พระเจ้าอโศกมหาราช : หน้า 98/124

พระเจ้าอโศกมหาราช โดย วศิน อินทสระ ความเดิม พระเจ้าพินทุสาร เจ้าผู้ครองนครปาฏลีบุตร มีพระพรรษาชรา มากแล้ว ทรงมีพระราชโอรส ๒ พระองค์คือ เจ้าชายสุสิมะ และ เจ้าชายอโศก พระองค์ทรงพระประสงค์ที่จะมอบราชสมบัติให้กับ เจ้าชายสุสิมะเป็นผู้ครอบครองทั้งหมด เจ้าชายสุสิมะนั้นประทับอยู่ที่ ตักสิลา ส่วนเจ้าชายอโศกประทับอยู่ที่อุชเชนี จึงทรงปรึกษากับเสนาบดี นามรัฐคุปต์ ซึ่งเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในบรรดาเหล่าข้าราชบริพาร ทั้งหลาย เสนาที่รัฐคุปต์ให้การสนับสนุนเจ้าชายอโศกมากกว่าเจ้าชายสุสิมะ จึงปรึกษากับมุขอำมาตย์ราชมนตรีคนอื่น ๆ พร้อมกับตระเตรียมแผนการ ต่าง ๆ จนเจ้าชายอโศกได้ครองนครปาฏลีบุตรสำเร็จ หลังจาก พระเจ้าพินทุสารสวรรคต ซึ่งก่อให้เกิดความไม่พอใจให้กับเสนาบดี บางคนที่ให้การสนับสนุนเจ้าชายสุชิมะ ผู้เป็นเชษฐาของเจ้าชายอโศก ความดังกล่าวได้ทราบถึงเจ้าชายสุชิมะ ทำให้พระองค์ไม่พอ พระทัยเป็นอย่างยิ่ง ทรงดำริว่า พระองค์เป็นพระเชษฐา ควรจะได้ ครองนครปาฏลีบุตรโดยขัตติยราชประเพณี ถึงกับจะทรงยกทัพไปยัง นครปาฏลีบุตร หากแต่นายกองผู้หนึ่งชื่อ โสพะ ได้ห้ามพระองค์ไว้ เพราะไม่เห็นด้วยที่จะให้พี่น้องต้องฆ่าฟันกันเอง รบกันเอง เหล่าทหารต้องมา ส่วนทางด้านเจ้าชายอโศก ทรงมีความวิตกว่า เจ้าชายสุสิมะ จะยกทัพมา ซึ่งพระองค์ไม่ต้องการให้เป็นเช่นนั้น เสนาบดีรัฐคุปต์ ก็ได้ให้การสนับสนุนว่า “ถ้าหากเจ้าชายสุสิมะยกทัพมา พระองค์ก็ต้อง ทรงรบ เพราะเรื่องพี่น้องกับเรื่องราชสมบัติคนละเรื่องกัน” ซึ่ง พระเจ้าอโศกก็ทรงประกาศก้องว่า "ตั้งแต่บัดนี้ไปพระองค์ผู้มีนามว่า อโศก จะแผ่กฤษฎาภินิหารเป็นใหญ่ในชมพูทวีปแต่ผู้เดียว” ๙๖ ก ล ย า ณ มิตร Kalyanamitra.org