ข้อความต้นฉบับในหน้า
“เราต้องมีสัมมาวายามะ
พยายามขวนขวายให้ถึงที่สุดก่อน
ก็ไม่ต้องเสียใจ เราก็ปล่อยวางไป ไม่ต้องไปทุกข์ร้อน เราพอใจแค่นั้น
เราทําดีที่สุด
เมื่อถ้าที่สุดแล้วไม่ได้ ไม่สำเร็จ
ทําให้เราสบายใจ คิดเสียว่าบุญเก่าเรา
เรื่องนี้คงทำมาไม่มากพอ แต่กรรมใหม่ชาตินี้
นี้ขึ้นมาหลายมหาวิทยาลัยแล้ว ผมดีใจมาก... เราต้องทำให้ดีที่สุด...”
สมัยเมื่อผมเป็นนักศึกษา ผมเริ่มทำก็
เพียงนิดหน่อย เมื่อปี ๒๕๐๒ ในครั้งนั้น
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเป็นผู้ริเริ่ม
และทรงมีพระราชดำริผ่านมาทางเลขาธิการ
ทบวงมหาวิทยาลัย แล้วท่านก็เรียกผมไปว่า
ในหลวงทรงดำริอย่างนี้ อยากจะเห็นนัก
ศึกษาทำเรื่องนี้ เราก็เลยตั้งชมรมพุทธศาสตร์
และประเพณีขึ้นมา มีผมเป็นนายกสโมสร
และคุณปรีดี หิรัญพฤกษ์เป็นประธาน เราก็
เอาภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับเรื่องธรรมะ เกี่ยวกับ
สถานที่สำคัญทางพุทธศาสนาในอินเดียมา
ฉาย ส่วนทางด้านประเพณีเรามีงานลอยกระ
ทงขึ้นเป็นปีแรกในจุฬาฯ
ผมเห็นว่าพระอภิธรรมนี้ ถ้าเขียนให้น่า
ศึกษาเขียนให้อ่านเข้าใจง่ายแล้ว จะสร้างเรา
ให้มีความสำนึกที่ดีได้ตลอดเวลา ผมขอฝาก
เรื่องนี้ไว้ด้วยนะครับ...”
“หลังจากจบจากคณะรัฐศาสตร์จุฬา
ลงกรณ์มหาวิทยาลัยแล้ว ได้เข้าไปทำงานที่
สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ทำงานสนุก
มาก เพราะจอมพลสฤษดิ์ ท่านสั่งงานได้ดี
หรืออย่างหลวงวิจิตรวาทการท่านก็เก่งมาก
อย่างรายงานปัญหาต่าง ๆ ที่เราเตรียมให้
จอมพลสฤษดิ์ก่อนเข้าประชุม ครม. เรา
ย่อกว่าจะได้สองสามหน้า แทบเป็นแทบตาย
แต่แหม! หลวงวิจิตรวาทการท่านย่อเสียเหลือ
น้อยยิ่งกว่าเดิม แต่ก็ได้ใจความหมด ผมจึงได้
เรียนรู้ประสบการณ์จากท่านทั้งสองมาก
ต่อมา พลเอกแสวง เสนาณรงค์ ซึ่งมีความคิด
เห็นทางด้านการเมืองตรงกันมาก มีหลายเรื่อง
ที่ได้ทำงานถูกใจ รู้ว่าผมเคยเป็นผู้นำนัก
ศึกษาจึงให้มาทำงานที่สำนักงานเยาวชน
หลังจากที่ย้ายไปอยู่หน่วยงานต่าง ๆ หลาย
หน่วยงาน ด้วยใจที่รักงานด้านเยาวชน หลัก
สามวันก็ไม่เหน็ดเหนื่อย เพราะเราคิดแต่อยาก
ให้งานสำเร็จ ฉะนั้นการที่เราทำงานอะไร
ด้วยจิตใจที่จริงจัง แน่วแน่ด้วยความบริสุทธิ์
ใจ จะเป็นผลให้เราทำสำเร็จ ถ้าเราได้ทำ
งานให้กับสังคมถึงแม้ว่าเงินเดือนจะน้อยก็เป็น
เรื่องเล็ก เพราะถูกใจในงานที่เรารัก มีความ
พอใจในงาน เมื่อมาอยู่งานเกี่ยวกับเยาวชน
ใจซึ่งรักงานเรื่องนี้อยู่แล้ว เพราะได้เสียสละให้
กับส่วนรวม ผมจึงเรียนรัฐศาสตร์ และใจ
คิดอยากทำงานเพื่อเสียสละแก่ส่วนรวม
มาตลอดเวลา ผมเหนื่อยแต่ผมสุขใจ ฉะนั้น
ทุกคนที่ทำงานควรคำนึงถึงส่วนรวมเป็นที่
ตั้งให้มาก เป็นเรื่องสำคัญที่สุดเลย อย่าง
งานราชการนี้ ประโยชน์ของประชาชน
ควรมาเป็นอันดับแรก ไม่ใช่ประโยชน์ของ
ข้าราชการมาก่อน....”
บุญเก่าไม่พอ สร้างบุญ
ชีวิตที่ดำรงอยู่ด้วยความ ในการทำงานของผมอยู่ที่ว่าพลังจิตพลัง ใหม่ต่อ ไม่ต้องเสียใจ
สุขกับงานเพื่อประโยชน์ ใจของเราเป็นเรื่องสำคัญ ผมเชื่อว่าถ้าเรา
ส่วนรวม
สิงหาคม ๒๕๓๑
มีพลังใจที่สูง จะทำให้เราอยากทำงานให้
กับส่วนรวมมาก ๆ ไม่ได้กินข้าวปลาสอง
ในการทำงานไม่ควรเร่งร้อนเกินไป
ยังไม่ถึงจังหวะถกเถียงก็อย่าไปเถียง เงียบซะ
C ๕๕
Kalyanamitra.org