การนั่งสมาธิและความสุข : หน้า 12/124

ข้างใน ๓ คน คนหนึ่งฟังธรรมะอย่าง ไม่ไหว หัวใจเริ่มเต้นแรง เริ่มแน่นหน้า นิ้วมือ กลางท้องพอดี ทำใจให้สบาย พอใจ เสียงหนึ่งบอกว่าน่าจะปฏิบัติดู อกหายใจไม่สะดวก รู้ว่าโรคหัวใจกำเริบ ใจเย็น ๆ นะจ๊ะ ใจเย็น ๆ นึกถึงลูกแก้ว อีกคนหนึ่งขึ้นเสียงโต้แย้งกับน้อง เผ็ด ๆ ร้อน ๆ อย่าง ทุกครั้ง ครั้งนี้ก็เหมือนกัน แล้ว ในขณะนั้นได้นึกถึงความตาย ถ้า ให้สว่าง ให้ใส เสียงที่กังวาน อ่อนโยนมีอำนาจ พอหลวงพ่อเทศน์จิตหนึ่งก็ตั้งใจฟังด้วย เราตายขึ้นในรถแล้วจะทำอย่างไร ใน น้อมนำใจให้สงบระงับ ดิฉันได้ปล่อยใจ ขณะที่นึกถึงความตาย จิตหนึ่งก็ระลึก ความศรัทธายิ่ง อีกจิตก็ตั้งใจหลับ แต่ ก่อนที่จะหลับสนิท หูก็ได้ยินเสียง ถึงคำสอนของหลวงพ่อ อีกจิตหนึ่งก็ ที่อ่อนโยนชัดเจนก้องกังวานเข้าถึงจิต เห็นด้วยให้ทดลองปฏิบัติตามที่ท่านสอน จิตส่วนดีรับไว้เต็มที่ แล้วก็หลับสนิทจน ว่า นั่งสมาธิแล้วจะมีความสุขนั้นจริง พิธีเสร็จ เนื่องจากภารกิจในครอบครัว รัดตัว และความศรัทธายังน้อย ดิฉันจึง ไม่ได้ไปวัดอีก หรือเปล่า วันนั้นโชคเข้าข้างดิฉัน ผู้โดยสาร ไม่เต็มคันรถ จึงได้นั่งเป็นอิสระในม้านั่ง เพียงคนเดียว ทำให้การนั่งสมาธิได้สะดวก ไปตามเสียงของท่าน ปล่อยวางและสงบนิ่ง ทันใดนั้น แสงสว่างเกิดขึ้นในอ้อมตัก สว่างไสวไปรอบตัว เหมือนลูกแก้ว ดวงใหญ่เต็มหน้าตัก แสงสว่างนั้นทำให้ ใจสบาย เย็นใจ เย็นกาย เสียงที่บ่งบอก ถึงความเมตตาของหลวงพ่อ สอนต่อ ไปว่าให้กลืนลูกแก้วเข้าในท้อง ก็ได้นึก ตามเสียงของท่าน พอนึกเท่านั้น แสงสว่างค่อยเคลื่อนเข้ามา ลูกแก้วก็ เล็กลง พอถึงปากก็เล็กเหลือเท่าปลาย นิ้วก้อย ดิฉันก็อ้าปากกลืนดวงแก้ว ต่อมาวันหนึ่ง ต้องไปเก็บเงินที่ ต่างจังหวัด วันนั้นเก็บเงินไม่ได้สักรายเดียว คือเอาเท้าขวาทับเท้าซ้าย มือขวาทับมือ อารมณ์เสีย มีความทุกข์มาก ครั้งอื่น ๆ ซ้าย พอนั่งเข้าที่เท่านั้น เสียงของ มีลูกหรือใคร ๆ ไปด้วยก็มีที่ระบายอารมณ์ หลวงพ่อก็เริ่มกังวานชัด เหมือนกำลัง ให้พอหายเดือดบ้าง แต่ครั้งนี้ไปคนเดียว นั่งอยู่ต่อหน้าท่าน มือขวาทับมือซ้าย เข้าไปในท้อง พอกลืนดวงแก้วลงไป ความเดือดร้อนความทุกข์ก็สุมอยู่ในอก ไม่เครียด ไม่กังวล ไม่ต้องนึกเรื่องอะไร ภายในร่างกายเกิดสว่างโพลงไปทั้งตัว รู้สึกว่าในอกเดือดพล่าน ร้อนรุ่มอยู่ ทั้งนั้น ปล่อยวางภารกิจทั้งหมดชั่วคราว กายใสเป็นแก้ว เย็นฉ่ำชุ่มชื่น สบายใจ ด้วยความทุกข์ ร่างกายคงรับอารมณ์ วางใจไว้ที่ศูนย์กลางกายเหนือสะดือ ๒ มีความสุขมาก ความทุกข์ความเดือด- ๑๐ กัลยา ณ มิตร