การเดินทางของพระภิกษุ : หน้า 111/126

INMAN bene สองชีวิตภายใต้ร่มกาสาวพัสตร์ ได้มีจิต อันเป็นกุศลเปี่ยมล้นด้วยความตั้งใจ มั่น ที่จะนำธรรมอันประเสริฐไป สู่มวลชน เพื่อยังสันติสุขให้บังเกิดขึ้น แก่โลก เหมือนน้ำทะเลที่กลั่นตัว เป็นพยับเมฆเพื่อจะตกลงมาเป็นเม็ดฝน อันใสบริสุทธิ์ ให้ความเย็นแก่ ตฤณชาติ พฤกษชาติ และมนุษยชาติ กระนั้น ความรักและคุณธรรมคล้องเกี่ยวดวงใจเข้าไว้ด้วย กันอย่างน่าอัศจรรย์ สองพี่น้องไม่โวยวาย หรือคัดค้านอะไรเมื่อทราบ เรื่องนี้ บันทึกของพ่อที่เคยอ่าน ชีวิตของพ่อที่เคยเห็น ทำให้เด็กน้อยเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่เฉพาะแต่จิตใจ ของพ่อเท่านั้น การพลัด พ่อเหน็ดเหนื่อยกับชีวิตมามากแล้ว พรากจากสิ่งที่รักยังเกิดขึ้นหลายครั้งหลายหน ตั้งแต่เป็น กำพร้าบิดามาเล็ก ๆ แล้วมารดาก็ตายตามไปอีกคน พอมีคู่ชีวิตแทนที่จะมีความสุขจริง ๆ เสียที่กลับต้องพา กันล่าบากล่าบน จนตายจากกันไป แม้แต่เขาและเธอ สองคนพี่น้องก็ยังไม่ได้อยู่ให้พ่อชื่นใจ เมื่อธรรมนำแสงสว่างมาสู่ชีวิต จึงไม่น่าแปลกใจ เลยว่า ทำไมใบบุญจึงแลเห็นค่า ถึงขนาดยอมสละความ สุขสบายที่เศรษฐีทองมีมอบให้ได้อย่างไม่สะทก สะท้าน ด้วยปัญญาในตัวก็ตามที ปัญญาคุณได้เข้าไปกราบสา ตายาย ขออนุญาตออกบวชติดตามพ่อไป สองชีวิตภาย ใต้ร่มกาสาวพัสตร์ ได้มีจิตอันเป็นกุศลเปี่ยมล้นด้วย ความตั้งใจมั่น ที่จะนำธรรมอันประเสริฐไปสู่มวลชน เพื่อยังสันติสุขให้บังเกิดขึ้นแก่โลก เหมือนน้ำทะเลที่ กลั่นตัวเป็นพยับเมฆ เพื่อจะตกลงมาเป็นเม็ดฝน อันใสบริสุทธิ์ ให้ความเย็นแก่ตฤณชาติ พฤกษ ชาติ และมนุษยชาติกระนั้น ภิกษุเดินไปข้างหน้า สามเณรน้อยก้าวตามไปไม่ ห่างนัก ปราศจากสัมภาระอื่นใด นอกจากอัฐบริขารใน บาตรข้างขวา และกลดที่พาดบ่าซ้าย ไม่มีการเหลียว หลังหรือลังเลแม้สักนิด ทุกย่างก้าวมุ่งตรงไปเบื้อง หน้า อย่างสง่าผ่าเผย เพื่อที่จะนำแสงธรรมไปจุดยัง กลางใจมวลหมู่มนุษยชาติทั้งหลายให้ได้รับความ สุขที่เป็นนิรันดร์โดยทั่วกัน ทั้งสองกำลังเดินทางไกล... ไกลออกไปทุกทีๆ จนสีเหลืองอร่ามของจีวรค่อย ๆ กลาย เป็นเพียงจุดเล็ก ๆ ก่อนที่จะกลืนหายไปกับแสงตะวันยาม เช้า เศรษฐีทอง ก้านแก้ว และอุ่นเรือนที่โอบบุญ กัญญาไว้ในอ้อมแขน ตลอดจนบ่าวไพร่มองตาม ด้วยความปลาบปลื้ม น้ำตาแห่งความปีติได้หลั่ง “พ่อเคยมีความทุกข์มามากลูกรัก แต่พอได้รู้จัก หัวใจพระพุทธศาสนา ความทุกข์ก็ค่อย ๆ จาง ไป แม้กระนั้น พ่อก็ยังเบื่อหน่ายต่อความผันผวน ของชีวิต พ่อต้องการหลุดพ้นจากสิ่งเหล่านี้ ธรรมะ ของพระพุทธองค์ ทำให้พ่อเข้าใจความเป็นไปของ ชีวิตมากขึ้น พ่อรักธรรมะเหลือเกิน พ่อตั้งใจจะ บวชตลอดชีวิต แล้วจะเพียรศึกษาปฏิบัติธรรมให้ ยิ่งใหญ่ครั้งนี้ ถึงพร้อม จะนำธรรมะไปสู่ชีวิตอื่นที่ทุกข์ยาก เหมือนที่พ่อได้รับจากพระภิกษุองค์นั้น มันเนิ่นนาน มาแล้ว แต่ความประทับใจของพ่อยังไม่เสื่อมคลาย พ่ออยากจะฝากหัวใจของพระพุทธศาสนาซ้อนไว้ในหัว ใจของพุทธศาสนิกชนทุกคน เขาจะได้มีความสุข” จะเป็นเพราะประทับใจในความคิดของพ่อ หรือ รินออกมาจากดวงใจที่อนุโมทนาในกุศลธรรมอัน อวสาน ๑๐๘