การปฏิบัติธรรมและความหมายของธรรมะ : หน้า 94/126

การปฏิบัติธรรมที่ย่อหย่อนและไม่ตรงทาง ของชาวโลก เป็นเหตุให้พลังความหมายอันยิ่งใหญ่ ของ “ธรรมะ” ลดลงไป และค่อย ๆ เบี่ยงเบนไปจาก ยๆ ความเป็นจริง เช่นแปล “ธรรมะ” ตามความเข้าใจ ของตนว่า ธรรมชาติ หรือ การทำหน้าที่ทางโลก ให้สมบูรณ์ เป็นต้น ซึ่งเป็นความหมายที่เกี่ยวพันกับ ชีวิตระดับพื้นผิวเท่านั้น และเป็นความหมายที่ ครอบคลุมสติปัญญาของชาวโลกมานาน เมื่อเป็น เช่นนี้ วิถีชีวิตของชาวโลกจึงเบี่ยงเบนไปจากเข็ม คือ ความตั้งใจที่เกิดมาเพื่อสร้างบารมี ไปเป็นวิถีชีวิต ที่พลั้งพลาดเต็มไปด้วยทุกข์และโทษอันไม่มีที่สิ้นสุด ทั้งนี้เพราะความเข้าใจคลาดเคลื่อนในคำว่า “ธรรมะ” เพียงคำเดียวโดยแท้ ฉายาจะนำไปสู่ชื่อจริง เมื่อเราปฏิบัติธรรม มีการทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา จนเข้าถึง ธรรมกาย ฉายาจะนำไปสู่ชื่อจริงชนิดรวดลัด ตัดเร็ว เมื่อเราเจริญภาวนาตามแนววิชชา ธรรมกาย เพราะชื่อของวิชชาก็คือชื่อจริง ของธรรมะนั่นเอง อานุภาพของคำว่า “ธรรมะ” จอห์น รอส คาร์เตอร์ ใช้คำว่า “dharma (ธรรมะสันสกฤต) และ “dhamma” (ธัมมะ-บาลี) ๙๒ คําว่า “ธรรมะ” (ธ รหัน ม) ทำให้ผู้แปลนึกถึง ความปลอดโปร่ง ความโล่งเบา ความประณีตยิ่ง และคำว่า “ธัมมะ” (ธ ม ๒ ตัวสะกด) ทำให้นึกถึง ความเต็มเปี่ยมความอิ่มเอิบ ความสั่งสมไว้มาก ทุกครั้งที่ได้ยินได้ฟังคำว่า “ธรรมะ” ย่อมเกิดการ ปรับปรุงใจให้สูงส่ง สะอาด และเบิกบาน ธรรมะมี อานุภาพน่าอัศจรรย์อันซ่อนอยู่แม้ในตัวอักษรที่ใช้ เขียนและเสียงที่ใช้อ่าน ทั้งรูปและเสียงรวมกันให้ ภาพพจน์ของสิ่งที่โปร่งเบาและเต็มอิ่ม น่าแปลก สิ่ง ที่เต็มควรจะหนัก กลับเบา และสิ่งที่เบาควรจะว่าง กลับเต็ม ความเต็มและเบาอยู่ด้วยกันได้อย่างไร ถ้ามิใช่อานุภาพของธรรมะ เพียงแต่ได้สัมผัสตัว อักษรด้วยตาและได้ยินเสียงคำว่า “ธรรมะ” ด้วยหู ยังได้ความสุขอันเต็มอิ่มและโปร่งเบาอย่างบอก ไม่ถูกถึงเพียงนี้ ถ้าหากได้ปฏิบัติธรรมจนเข้าถึง ธรรม จะมีความสุขมากมายสักเพียงไหน มิน่าเล่า ผู้ที่เข้าถึงธรรมะ แหล่งกำเนิดของความสุข จึงอุทาน เป็นเสียงเดียวกันว่า “สุขจริงหนอ” กุญแจดอกสำคัญ เพนียดช้างว่าแข็งแรงแน่นหนาแล้ว กำแพง วัฏสงสารยิ่งแข็งแรงแน่นหนากว่าหลายเท่า ช้าง เป็นสัตว์ด้วยสติปัญญา ยังมีน้ำใจห้าวหาญ คิดจะ ออกไปสู่ชีวิตที่ดีกว่า คือ ชีวิตอิสระในถิ่นเดิมของมัน ถึงแม้จะไม่เคยได้ยินได้ฟังว่า มีช้างเชือกใดเคย หนีออกไปจากเพนียดได้สำเร็จก็ตาม ความหมายหลักเดิมของคำว่า “ธรรมะ” คือ กุญแจดอกสำคัญที่จะไขประตูกำแพงวัฏสงสารใช้ เปิดกว้างออก นำเราผู้บริสุทธิ์ไปสู่อิสรภาพถาว เบื้องหน้าที่มีผู้ไปถึงแล้วเป็นจำนวนมาก หากพลาด จากความหมายหลักเดิมของคำว่า “ธรรมะ” จะทำ ให้เราพลาดจากความหมายหลักเดิมของชีวิตไปอย่า น่าเสียดาย บัดนี้เราทราบแล้วว่า “ธรรมะ” คื “ธรรมกาย” ก็ขอให้ใช้ความรู้นี้ให้เป็นประโยชน์ ด้วยการพากเพียรปฏิบัติธรรม จนเข้าถึงธรรมกาย ดังที่พระสารีบุตรธรรมเสนาบดีได้กล่าวไว้ว่า “ธรรมดาคนแผลงศร ย่อมหัดยิงทุกเวลา เย็นเช้า เมื่อไม่ทอดทิ้งซึ่งการยิง ย่อมได้รางวัล และบำเหน็จเครื่องยินดี ฉันใด พุทธบุตรก็กระ ทำซึ่งอันยิงเข้าไปในกาย เมื่อไม่ทอดทิ้งซึ่งการ ยิงเข้าไปในกาย ย่อมบรรลุพระอรหัต ฉันนั้นๆ จบ (มิลินทปัญหา สิงหาคม ๒๕๓๑ Kalyanamitra.org