ความหมายของธรรมะและธรรมกาย : หน้า 93/126

4 ในตำแหน่งเดียวกัน และในเวลาเดียวกัน คือเกิด ด้วยการเอาใจจรดนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกาย เช่นเดียว เปลวไฟ เกิดขึ้นทันทีที่เราเอาก้านไม้ขีดสัมผัสกับ ข้างกล่อง ในเปลวไฟมีความร้อนและแสงสว่าง ดขึ้นพร้อมกันฉันใด ธรรมะและธรรมกายก็เกิดขึ้น ร้อมกันในศูนย์กลางกายฉันนั้น ครเป็นผู้เรียกธรรมะว่า ธรรมะ” พระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้ตรัสรู้ธรรม จึงทรง ในผู้เรียกธรรมะว่า “ธรรมะ” คำ ๆ นี้เป็นคำที่มีอยู่ วนแล้ว คำว่า “ธรรมะ” มาจาก “ธรม” ในภาษา เสกฤต และคำว่า “ธัมมะ” มาจาก คำว่า “ธร ภาษาบาลี คำว่านี้แปลว่า “สภาพซึ่งทรงผู้ปฏิบัติ ว้มิให้ตกไปสู่ที่ชั่ว” เป็นคำที่มีความหมาย แอบคลุมสภาพทั้งหมดที่มีอยู่ในโลก ทั้งที่มีชีวิต จะไม่มีชีวิต ทั้งที่เป็นความดี ความชั่ว และกลาง ๆ เป็นคำที่เข้ากันได้ทุกสภาวะไม่ว่าหยาบหรือ เอียด พระพุทธเจ้าทรงนำคำที่เรารู้จักกันดีอยู่ ตัวมาใช้ เพื่อเป็นสะพานให้เราหยั่งรู้ถึงสภาพที่ คลังครอบคลุมใจของเราและเพื่อนร่วมโลก เมื่อ ราบแล้วจะได้คิดแก้ไขตนเองและผู้อื่นให้พ้นจาก ภาพที่ไม่ดีที่ครอบคลุมอยู่ เพื่อจะได้เป็นอันหนึ่ง นเดียวกับสภาพที่ดีตลอดไป -ครเป็นผู้เรียกธรรมกายว่า ธรรมกาย” พระพุทธเจ้า ทรงเป็นผู้เรียกธรรมกายว่า ธรรมกาย” เพราะทรงมีกายเป็นธรรมะ คำว่า กาย” มาจากคำว่า “กาย” ในภาษาบาลีและสันสกฤต เรานำมาใช้ในความหมายว่า “ร่างที่รองรับ” กาย ของพระพุทธเจ้าเป็นกายที่รองรับธรรมะ คือรองรับ บุญ ความสว่าง และความดี เป็นกายบุญญาภินิหาร อันเกิดจากอานุภาพของธรรมะ เป็นกายบริสุทธิ์ที่ บาปโทษใด ๆ ไม่อาจแผ้วพานได้ และเป็นกายเดียว ในบรรดากายอื่น ๆ ของสัตวโลกที่ไม่อยู่ในอำนาจ ของภพสาม พ้นจากกฎของไตรลักษณ์ จึงจัดเป็นกาย ที่ไม่มีกายใดเสมอเหมือน ทำให้สามารถเข้าสู่ อายตนนิพพานได้ เหตุใดจึงมี ๒ ชื่อ : “ธรรมะ” และ “ธรรมกาย” เมื่อธรรมะและธรรมกายคือสิ่งเดียวกัน เพราะ ต่างก็หมายถึงพระพุทธเจ้า เหตุที่ธรรมะหมายถึง พระพุทธเจ้า ก็เพราะธรรมะคือความรู้ของพระพุทธเจ้า ที่ไม่สามารถแยกออกจากกายของพระพุทธเจ้าได้ นั่นเอง พระพุทธเจ้าทรงเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับ ความรู้ของพระองค์ตลอดเวลา ความรู้นั้นก็คือ ความรู้เรื่องการพ้นทุกข์และพระองค์ทรงอยู่ในสภาวะ พ้นจากทุกข์แล้ว เมื่อเป็นเช่นนี้ ธรรมะหรือความรู้ ของพระพุทธเจ้าก็คือ พระพุทธเจ้านั่นเอง เมื่อธรรมะหมายถึงพระพุทธเจ้า และ ธรรมกาย ก็หมายถึงพระพุทธเจ้า เหตุใดจึงต้องมี ๒ ชื่อ เพื่อเรียกสิ่งเดียวกัน ขอให้เราพิจารณาชื่อของดวง อาทิตย์ดังนี้ ดวงอาทิตย์มีชื่อเรียกต่าง ๆ กันไป เช่นตะวัน หรือสุริยฉาน เป็นต้น คำว่า “ตะวัน” มาจากคำว่า “ตาของวัน” หมายถึง “ดวงอาทิตย์ที่ให้แสงสว่างใน เวลากลางวัน" และคำว่า “สุริยฉาน” หมายถึง “แสงอันกล้าของดวงอาทิตย์ฯ ดวงอาทิตย์เป็น ชื่อจริง คำว่า “ตะวัน” และ “สุริยฉาน” เป็นฉายา ที่บอกคุณสมบัติของชื่อจริงว่าดวงอาทิตย์มีแสงสว่าง ในตัวเอง ธรรมะคือฉายาของ ธรรมกาย ธรรมกายคือชื่อจริงของพระพุทธเจ้าทุก ๆ พระองค์ ดังพุทธดำรัสที่ว่า “ธมฺมกาโย อห์ อิติปิ” แปลว่า “ตถาคตคือธรรมกาย” เมื่อชื่อหนึ่งเป็นชื่อจริง อีกชื่อหนึ่งก็ต้องเป็นฉายา คำว่า “ธรรมะ” คือ ฉายา ของ “ธรรมกาย” บอก คุณสมบัติของธรรมกายว่าเป็นกายที่ประกอบด้วย ธรรมะ เหตุที่ต้องมีทั้งฉายาและชื่อจริง เพราะชาว โลกยังไม่รู้จักความจริงของชีวิตว่าคืออะไร อยู่ที่ ไหน เพื่อที่จะให้ชาวโลกรู้จักความจริงและเข้าถึง ความจริง จึงมีการใช้คำว่า “ธรรมะ” เพื่อดึงชาวโลก ให้พ้นจากความลวงที่ลวงจนกระทั่งดูเหมือนจริงให้ มาสู่ความจริงที่จริงแท้ คำว่า “ธรรมะ” หมายถึง ความรู้ เป็นสิ่งที่ถ่ายทอดกันได้เพื่อให้เข้าถึงกายของ ความรู้ กายของความรู้จะถ่ายทอดให้กันไม่ได้ ใน ขั้นต้นคำว่า “ธรรมะ” หมายถึงการถ่ายทอด ความรู้ ในขั้นสูงคำว่า “ธรรมะ” หมายถึง การเข้าถึงความรู้ ซึ่งจะเกิดขึ้นภายหลังจาก การปฏิบัติธรรมอย่างถูกส่วนตามความรู้ที่ได้ รับ ชาวโลกที่ยังไม่เข้าถึงความรู้ มักไปติด ที่ความหมายขั้นต้นของ “ธรรมะ” จนเข้าใจผิดว่า “ธรรมะ” หมายถึง “คำสอน” ซึ่งเป็นการติดอยู่ที่ บันไดความรู้เท่านั้น หาได้ไปถึงตัวความรู้ คือ “ธรรมกาย” ไม่ หาคม ๒๕๓๑ Kalyanamitra.org