การสร้างสัมมาทิฐิ : หน้า 119/124

ศีล ยกศีลไว้เหนือปัญญานั่นเอง “นึกว่าเห็นแก่สัตว์ผู้มืดบอดเถอะ ดิฉัน ถ้าเรายกเอาปัญญามาไว้ก่อนศีลและสมาธิ ไม่เคยได้พบกับพระสงฆ์ผู้ทรงความรู้อย่างท่าน การปฏิบัติศาสนาก็ง่ายขึ้น เพราะการสร้าง มาก่อนเลย เมื่อมาพบเข้าแล้ว ก็อยากจะให้แม่ สัมมาทิฐิไม่ต้องลงทุนแรงอะไร เพียงแต่ฝึกนิสัย ให้เป็นคนชอบฟัง ชอบอ่านและชอบคิดเกี่ยวกับ เรื่องอริยสัจจ์เท่านั้น ก็เชื่อว่าปฏิบัติตามคำสอน ของพระพุทธเจ้าแล้ว การปฏิบัติอย่างนี้ จะทำ ที่ไหนก็ได้ ทำเมื่อไหร่ก็ได้ และได้ผลอย่างถูกต้อง แน่นอน เมื่อเกิดสัมมาทิฐิแล้ว จะเกิดศรัทธา มั่นคงในพระรัตนตรัย ต่อจากนั้น ทาน ศีล ภาวนา และคุณธรรมอื่น ก็จะตามมาเอง หวังว่าโยม คงจะเข้าใจ” “ท่านคะ” ปุณณมาพูดขึ้น “คำอธิบาย ของท่านทำให้ดิฉันรู้สึกคล้ายกับออกจากห้องมืด สู่แสงสว่าง ดิฉันเพิ่งจะมองเห็นแนวทางการปฏิบัติ ทางพระพุทธศาสนาในวันนี้ ถ้าจะพูดว่าดิฉันเริ่ม เป็นชาวพุทธที่แท้จริง ในวันนี้ก็ไม่ผิด เมื่อก่อนนี้ ดิฉันเข้าใจว่า : ศาสนาไม่มีอะไร นอกจาก การประกอบพิธีกรรม การทำบุญให้ทานและ การรักษาศีล ซึ่งเป็นเรื่องที่จะต้องลงทุนลงแรง ทั้งนั้น ดิฉันเองได้ทำบ้าง ไม่ได้ทำบ้าง ที่ทำไป ก็เพียงแต่ทำตามประเพณี และทำตามคนอื่น เท่านั้น ทำไปโดยไม่รู้จุดประสงค์แน่นอนว่าเพื่ออะไร สักแต่ว่าทำไปอย่างนั้นเอง หญิงสาวยกนาฬิกา ข้อมือขึ้นดูแล้วก็พูดว่า "เวลานี้ก็จวนจะ ๑๑ นาฬิกาแล้ว ดิฉัน อยากจะขอนิมนต์ท่านไปฉันเพลที่บ้าน ฉันเพล เสร็จแล้ว อยากจะขอนิมนต์ท่านเทศน์ให้แม่ฟัง แม่จะได้เข้าใจแนวทางปฏิบัติอย่างถูกต้อง 10 นิมนต์ท่านเดี๋ยวนี้แหละค่ะ" "อาตมาไม่สามารถจะรับนิมนต์โยมได้ เพราะอาตมาฉันอาหารเช้าเพียงมื้อเดียวเท่านั้น วันนี้ก็ฉันเสร็จไปแล้ว และอาตมาก็ตั้งใจว่าจะ ออกเดินทางไปในบ่ายวันนี้ “ขอได้โปรดเถิดค่ะ” ปุณณีมวกล่าว พลางยกมือขึ้นไหว้อย่างวิงวอน ได้รับแสงสว่างทางธรรมจากท่านด้วย เพราะแม่ แก่มากแล้ว ไม่ทราบว่าจะจากไปวันไหน ก่อนที่ แกจะเป็นอะไรไป ดิฉันอยากจะให้แกเกิดสัมมา ทิฐิเสียก่อน ถ้าไม่เห็นแก่ดิฉันก็จงเห็นแก่ผู้ชรา ของดิฉันเถอะค่ะ เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน พรุ่งนี้เช้า ดิฉันขอนิมนต์ท่านไปฉันเช้าที่บ้าน ในที่สุด อาตมาก็จากเชียงใหม่ไปยังไม่ได้ อีกตามเคย อ่านต่อฉบับหน้า กัลยาณมิตร ๑๑๗