บทเรียนจากชีวิต : หน้า 103/126

กะเกณฑ์ให้เราเรียนชั่วระยะเวลาไม่กี่ปี ใครเข้าใจว่า พลังแห่ง กระแสโลก ออกจากโรงเรียนแล้วก็หมดการเรียน ผู้นั้นคือคนโง่ บทเรียนที่แท้จริงนั้นเราเรียนจากประสบการณ์แห่งชีวิต โลกทั้งโลกคือโรงเรียนของเรา ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ รอบตัวเรารวมทั้งตัวเราเอง คือครูของเรา ระยะเวลา ตั้งแต่เราเกิดจนถึงเวลาเราตาย คือภาคเรียนของ คำถามของอาตมา การนิ่งไม่ตอบคำถามอาจจะตีความ เรา บทเรียนที่โลกนี้จะสอนเรามีทุกชนิดทุกประเภท ดวงตายังคงนั่งก้มหน้านิ่งต่อไป โดยมิได้ตอบ ไปได้หลายอย่างคือ ผู้ถูกถามอาจจะนิ่งเพราะไม่รู้คำตอบ บางบทก็สนุกสนานน่าเพลิดเพลินเจริญใจดี แต่บางบท ก็ได้ เพราะไม่พอใจที่จะตอบก็ได้ หรือเพราะเห็นด้วยกับ แนวคิดของผู้ถามก็ได้ ในกรณีของดวงตาอาตมาเข้าใจ ว่า เธอคงเห็นด้วยกับแนวเหตุผลตามที่อาตมาแสดงให้ ฟังมากกว่าอย่างอื่น “ดวงตาเอ๊ย” อาตมากล่าวต่อไป ในเมื่อเธอยังคง ก็ขมขื่นและทารุณโหดร้ายจนแทบทนไม่ไหว แต่ถึงจะ ทารุณโหดร้ายเพียงไรมันก็คือบทเรียน เมื่อบทเรียน อันขมขื่นนั้นผ่านไปแล้ว เราจะฉลาดขึ้นอีกมาก รู้จักโลก ดีขึ้นมากทีเดียว บทเรียนบางบทอาจจะมีราคาแพง เราอาจจะต้องจ่ายค่าเล่าเรียนด้วยทรัพย์สิน ความสุข นั่งนิ่งอยู่ “อาตมาขอบอกว่าชีวิตนี้คือการเรียนอัน เกียรติยศ น้ำตา และแม้กระทั่งชีวิต แต่อย่าลืมว่าบทเรียน ไม่รู้จักจบสิ้น เรียนตั้งแต่เกิดจนตาย การเรียนจาก ที่ดีย่อมมีราคาแพงเสมอ หนังสือจากครูในวัยเด็กนั้น เป็นการเรียนเทียมที่คนอื่น ดวงตาเอ๋ย โลกไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อเธอดอก สิงหาคม ๒๕๔๖๑ ๑๐๑ Kalyanamitra.org