การอบรมและการทำหน้าที่อาสากัลยาณมิตร : หน้า 73/126

การฝึกอบรม ช่วยปรับ กระด้างก็เปลี่ยนเป็นนุ่มนวลขึ้น เมื่อก่อน ก็กราบพระไม่เป็น เพิ่งจะกราบได้ถูกต้อง ปรุงนิสัยให้ดีขึ้นได้อย่าง ก็ตอนมาอบรมนี้เอง ได้พบข้อบกพร่องของ ชะงัดและรวดเร็ว “ในระหว่างอบรมก็มีปัญหาหลายอย่าง เหมือนกัน ปัญหาแรกก็เรื่องตื่นนอน แต่ก่อน นี้ตามปกติจะตื่นอย่างเช้าก็เจ็ดโมง พอมา อบรมต้องตื่นแต่ตีสี่ แต่ก็ดีอย่างที่เสียงปลุกนั้น เป็นเพลง “กองทัพธรรม” ตอนแรกๆ แค้นใจ กับเจ้าเพลงนี้เป็นอย่างยิ่งเลย ไม่ได้สนใจ ตัวเองหลายอย่าง แล้วก็เพิ่งรู้ว่าตัวเองมีทิฐิ เยอะ เช่นในเรื่องการกิน เดี๋ยวนี้ก็รู้แล้วว่า เรา กินเพื่ออยู่ แม้จะเคยเรียนพุทธประวัติและ ความรู้พื้นฐานในพระพุทธศาสนามาบ้าง แต่ก็ไม่เคยซาบซึ้งอะไร สรุปได้ง่าย ๆ ว่า ยิ่งอยู่วัดพระธรรมกายนาน ทั้งความคิดทั้ง พฤติกรรมก็ยิ่งพัฒนาขึ้นค่ะ” เนื้อร้องว่ามีอะไรบ้าง แต่ภายหลังเมื่อตั้งใจฟัง ใช้หนี้พระศาสนา เนื้อร้องแล้ว กลับประทับใจมาก ปัญหาอีกอย่างหนึ่งก็คือ ตามปกติเป็น คนจู้จี้เรื่องเลือกอาหารจนเป็นที่รู้กันทั้งบ้านทั้ง เพื่อนฝูง จะรู้หมดว่าไม่ชอบทานอะไร แต่ละ คนต้องคอยเอาอกเอาใจทุกอย่าง พอมาอบรม ก็จำเป็นต้องปรับตัวให้เป็นคนเลี้ยงง่าย วัน แรก ๆ ก็หงุดหงิดเหมือนกัน แต่พอคิดถึงว่า ถ้ารักษาศีล ๘ ไว้ได้แล้วจะได้บุญเยอะ ก็อยู่ ได้โดยไม่ทุกข์ร้อนอะไร เมื่อหลักสูตรการ อบรมสิ้นสุดลงแล้ว ก็รู้สึกอยากฝึกงานต่อ งานที่ทำก็คือออกไปเยี่ยมเยียนสาธุชนตาม บ้านแล้วถ่ายทอดธรรมะเบื้องต้นให้ จากที่คิด ว่าจะอยู่รักษาศีล ๘ และนั่งสมาธิกับฟังเทศน์ เพียง ๒๑ วัน เลยต้องยืดเวลาฝึกงานออกไป อีก รวมทั้งสิ้นก็เป็นเวลา ๔ เดือน” การอบรมธรรมะทำให้ ทัศนะพัฒนาขึ้น “ก่อนจะครบ ๔ เดือนก็คิดว่า เมื่อครบ กำหนดแล้วจะออกไปทำงานให้ได้เงินเดือน มาก ๆ ความจริงก็ไม่ได้อยากรวย แต่อยาก จะมีชีวิตที่ “เปรี้ยว” ในสังคม หนูมีเพื่อน หญิงที่สนิทกัน ๕ คน ทุกคนมีทัศนะเหมือน ๆ กัน อยากทำงานได้เงินมาก ๆ เพื่อเอาไป