การปฏิบัติธรรมในอาราม วารสารกัลยาณมิตร ปี 2530 ฉบับที่ 11 หน้า 100
หน้าที่ 100 / 120

สรุปเนื้อหา

ธรรมนยาย โดย ธรรมโฆษ ธรรมธารา ๒. พระแท้ ทั้งสามองค์ งานดับเพลิงกิเลสของอาตมาที่อารามเชิงดอยสุเทพ ดำเนินไปอย่างราบรื่น อาตมาตื่นจากการจำวัดในเวลา ๔ นาฬิกา แล้วก็แปรงฟันล้างหน้าเสร็จแล้วเข้าห้อง ไหว้พระสวดมนต์ แผ่ส่วนกุศลแก่มารดาบิดา ครูอาจารย์ และสัตตนิกายทุกหมู่เหล่าใน ๓ ภพ เวลาประมาณ ๔.๓๐ น. ครองจีวรออกไปเดินจงกรมบนทางจงกรม ระหว่างต้นสัก ๒ ต้น มือทั้งสองประสานกันไว้ข้างหน้า ทอดสายตาชั่ว ๔ ศอก เดินช้า ๆ กลับไปกลับมา สำรวม จิตให้เป็นสมาธิ ตั้งสติไว้ที่กิริยายกเท้าก้าวเดินทุก ระยะ เวลาประมาณ ๕.๐๐ น. หยุดเดินจงกรมไปนั่ง พักผ่อนอิริยาบถที่เฉลียงหน้ากุฏิที่พัก ขณะที่นั่ง ก็ พยายามหยิบยกเอาธรรมข้อใดข้อหนึ่งมาคิดพิจารณา จนกระทั่งแสงเงินแสงทองจับขอบฟ้าเบื้องบูรพาทิศ บรรยากาศในอารามเริ่มอึงอลด้วยเสีย

หัวข้อประเด็น

- การปฏิบัติธรรมในอาราม

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ธรรมนยาย โดย ธรรมโฆษ ธรรมธารา ๒. พระแท้ ทั้งสามองค์ งานดับเพลิงกิเลสของอาตมาที่อารามเชิงดอยสุเทพ ดำเนินไปอย่างราบรื่น อาตมาตื่นจากการจำวัดในเวลา ๔ นาฬิกา แล้วก็แปรงฟันล้างหน้าเสร็จแล้วเข้าห้อง ไหว้พระสวดมนต์ แผ่ส่วนกุศลแก่มารดาบิดา ครูอาจารย์ และสัตตนิกายทุกหมู่เหล่าใน ๓ ภพ เวลาประมาณ ๔.๓๐ น. ครองจีวรออกไปเดินจงกรมบนทางจงกรม ระหว่างต้นสัก ๒ ต้น มือทั้งสองประสานกันไว้ข้างหน้า ทอดสายตาชั่ว ๔ ศอก เดินช้า ๆ กลับไปกลับมา สำรวม จิตให้เป็นสมาธิ ตั้งสติไว้ที่กิริยายกเท้าก้าวเดินทุก ระยะ เวลาประมาณ ๕.๐๐ น. หยุดเดินจงกรมไปนั่ง พักผ่อนอิริยาบถที่เฉลียงหน้ากุฏิที่พัก ขณะที่นั่ง ก็ พยายามหยิบยกเอาธรรมข้อใดข้อหนึ่งมาคิดพิจารณา จนกระทั่งแสงเงินแสงทองจับขอบฟ้าเบื้องบูรพาทิศ บรรยากาศในอารามเริ่มอึงอลด้วยเสียงนกเสียงกาที่ตื่น ขึ้น เรียกร้องกันออกหากิน จึงเข้าห้องเก็บสิ่งของเข้าที่ให้ เป็นระเบียบ กวาดถูพื้นห้องและบริเวณกุฏิให้สะอาด เรียบร้อย หลังจากนั้นถ้าอากาศไม่หนาวเกินไปก็สรงน้ำ ชำระกาย เมื่อรู้สึกปลอดโปร่งสบายใจแล้ว ก็ครองจีวร ซ้อนสังฆาฏิ หยิบเอาบาตรมาสะพาย แล้วก็ออกภิกขา จารตามหมู่บ้านที่เรียงรายอยู่รอบ ๆ อารามด้านตะ วันออก เมื่อได้ภัตตาหารพอสมควรแล้วก็กลับอาราม นั่งพักผ่อนพอหายเหนื่อยแล้วก็ลงมือฉัน โดยเปิดห่อกับ ข้าวต่าง ๆ เทลงในบาตร เสร็จแล้วก็สำรวมจิตคิดว่า เราจักบริโภคอาหารเพียงเพื่อให้ชีวิตดำรงอยู่ และ อยู่เพื่อทำความดีทั้งแก่ตนและคนอื่น จักไม่บริโภค เพื่อความเอร็ดอร่อยเพื่อสนุกสนาน หรือเพื่อ บำรุงกายให้เปล่งปลั่งงดงาม จักบริโภคอาหารเพื่อ แก้โรคหิวเช่นเดียวกับคนป่วยบริโภคยา เมื่อ พิจารณาเสร็จแล้ว ก็ลงมือฉันอาหารด้วยอาการสำรวม Kalyanamitra.org พฤศจิกายน ๒๕๓๐
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More