นิทานปราบยักษ์ : หน้า 18/126

เล่านิทานให้หลานฟัง โดย น้าอี๊ด ปราบยักษ์ สวัสดีค่ะ หลาน ๆ ที่น่ารักทุกคน ๆ หลาน ๆ เคยเจอคนที่ “พูดไม่รู้เรื่อง” มั้ยคะ ไม่ใช่เพราะเขาพูดคนละภาษาหรือว่าเขาพูดึง ลิ้นไก่สั้น หรอกนะคะ เขาพูดภาษาเดียวกับเรานี่แหละ ไม่พิกล พิการอะไรด้วย แต่ที่เรียกว่า “พูดไม่รู้เรื่อง” ก็เพราะ เขาไม่ยอมเคารพกฎเกณฑ์ของสังคม ไม่เคารพกฎ หมาย ขาดวินัย ขาดระเบียบ ไร้สัจจะ มีแต่ความเห็น แก่ตัวเป็นที่ตั้ง ซึ่งตรงข้ามกับคนที่ “พูดกันรู้เรื่อง” ทุกประการ หลาน ๆ เชื่อมั้ยคะว่า ในสมัยโบราณ แม้แต่ยักษ์ที่ชอบกินคนยังพูดกันรู้เรื่องเลย ในสมัยโบราณ นสมัยโบราณ เมื่อครั้ง พระเจ้าพรหมทัต ครองกรุงพาราณสี พระองค์โปรดปรานการล่าสัตว์เช่น เดียวกับกษัตริย์ทั้งหลาย วันหนึ่งพระองค์เสด็จ ออกล่าเนื้อกับบรรดาข้าราชบริพาร มีการกางซุ้มปิดกั้น ไม่ให้เนื้อหนีเล็ดลอดไปได้ แล้วตีป่าให้เนื้อตกใจ เนื้อ ได้ยินเสียงดังอึงคะนึง ก็แตกตื่นวิ่งหนีไปมา พระ ราชาทรงประกาศว่า ถ้าเนื้อหนีรอดไปทางผู้ใด ผู้นั้น จะต้องได้รับโทษ ขณะนั้น ละมั่งตัวหนึ่งวิ่งหนีไปทางพระราชา พระองค์ทรงยิงธนูออกไปเฉียดสีข้างของละมั่ง มัน แสร้งล้มลง เมื่อพระราชาวิ่งเข้าไปจะจับ มันกลับ กระโดดแผล็วหายไปด้วยความรวดเร็วราวลมพัด อำมาตย์และข้าราชบริพารทั้งหลายต่างพากันหัวเราะ ชอบใจ พระราชาทรงรู้สึกอับอาย จึงมีรับสั่งให้จับ ละมั่งตัวนั้นให้ได้ Kalyanamitra.org งหาคม ๒๕๐