แต่งตัวสวย ๆ ไปเที่ยว ไปกินอาหารแพง ๆ ครั้นมาอบรมและปฏิบัติธรรม ทัศนะ ดังกล่าวก็เปลี่ยนไป กิริยามารยาทที่เคยแข็ง สิงหาคม ๒๕๓๑ “ก่อนจะครบกำหนดกลับ มีอยู่วันหนึ่ง หลวงพ่อทัตตชีโว ท่านรองเจ้าอาวาส ท่าน พูดให้ตระหนักว่า “พวกเราที่มาอบรมอาสากัลยาณ มิตรทุกคนนี้ ล้วนเป็นหนี้สาธุชนและ พระศาสนา” หนูตรองดูแล้วก็เห็นจริงตาม ท่าน เพราะตลอดเวลา ๒๑ วัน ที่มากิน มานอนอยู่ที่วัด อยู่ฟรีตลอด ถึงแม้ในช่วง ฝึกงานจะทำงานให้พระศาสนาบ้างก็น้อย เหลือเกิน จึงตัดสินใจว่าจะทำงานในหน้าที่ อาสากัลยาณมิตรสัก ๒-๓ เดือน เพื่อชดใช้หนี้ พระศาสนาให้คุ้มค่าข้าวแล้วค่อยออกไปหา งานทางโลกทํา แต่พอลงมือทำงานแล้ว งานมันต่อเนื่อง ประกอบกับเป็นโอกาสดีที่ หลวงพ่อธัมมชโย เจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย ท่านเมตตาเต็ม บุญให้พวกเรา ท่านให้กำลังใจในการออกไป ทำหน้าที่อาสากัลยาณมิตรอย่างมาก และท่าน ยังบอกว่า งานนี้ ถูกต้องแล้ว ถูกต้องแล้ว เมื่อใช้ปัญญาตรองตามหลวงพ่อ ทั้งสองรูป ประกอบกับประสบการณ์ที่ได้ พบปะสาธุชน ยิ่งทำให้มั่นใจว่าตนเอง เกิดมาเพื่อทำหน้าที่นี้โดยเฉพาะ และเรา ต้องทำงานเพื่อใช้หนี้พระศาสนา ไม่ใช่ เฉพาะทดแทนค่าข้าวปลาอาหาร แต่ ทดแทนบุญคุณที่ได้เกิดมาบนผืนแผ่นดิน ไทย ดินแดนแห่งผ้ากาสาวพัสตร์ ดังนั้น จึงตัดสินใจแล้วว่า ถึงอย่างไร ๆ ก็จะ ไม่ขอทิ้งงานนี้ไปทำงานทางโลกเป็น อันขาด” มีความภาคภูมิใจใน หน้าที่ของ อาสากัลยาณมิตร “ถ้าถามว่าทุกวันนี้สุขสบายดีไหม ก็ ขอตอบว่าสบายใจมาก ไม่ต้องวิตกกังวลเรื่อง ปัจจัย ๔ ที่สำคัญคือ สามารถสร้างบารมี สั่งสมบุญกุศลได้สะดวกมากขึ้น เพราะอยู่ ในแหล่งของบุญ สวัสดิการปัจจัย ๔ ที่ได้รับ จากทางวัดก็ช่วยส่งเสริมให้เราสามารถทำ หน้าที่กัลยาณมิตรให้กับคนทั่วไปได้สมบูรณ์ ขึ้น เวลาเจ็บไข้ได้ป่วยทางวัดก็มีการรักษา พยาบาลเป็นการพิเศษให้ เวลาอยู่ในวัดก็อยู่ กันแบบพี่น้อง อาทิตย์หนึ่งหยุดได้วันหนึ่ง สามารถกลับไปเยี่ยมบ้าน หรือทำธุระส่วนตัว Kalyanamitra.org