั้งคนช่วยและคนถูกช่วย วิธีที่ดีที่สุดจึงเป็น การรอให้แน่ใจก่อนว่า เขาหมดสติแล้วจริง ๆ ด้านหนึ่งของโบสถ์ของวิทยาลัยไครสต์ เชิร์ช ในชีวิตที่ต้องว่ายน้ำทุลักทุเลอย่างนี้ เดชะ บุญที่บริเวณใกล้ตลิ่งนั้นน้ำตื้นมาก ลึกเพียง ระดับหน้าอก และตลิ่งนั้นลาดลงมามาก ไม่ ชั้นเหมือนบริเวณอื่น อาตมาจึงมุดเข้าไปใต้ ร่างนั้น แล้วยกดันให้ขึ้นฝั่ง มือดันไป ปากก็ ร้องตะโกนให้คนช่วยไปพลาง ตั้งแต่เป็นนักเรียนมัธยม อาตมาเคย ทุ่มเทกับการฝึก “ยูโด” อย่างเป็นชีวิตจิตใจ สมัยที่เป็นนิสิต เคยเล่นได้ดีจนได้บรรจุเป็น ตัวแทนของมหาวิทยาลัย แม้จะไม่เคยได้ลง เล่นอีกเลยมาหลายปีแล้วก็ตาม ทักษะในการ เคลื่อนย้ายน้ำหนักมาก ๆ เช่นนี้ ยังคงใช้การ ได้ดีอยู่ วิชาการป้องกันตัวชนิดนี้ อาตมา พฤศจิกายน ๒๕๓๐ Kalyanamitra.org ตต