คุณสมบัติของผู้แสดงธรรมที่ดี : หน้า 90/120

ม สู ง ด a ต Sa การฟังธรรม จะทำให้เกิด ความดีที่เป็นทุนหรือเป็นพื้น อยู่ในใจเรา แล้วเป็นเครื่อง อุดหนุนให้เรามีความเจริญ รุ่งเรือง และเข้าถึงธรรม ได้โดยง่าย ๔. ต้องไม่แสดงธรรมเพราะเห็น แก่ลาภ คือไม่เห็นแก่ชื่อเสียง คำสรรเสริญ เยินยอ ลาภสักการะ เพราะฉะนั้นไม่ว่าการ แสดงธรรมนั้นจะมีค่าตอบแทนหรือไม่ จะมี คนมาฟังมากน้อยเท่าไร ก็ไม่ถือเป็นอารมณ์ แสดงธรรมอย่างเต็มที่ ไม่ใช่ว่า งานของคน ใหญ่คนโตก็แสดงอย่างเต็มที่ แต่งานของคน กระจอกงอกง่อย ก็แสดงกะล่อมกะแล่มไม่เป็น เรื่องเป็นราว ไม่ใช่อย่างนั้น ถ้าผู้ใดแสดง ธรรมเพราะเห็นแก่ลาภ ผู้นั้นก็เป็นเพียงลูกจ้าง ใส่ร้ายป้ายสีผู้อื่น เป็นการกระทำที่ผิดแบบ ฉบับของศาสนาพุทธ เราจะเห็นได้ว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงวางวิธีการเผยแผ่ศาสนาของพระองค์ไว้ อย่างรอบคอบ แทนที่จะมุ่งแต่แผ่อิทธิพล ศาสนาของพระองค์ และทับถมโจมตีศาสนา อื่น กลับทรงวางคุณสมบัติควบคุมผู้ทำการ สอนศาสนาไว้อย่างรัดกุม ซึ่งหาดูได้ยากใน ศาสนาอื่น ๆ เด็ดขาด ก็เข้าพระนิพพานได้ หรือหิริโอต ตัปปะ ความละอายและเกรงกลัวต่อบาป ถ้า เรามีคุณธรรมข้อนี้อย่างเต็มที่ สิ่งใดที่เป็นบาป แม้เพียงน้อยนิดก็ไม่ยอมคิด พูด หรือทำโดย เด็ดขาด สร้างแต่บุญกุศลอย่างเต็มที่ อย่างนี้ ถ้าไม่ให้เข้าพระนิพพาน แล้วจะให้ไปไหน ๒. ไม่ดูแคลนความรู้ความสามารถ ของผู้แสดงธรรม “โถ พระเด็ก ๆ เรานี่ฟังหลวงปู่หลวงตา เทศน์มาตั้งเยอะแล้ว มาฟังพระเด็ก ๆ มัน ของคนฟัง กระแสเสียงที่แสดงก็มักจะเต็มไป คุณสมบัติของผู้ฟังธรรมที่ดี จะไม่ได้อะไร ด้วยการประจบประแจงเจ้าภาพซึ่งเป็นนายจ้าง ลงได้เอาอามิสมาเป็นเจ้าหัวใจแล้วละก็เป็นใช้ ไม่ได้ทีเดียว ๕. ต้องไม่แสดงธรรมกระทบตนเอง หรือผู้อื่น คือ ไม่ฉวยโอกาสยกตัวอย่าง ความดีของตัวเองเพื่อโอ้อวด หรือยกความ ผิดพลาดของคนอื่นเป็นตัวอย่างเพื่อประจาน ความผิดของเขา ไม่ใช่ถือว่ามีไมโครโฟนอยู่ ในมือ ก็คุยอวดตัวทับถมคนอื่นเรื่อยไป ผู้พูด ต้องมุ่งอธิบายธรรมะจริง ๆ หากจะยกตัวอย่าง เรื่องใดประกอบ เพื่อเป็นข้อสนับสนุนให้ผู้ฟัง เข้าใจข้อธรรมะที่แสดง ก็ต้องระวังไม่ให้ผู้อื่น เสียหาย การฉวยโอกาสเวลาแสดงธรรม ๑. ไม่ดูแคลนหัวข้อธรรมที่ท่าน อย่าคิดอย่างนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้า แสดงว่าง่ายไป “โถ เรื่องง่าย ๆ อย่างนี้ มาสอนคน อย่างเรา เราก็เข้าวัดมาตั้งนานแล้ว เหมือน ดูถูกกันนี่" อย่าคิดอย่างนั้น เพราะธรรมะทุกบท ทุกข้อในพระพุทธศาสนามีอานิสงส์ว่า ถ้าใคร เอาไปปฏิบัติจริง ๆ อย่างยิ่งยวด แม้เพียง ข้อเดียวแล้ว ก็สามารถทำกิเลสให้หมด เข้า พระนิพพานได้ทั้งสิ้น เช่น การไม่คบคนพาล ซึ่งเป็นธรรมะขั้นพื้นฐาน แต่ถ้าเราไม่คบคน พาลจริง ๆ โดยเฉพาะพาลภายใน คือนิสัย ไม่ดีต่าง ๆ ในตัว ไม่ยอมคบด้วย ตัดทิ้งให้ ตรัสเตือนไว้ว่า สิ่งต่อไปนี้อย่าดูแคลน ๒.๑ อย่าดูถูกไฟว่าเล็กน้อย เพราะ มันเผาเมืองได้ Kalyanamitra.org