คุณธรรมและการปฏิบัติของคาร์เวอร์ : หน้า 86/126

๘๔ 14 มีความพอใจในหน้าที่ของตน รักงานและสนุกกับ กิจกรรมอย่างจริงจัง แม้ไม่มีเครื่องมือที่จะใช้ ทั้งงานก็ ลำบากจนคนธรรมดาแลเห็นความสำเร็จไม่ได้ ก็หา ท้อถอยไม่ ไม่เคยปริปากให้ใครรู้ความหนักใจเลย วิริยะ คือความเพียรประกอบสิ่งนั้น เขาตื่นนอน ตั้งแต่เวลานาฬิกาทุกวัน แล้วออกไปในป่าหรือไปที่บึง ประจำเป็นกิจวัตร ใช้เวลาอยู่ในห้องทดลองโดยไม่นึกถึง เวลาหยุดพัก จิตตะ คือเอาใจฝักใฝ่ในสิ่งนั้นไม่วางธุระ ข้อนี้ คาร์เวอร์กระทำได้ดีเป็นพิเศษ การปฏิบัติงานเป็นไป อย่างสม่ำเสมอไม่ลุ่ม ๆ ดอน ๆ เข้าก็ได้ สัจจะ นี้เป็นคุณธรรมอย่างหนึ่งใน อธิษฐาน ธรรม คือธรรมที่ควรตั้งไว้ในใจ มีอยู่สี่อย่าง คือ ปัญญา สัจจะ จาคะ อุปสมะ มีความหมายดังนี้ ปัญญา คือรอบรู้สิ่งที่ควรรู้ สัจจะ คือความจริงใจ ประพฤติสิ่งใดก็ให้ได้จริง จาคะ คือสละสิ่งที่เป็นข้าศึกต่อความจริงใจ อุปสมะ คือสงบใจจากสิ่งที่เป็นข้าศึกต่อความ สงบ เมื่อพิจารณาคุณธรรมเหล่านี้เทียบดูกับการปฏิบัติ ของคาร์เวอร์แล้ว จะเห็นว่าเขามีอยู่อย่างใกล้เคียงที่สุด นอกจากที่กล่าวมายังมีข้อน่าคิดอยู่อีกอย่างหนึ่ง คือในบทนี้บอกว่า บรรดาวิชาทั้งหมดในทัสกีกีนั้น นิสิต ไม่นิยมเรียนวิชา “การไร่นา” เป็นอย่างมากที่สุด จนถึง กับอาจใช้การส่งไปเรียนวิชานี้เป็นวิธีลงโทษได้อย่างหนึ่ง ต่อเมื่อคาร์เวอร์ได้มาเป็นอาจารย์แล้ว จึงมีนิสิตสมัคร มาเรียนมากขึ้นเป็นลำดับ เด็กที่อาจารย์คณะอื่น ๆ ส่งมาเรียนเพื่อเป็นการลงโทษ ก็กลับขออยู่เรียนต่อไป ไม่ยอมกลับไปคณะเดิม ซึ่งนับว่าแปลกมาก ด้วย ความสามารถของคาร์เวอร์ทำให้วิชานี้กลายเป็นวิชา สำคัญที่สร้างอาลาบาม่าให้เป็นเมืองที่สมบูรณ์พูนสุข วิมังสา คือหมั่นตริตรองพิจารณาเหตุผลในสิ่งนั้น ขึ้นได้ เป็นเรื่องน่าคิดไหมว่าอะไรเป็นเหตุให้นักศึกษา ข้อนี้คาร์เว่อร์มีเป็นอุปนิสัย อีกประการหนึ่งคาร์เวอร์มี สัจจะ เขาได้รับปาก ไว้ว่าจะมาทำงานให้โรงเรียนทัสดี เพื่อช่วยคนที่หมด หวัง เขาก็ได้รักษาคำพูดนั้นไว้ แม้ผู้ที่เขาได้ให้สัจจะ ไว้จะได้ตายจากไปแล้วก็ตาม เขาก็ยังคงรักษาคำมั่นนั้น ไว้ต่อไปอีก เพราะเขาถือว่างานที่เขาให้คำมั่นไว้นั้น ยังคงมีอยู่ แม้จะมีผู้เสนอตำแหน่งงานและเงินเดือน อย่างสูง เขาก็หายอมเสียสัจจะไม่ เรื่องนี้เห็นจะเป็น เพราะมีคุณธรรม สันโดษ และ ความมักน้อย หนุนหลัง อยู่ด้วย เขาจึงไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าที่เขามีอยู่ ทรัพย์สินนอกจากที่เขามีไม่ว่าจะมากสักเท่าใด ก็ไม่อาจ หันเหเขาให้เสียสัจจะและไปจากงานที่เขาชอบได้ และ ข้อเท็จจริงก็ได้พิสูจน์แล้วว่าคาร์เวอร์คิดถูก ถ้าเขาไปตาม เหยื่อล่อ เขาก็คงจะไม่มีชื่อเสียงอย่างนี้ ทั้งอาจจะกลาย เป็นคนอ่อนแอเนื่องจากพาตนไปเข้าคลุกเคล้ากับความ สำราญต่าง ๆ แทนที่จะมีชื่อเสียงปรากฏอยู่ชั่วกาลนาน ดังที่เป็นอยู่นี้ กลับอาจจะไปทำอะไรให้เสียชื่อเสียง ขาดความสนใจในวิชาที่สอน ข้อเท็จจริงปรากฏที่ โรงเรียนทัสดีกว่ามีอยู่สองประการ คือ ทางการชั้นสูง ของโรงเรียนไม่สนับสนุนอย่างหนึ่ง กับอาจารย์ ขาดความรู้ในวิธีสอนและขาดความรู้ในวิชานั้น ๆ อีกอย่างหนึ่ง ผู้เขียนเห็นว่าไม่ว่าจะเป็นวิชาใด ๆ ก็ตาม ถ้าบกพร่องในสองอย่างดังกล่าวมาแล้ว นักศึกษาก็จะไม่ นิยมวิชานั้น ๆ เหมือนกันหมด เพราะฉะนั้น ถ้าจะให้ นักศึกษาชอบเรียนวิชาใด ก็ต้องหาครูดีมาสอน และยกย่องวิชานั้นให้เป็นวิชาสำคัญด้วย Kalyanamitra.org อ่านต่อฉบับหน้า สิงหาคม ๒๕๓๑