การจัดตั้งหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ : หน้า 49/120

“เมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๗ สมเด็จย่าซึ่งทรง สนพระทัยในความเป็นอยู่ของราษฎรอย่าง มาก ได้เสด็จพระราชดำเนินทรงเยี่ยมราษฎร ในต่างจังหวัด เริ่มทีเดียว ทรงเยี่ยมเจ้าหน้า ที่ที่อยู่ห่างไกลก่อน อย่างตำรวจ ต.ช.ด. ทรงมองเห็นถึงความยากลำบาก โดยเฉพาะ ในยามเจ็บไข้ของเจ้าหน้าที่ เจ้าหน้าที่ลำบากแค่ไหน ประชาชนที่ อยู่แถวนั้นยิ่งลำบากไปกว่านั้นอีก เพราะเขา เป็นประชาชนธรรมดา การไปหาหมอเป็น เรื่องที่ลำบากมาก หมอก็หายาก ดังนั้น ใน ปี พ.ศ. ๒๕๑๒ จึงทรงจัดตั้งหน่วยแพทย์ เคลื่อนที่ขึ้น โดยเริ่มที่เชียงใหม่ก่อน เป็นแพทย์ อาสาจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ต่อมา แพทย์จากจังหวัดต่าง ๆ ได้สมัครเข้าเป็น พฤศจิกายน ๒๕๓๐ แพทย์อาสาในหน่วยแพทย์เคลื่อนที่เพิ่มมาก ขึ้น ทรงได้จัดตั้งหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ตามจัง หวัดชายแดน รวม ๔๘ จังหวัด และในปี ๒๕๑๖ ได้จัดหน่วยแพทย์ทางวิทยุขึ้น เพราะ เป็นเขตที่อยู่ห่างไกลความเจริญ ไปถึงยาก มาก เวลาเกิดเรื่องเจ็บป่วยในยามค่ำคืนขึ้น ชาวบ้านก็มาหาหมอที่สถานีอนามัย เจ้า หน้าที่สาธารณสุขที่นั้น ถ้าเขาช่วยอะไรได้ เขาก็ช่วยไป ส่วนการรักษา เขาก็ใช้วิทยุพูด กับหมอที่อยู่โรงพยาบาลประจำจังหวัด สมัย โน้นยังไม่มีโรงพยาบาลชุมชน หรือที่เรียกว่า โรงพยาบาลอำเภอ แต่ปัจจุบันนี้ยังมีโรงพยา บาลสมเด็จพระยุพราชด้วย พอปี ๒๕๑๗ งานของหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ ขยายออกไป เรื่อย ๆ สมเด็จย่าจึงได้พระราชทานพระราช ทรัพย์ส่วนพระองค์ จำนวนหนึ่งล้านบาท ตั้งมูลนิธิพอ.สว. ซึ่งเป็นนิติบุคคลขึ้นมา และ รัฐบาลก็ให้การสนับสนุนด้วย เพราะพระ บารมีและศรัทธาที่ประชาชนมีต่อสมเด็จย่า ทำให้หน่วยแพทย์เคลื่อนที่ของ พอ.สว. ได้ ขยายพื้นที่เข้าไปในท้องถิ่นกันดาร ห่างไกล การคมนาคมในบริเวณที่รัฐบาลมีหน้าที่ แต่ยัง เอื้อมไม่ถึง.... วัตถุประสงค์ใหญ่ของมูลนิธิ พอ. สว. มีอยู่หลายประการ ที่สำคัญคือ ๑. จัดหาและส่งเสริมให้แพทย์ รวมทั้ง เภสัช พยาบาล ตลอดจนเจ้าหน้าที่อาสา สมัคร ทั้งส่วนกลางและส่วนภูมิภาค เพื่อ การรักษาบริการสุขภาพ รักษาโรค ป้องกัน โรค เรียกว่าครบกิจกรรมทางด้านสาธารณ ปี ๔๗ Kalyanamitra.org