การเผยแผ่พุทธศาสนาและการเคารพศาสนาอื่น : หน้า 36/124

ที่สมควร ๒. เราควรจะรักษาความเป็นกลางทุกกรณีในเวลา - การให้ผู้อื่นเปลี่ยนมานับถือพุทธศาสนานั้น มิใช่จุดประสงค์ของการเผยแผ่พุทธศาสนา เราจะพูดถึง ตรงกันข้าม เราควรยกย่องศาสนาอื่นทุกวิถี จุดนี้ ก็ต่อเมื่อมีผู้กล่าวว่าพุทธศาสนาเป็นปรัชญา มิใช่ ทางตลอดเวลา ศาสนาที่แท้จริง ๒. ศาสนาสังวาทะเป็นวิธีศึกษาใคร่ครวญตนเอง "ถ้าเราปฏิบัติเช่นนี้ เราจะไม่เพียงแต่ส่งเสริม ศาสนาของเราเท่านั้น แต่ยังจะได้ทำประโยชน์ให้แก่ และคำถามที่ตั้งก็ควรเป็นคำถามเพื่อให้ผู้ร่วมสนทนา ได้ ศาสนาอื่น ๆ อีกด้วย และถ้าเราไม่ปฏิบัติเช่นนี้ เราจะ มีโอกาสตรวจสอบความเห็นและความเชื่อของตนเสียใหม่ ไม่เพียงแต่ทำอันตรายต่อศาสนาของเราเท่านั้น แต่จะ แล้วก็สรุปด้วยความคิดเห็นของตนเองได้ ถ้าผู้ใดต้อง ยังทำอันตรายต่อศาสนาอื่น ๆ อีกด้วย” ๆ การฝึกฝนอบรมใจตนเอง พุทธศาสนาก็จะไม่บังคับว่าผู้ "บุคคลใดก็ตามที่สรรเสริญศาสนาของตน และ นั้นจะต้องมีความเชื่อหรือความศรัทธามาก่อน ขอเพียง ทับถมศาสนาอื่น เพื่อจะยกศาสนาของตนให้สูงขึ้นด้วย แต่ให้รู้ว่าตนเป็นผู้ที่สามารถคิดใคร่ครวญสิ่งต่าง ๆ ให้ ความยึดมั่นถือมั่น บุคคลนั้นย่อมได้ชื่อว่า เป็นผู้ทำ กองแท้ รู้ว่าสิ่งไหนดีสิ่งไหนชั่วได้ด้ว นชั่วใดดวยตนเอง สามารถ อันตรายให้เกิดขึ้นแก่ศาสนาของตนอย่างร้ายแรงด้วย พึ่งตนเองได้ และมั่นใจว่าปัญหาใด ๆ ก็ตาม ถ้าใช้ ความเพียรและความอดทนเข้าแก้ไขแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่าง การกระทำนั้น “ด้วยเหตุนี้ การระมัดระวังในการใช้คำพูดของตน ก็จะสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี ๓. พระเจ้าอโศกมหาราช ทรงเห็นว่าเราจําเป็น จึงเป็นสิ่งที่ควรแก่การสรรเสริญ เพราะเราควรศึกษา และเคารพค่าสอนของผู้อื่นด้วยผู้เป็นที่รักของพระเป็นเจ้า ต้องพูดถึงศาสนาอื่นในเวลาที่ควรพูด และควรพูดเป็น (พระเจ้าอโศกมหาราช) ทรงมีพระประสงค์จะให้ผู้นับถือ กลาง ๆ ด้วยถ้อยคำที่เลือกสรรแล้ว การแสดงความเห็น ศาสนาทุก ๆ ศาสนามีความรู้เกี่ยวกับศาสนาต่าง ๆ กันไปต่าง ๆ นานาโดยไม่ระมัดระวังให้รอบคอบ จะทำให้ เป็นอย่างดี (เอ็มเฟซิส ไมน์), (ร็อค อีดิคท์ XII) คำสอนของพระพุทธเจ้าและบัญญัติของพระเจ้า อโศกมหาราช ล้วนเป็นหลักการเบื้องต้นที่จะช่วยให้เรา เกิดความขัดแย้งได้ และเมื่อมีการสนทนากัน ชาวพุทธ ก็ควรยอมรับฟังความเห็นของผู้อื่น ดังที่พระพุทธองค์ ทรงใช้คำว่า “ขอท่านจงมาดูเถิด” (เอหิปัสสิกะ) และ ชาวพุทธได้ฝึกตนให้มีทัศนคติที่ดีต่อศาสนาอื่น พอจะ "ผู้รู้จะรู้ได้เฉพาะตน” (ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหิ สรุปได้ดังนี้ เราชาวพุทธก็ควรยอมรับศาสนาของผู้อื่นในลักษณะเดียว