การอบรมพระราชกุมาร : หน้า 103/124

ผู้เป็นธัมมิกราชอันเป็นที่รักยิ่งของเขาแล้ว เขายังจะเปล่งคำอวยพรออกอยู่ละหรือ? - พระราชกุมารทรงเจริญวัยใหญ่ กล้าขึ้นท่ามกลางการประคบประหงม อย่างดียิ่งจากพระพี่เลี้ยงแ ระพี่เลี้ยงและพระราช มารดา พระเจ้าพิมพิสารเองทรงดูแลอบรม เมื่อหวาดระแวง ของวัฏฏะ” ด้วยเหตุนี้ หลักธรรมที่ดีที่สุด ที่ควรยึดถือเป็นหลักชีวิต คือความไม่ ประมาท บท ๔ ความเป็นมา อยู่ห่าง ๆ สิ่งหนึ่งซึ่งพระชนกและชนนี ในเรื่องใดสิ่งใด คอยอบรมพร่ำสอนพระราชกุมารอยู่เสมอ แท่งผู้สร้างนครปาฏลีบุตร คือเรื่องเมตตากรุณาและความกตัญญู บุคคลย่อมระมัดระวังและ พระราชกุมารทรงอยู่ในโอวาทเชื่อฟังคำ ตอน เดินเข้าสู่ทลุมพลาง สั่งสอนทุกอย่าง มีพระจริยาวัตรเป็นที่ ชื่นชมโสมนัสของพระมารดายิ่งนัก กาลานุกาลล่วงมา จนกระทั่ง อชาตศัตรูกุมารทรงเป็นหนุ่มฉกรรจ์ สำ เร็จการศึกษาศิลปศาสตร์วิทยาการทุกอย่าง หาทางป้องกันในสิ่งนั้น เรื่องนั้น เรื่องร้าย มีอยู่มากหลายสิ่ง ก็เกิดขึ้นได้ยาก แต่ความดีของมนุษย์ปุถุชน นั้นคล้ายเนื้อที่สะอาดบริ กลายเป็นหนอนไปด้วยได้ เฉกเช่น สุทธิ์ เมื่อคลุกคลีกับหนอนเข้าก็อาจ ความดีงามของอชาตศัตรูราชกุมาร เมื่อ เท่าที่พระราชกุมารผู้จะครองนครแผ่นดิน ในอนาคตจะพึงเรียนรู้ได้พระดำรัสที่นิ่มนวล อ่อนหวาน และน้ำพระทัยอันใสสะอาด มาคลุกคลีกับพระเทวทัตพระใจบาปเข้า ซึ่งบุคคลจํานวนมาก ความดีนั้นก็ค่อย ๆ ลดปริมาณลง ความชั่ว แน่ใจว่าไม่เป็น ซึ่งแสดงลักษณะของผู้มีเมตตากรุณานั้น มีอยู่พร้อมบริบูรณ์ในพระราชกุมาร จน มักจะเป็นให้ดูเสมอ พระนางเจ้าเวเทห์ทรงแน่พระทัยว่า คำ ทำนายของโหราจารย์ผิดเสียแล้ว “อชาต ศัตรูน่ะหรือจะฆ่าพ่อได้ แม้แต่มด ลูก เราก็ยังไม่ปรารถนาทำลาย” พระนางทรง ดำริด้วยความชื่นบานพระทัย เมื่อแน่ พระทัยดังนี้ พระนางก็ทรงนอนพระทัย เชื่อมั่นว่าเป็นไปไม่ได้ ที่พระโอรสของ พระนางจะกระทำปิตุฆาต ไม่มีวี่แววเลย พระราชกุมารเคารพรักพระราชบิดายิ่งนัก แต่เรื่องร้ายที่เกิดขึ้นในชีวิต มนุษย์ มักจะเกิดขึ้นในเวลาที่บุคคล นิ่งนอนใจเสมอ เมื่อหวาดระแวงใน เรื่องใดสิ่งใด บุคคลย่อมระมัดระวังและ หาทางป้องกันในสิ่งนั้นเรื่องนั้น เรื่องร้าย ก็เกิดขึ้นได้ยาก มีอยู่มากหลายสิ่งซึ่ง บุคคลจำนวนมากแน่ใจว่าไม่เป็น มักจะ เป็นให้ดูเสมอ เพราะฉะนั้นเมื่อมีเหตุร้าย เกิดขึ้น พระพุทธองค์จึงมักจะไม่ทรง โทษใคร แต่ทรงชี้ไปว่า "นั่นเป็นโทษ ความคิดร้ายค่อยแทรกซึมเข้าไปในดวงใจ แทนที่ความดีซึ่งลดน้อยลงนั้น ด้วยเหตุนี้เองกระมัง พระผู้มี พระภาคพุทธเจ้าจึงตรัสว่าพิจารณาดูโดย รอบคอบแล้ว เมื่อกล่าวถึงสิ่งภายนอก ไม่มีอะไรสามารถบิดเบือนหันเหจิตใจคน ให้ไปในทางร้ายหรือทางดีมากเท่าการ คบมิตร - พระเทวทัตออกบวชรุ่นเดียวกับ พระอานนท์พุทธอนุชา แต่เมื่อบวชแล้ว ได้ตั้งตนเป็นศัตรูกับพระพุทธเจ้า ความ จริงใจระยะต้นก็ตั้งใจประพฤติตนดีอยู่ บำเพ็ญเพียรทำสมาธิจนได้ฤทธิ์ แต่ฤทธิ์ นี้เอง เมื่อไม่ได้รับการคุ้มครองโดยธรรม ที่สูงกว่าฤทธิ์ ผู้มีฤทธิ์อาจจะใช้ฤทธิ์ไป ในทางเบียดเบียนผู้อื่นแล้วฤทธิ์ก็เสื่อมลง ดังฤทธิ์ของพระเทวทัต เมื่อพระศาสดาประทับอยู่ ณ โกสัมพี ราชธานีแห่งแคว้นวังสะ เวลา นั้นพระองค์มีสาวกสงฆ์เป็นบริวารมากแล้ว ด้วยพุทธบารมี พุทธานุภาพ ลาภสักการะ ปัจจัยไทยธรรมเกิดขึ้นแก่สงฆ์อย่างล้นเหลือ กัลยา ณ มิตร ๑๐๑ Kalyanamitra.org