ข้อความต้นฉบับในหน้า
๘๒๔
“แต่สี สีเล่า พ่อหนูน้อย ไม่เห็นเลยหรือสีเหลือง
แดง ม่วง และสีน้ำตาล ทำไมจึงมีมากสีอย่างนี้”
นายวอลเตอร์ยักไหล่ เขาเคยเห็นดินเหนียวอย่างนี้
มาแล้วตลอดชีวิตของเขา แล้วจึงตอบว่า
“โอ นั่น ดินเหนียวย่อมเป็นอย่างนั้นเอง”
“แต่เหตุอะไรเล่า” คาร์เวอร์คะยั้นคะยอ
นายวอลเตอร์รู้สึกงง
“อย่านะ” คาร์เวอร์ยกมือห้าม “อย่าทิ้งมันนะ
มันย่อมมีเหตุผล ฉันต้องพูดกับพระเจ้าในเรื่องนี้
วอลเตอร์ผลักกระจาดเข้าไปที่มุมห้อง เขารู้สึก
ตกตะลึงเหมือนกับนายคาร์เว่อร์ชาวไร่รู้สึกเมื่อหลายปี
มาแล้ว เขารู้เรื่องการอ้อนวอนพระเจ้า คือรู้ว่าจะต้อง
นั่งคุกเข่า หลับตาและสรรหาถ้อยคำที่ดีที่สุด ในอันที่จะ
ขอให้พระเจ้า “ยกบาปให้” “ไถ่ถอนวิญญาณให้”
และ “ช่วย” ให้รอดจากตัว “มารร้ายและการกระทำ
ของมัน” เขาเคยได้ยินคำอ้อนวอนมามาก เขาไม่อาจคิด
เห็นได้ว่า พระเจ้าจะ “ประทับอยู่บนบัลลังก์ใหญ่สีขาว
เงี่ยพระโสต” มาทรงฟังคนบางคน “พูด” เรื่องดินเหนียว
ถึงแม้ว่าผู้นั้นจะเป็นศาสตราจารย์ก็ตาม
ศาสตราจารย์คาร์เว่อร์ได้ออกไปข้างนอกอย่าง
“ขอบพระทัยพระผู้สร้าง ขอบพระทัยพระองค์มาก
ในที่สุดข้าพระองค์ก็เข้าใจ”
เขารีบกลับมาที่ห้องทดลอง ขณะนั้นวอลเตอร์
ได้ออกไปแล้ว บรรดาถาดและหลอดทดลองดูสะอาดเป็น
เงางาม เขาลืมความเปรอะเปื้อนที่ร่างกายเสียสิ้น และรีบ
ฉุดกระจาดดินเหนียวออกมา และเมื่อเตรียมเอาถาดมา
วางไว้แล้ว ก็หยิบดินสีแดงมากำหนึ่งวางลงบนถาดนั้น
ใช้ฝ่ามือที่ดินให้อ่อนตัว แล้วเอียงถาดเล็กน้อย ถือ
เม็ดหินเล็ก ๆ และกรวดก็เริ่มถูกล้างออกไป เขารินจน
น้ำหมดถ้วยแล้วเอียงถาดมาทางตรงข้าม และทำอย่างนั้น
ซ้ำอีก จนกระทั่งเหลืออยู่แต่เฉพาะสีแดง มีลักษณะบาง
เป็นแป้งเปียกติดอยู่ที่ถาด คาร์เวอร์ใช้นิ้วแตะสีอย่างเบา ๆ
แล้วลากนิ้วไปบนแผ่นกระดาษ ถือกระดาษส่องดูที่ใกล้
หน้าต่าง พิจารณาอยู่นาน แล้วพยักหน้าพูดว่า
“สี คนที่นี่เดินเหยียบสี-เป็นสีที่ดี-สีที่ทนทาน
เงียบ ๆ เขาได้ตกอยู่ในอาการขณะใช้ความคิดอย่างหนัก ถ้วยน้ำอยู่บนดินนั้นให้น้ำรินออกมาจากถ้วยอย่างช้า ๆ
และมุ่งเดินตรงไปยังบึง ประเดี๋ยวหนึ่งก็เข้าไปอยู่ใต้
เงาร่มอันเกิดจากกิ่งก้านสาขาของต้น สวีต กัม ทรี
(sweet gum tree) พันกันกับต้นมอสส์สเปน (Spanish
moss) จนแน่นทึบบังแสงแดดได้สนิท พื้นที่เป็นหนอง
รุงรังไปด้วยเถาองุ่น มัสคาดีน (muscadine vines) กับ
ตะไคร่น้ำทำให้เดินไม่สะดวก แต่เขาก็คงเดินต่อไป
สายตาพลางจับอยู่ที่ต้นไฮแดรนเจียป่า (wild hydran
gea) ซึ่งมีดอกสีขาวเป็นช่อแน่นเต็มต้นไปหมด มันงดงาม
น่ารักเหลือเกิน ขณะนั้นเท้าของเขาสะดุดและล้มเหยียด
ลงไปในบ่อโคลน เขาไม่ได้รับความเจ็บเลย ได้กระวี หลายคืน เขาได้แยกดินเหนียวตามชนิดของสีอย่าง
กระวาดลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว งูพิษมักจะอาศัยอยู่ในที่ ระมัดระวัง แล้วล้างจนสะอาด ต่อไปทำดินเหนียวให้เป็น
เช่นนี้ และเมื่อเขาเช็ดโคลนที่ติดและแทรกซึมออกด้วย
ด้วย”
คาร์เว่อร์ทำงานอยู่คนเดียวเป็นเวลาหลายวัน
ผงละเอียดโดยใช้ความร้อนสูง ผสมผงดินเหนียวเข้ากับ
ระบายบนไม้และผ้าใบด้วยแปรงและนิ้วมือ ในที่สุดเขาก็
ได้บอกให้นิสิตรู้เรื่องนี้
ผ้าเช็ดหน้าก็ได้สังเกตอย่างถี่ถ้วน เขาได้ดูมันอย่างรุนแรง น้ำมัน และผสมเข้ากับน้ำทั้งร้อนและเย็น ได้ทดลอง
แม้โคลนจะได้ออกไปหมดแล้วก็ตาม รอยเปื้อนก็ยังคงอยู่
เขาคิดอย่างกังวลใจว่า นี่เป็นปริศนาที่เข้าใจยาก เขามอง
ดูที่ผ้าเช็ดหน้า เห็นเป็นสีน้ำเงินสดใส แล้วเขาได้สลัด
โคลนออก และแม้จะได้ขยำผ้าในน้ำโคลนแล้ว กรวด
และทรายเท่านั้นที่ออกไป ส่วนสีน้ำเงินยังคงอยู่ เขา
ตรึกตรองพิจารณาอยู่ขณะหนึ่ง แล้วก็พูดออกมาดัง ๆ ว่า
หลังจากนี้ไม่นานนัก กลุ่มคนผิวขาวที่เป็นชาวไร่
ชาวนาได้มาเชิญคาร์เว่อร์ไปที่โรงสวดของเขา เพื่อขอให้
แนะนำพรรคพวกของเขาในบางเรื่องที่เกี่ยวกับวิธีบำรุง
เนื้อดิน ตำบลที่จะต้องไปอยู่ห่างไกลกัน เกือบถึงมอนต์
Kalyanamitra.org
สิงหาคม ๒๕๓๑