ตักบาตร...ทำบุญต่ออายุ : หน้า 60/120

ถ้าจำไม่ผิด ธุดงค์ราชบูชา เริ่มตั้งแต่ วันพุธที่ ๓ คืนนั้นฝนตกทั้งคืน พี่ปัญญาและ ข้าพเจ้าพาลูกหมู่ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ ไปพักที่สภาธรรมกาย รุ่งเช้า หลังจากที่ได้รับ ประทานอาหารแล้ว ข้าพเจ้ากลับไปบริเวณ กลด เพื่อตรวจดูความเรียบร้อยของกลด (ส่วน ใหญ่คุณลุงจะยังไม่กลับ) ปรากฏว่าทุกกลด เละหมด หลังจากที่ซักกลดและผ้าพลาสติก ของตัวเองเรียบร้อยแล้ว ผมได้ชักชวนลูกหมู่ ที่ยังหนุ่มแน่นช่วยกันทำความสะอาดกลด และ ผ้าพลาสติกของคุณลุงทุกคน เมื่อคุณลุง กลับมาบริเวณปักกลด ทุกอย่างก็เรียบร้อย หมดแล้ว คุณลุงต่างก็ให้ศีลให้พรกันใหญ่ ข้าพเจ้ารู้สึกภูมิใจและสบายใจมากอย่างที่ไม่ เคยได้รับมาก่อน ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ได้รู้ซึ้ง ถึงคำว่า “ให้” ตักบาตร...ทำบุญต่ออายุ พระศาสนา เนื่องจากฝนตกอย่างหนัก ทำให้พิธี ถวายพระพรต้องเลื่อนจากวันที่ ๕ ไปเป็น ๗ วันที่ 9 ธันวาคม แต่ในเช้าวันที่ ๕ ก็ยังจัด พิธีตักบาตรพระร่วม ๒ หมื่นรูป ในเช้าวันนี้ ไหนเลย ชาววัดทั้งหลายคงอุปาทานไปเอง เอง ขณะที่พาลูกหมู่ไปซื้อของตักบาตรพระนั้น รวมดวงใจไทยทั่วโลก ข้าพเจ้าเห็นคุณลุงคนหนึ่ง ยืนถือของที่เตรียม ตักบาตร มองไปข้างหน้าผ่านผู้คนที่เบียดเสียด กันซื้อของตักบาตรอย่างไม่มีจุดหมาย น้ำตา ของคุณลุงไหลเป็นทางยาว ผมนึกในใจว่า “คุณลุงยืนนึกอะไรอยู่หนอ อาจจะปีติใจ ที่ได้ตักบาตรพระเป็นหมื่นรูปก็ได้” เช้า วันนี้ ผมเบิกบาน ปีติใจมาก สาธุชนหลาย หมื่นคนตักบาตรพระภิกษุสามเณรร่วม ๒๐,๐๐๐ รูป ผมมองไปบนเนินหญ้าซึ่งมี หลวงพ่อทัตตชีโว และ หลวงพี่ฐานวุฑโฒ ยืนจัดรูปขบวนของพระบิณฑบาต ท่านมี ผิวพรรณผุดผ่อง ออกสีชมพู ผ่องใสงาม จับใจข้าพเจ้ามาก ความรู้สึกแวบเข้ามาในใจ ว่า “ผิวของท่านช่างกลมกลืนกับท้องฟ้า อากาศ คงอย่างนี้นี่แหละ ที่ใคร ๆ เขา กล่าวว่า หลวงพ่อ หลวงพี่ผ่อง ความผ่อง เป็นอย่างนี้เอง” แต่ก่อนนั้น ข้าพเจ้ามี ความรู้สึกว่า หลวงพ่อ หลวงพี่ ก็ผิวขาว ธรรมดา ไม่เห็นจะผ่องต่างจากคนอื่น ๆ ตรง ถวายเป็นพระราชกุศล วันอาทิตย์ที่ ๗ ธันวาคม ๒๕๒๙ วันนี้มีพิธีกรรมที่สำคัญคือ ทอดผ้าป่า, อัญเชิญ พระพุทธรูปองค์ใหญ่ไปประดิษฐานที่ลาน ธรรม และสุดท้ายมีพิธีรวมดวงใจคนไทย ทั่วโลก ถวายพระพรแด่พระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว วันนี้เป็นวันที่ข้าพเจ้าปลื้มปีติใจ มาก และได้ตัดสินใจอธิษฐานในสิ่งที่สำคัญ ที่สุดของชีวิต คือ ในตอนบ่ายหลังจากที่ทำ พิธีถวายผ้าป่าเรียบร้อยแล้ว ก็เป็นพิธีอัญเชิญ องค์พระธรรมกายองค์ใหญ่ที่สวยงามมาก ไปประดิษฐานที่ลานธรรม ข้าพเจ้าได้มีโอกาส ร่วมขบวนไปด้วย ขณะที่หัวขบวนเดินหันหน้า เข้าสู่ลานธรรม ส่วนท้ายขบวนยังเดินอยู่บน ลานจอดรถนั้น น้องที่เดินอยู่ข้าง ๆ (น้อง สุรีย์ เรียนอยู่ ม.เกษตรศาสตร์ กำแพงแสน) พูดขึ้นมาว่า “ฝนตกแน่เลย” ข้าพเจ้าก็ไม่ได้ สนใจอะไร เพราะวันนี้ทั้งวันท้องฟ้าแจ่มใส พฤศจิกายน ๒๕๓๐ Kalyanamitra.org