ความคิดของพระนาง : หน้า 101/124

ความคิดของพระนางเป็นความคิดที่ควร ได้รับความเห็นพระทัยเป็นอย่างยิ่ง เพราะ รักพระองค์ เพราะรักลูก พระนางจึง ยอมแม้แต่การถูกประณามว่า เป็นคน ใจร้ายฆ่าได้ลงแม้ลูกในอุทรของตน ใน เหตุการณ์เดียวกัน การกระทำอย่าง เดียวกัน คนหนึ่งอาจจะถูกตาหนิ อีกคนหนึ่งอาจจะได้รับความเห็นใจ ทั้ง เป็นธรรมดาของสตรี นี้ขึ้นอยู่กับเจตนาในการประกอบกรรม “น้องรัก!” พระเจ้าพิมพิสารตรัส พระสุรเสียงนิ่มนวลแฝงไว้ซึ่งความหวังดี และปลอบโยน "น้องเชื่อว่าคำทำนายของ โหราจารย์จะถูกต้องทั้งหมดหรือ?” - ตอนนี้พระนางเวเทห์ได้สะกิด พระทัย มีแววพระเนตรแจ่มใสขึ้น พระ เจ้าพิมพิสารสังเกตเห็นพระอาการของมเหสี ดังนั้นจึงตรัสต่อไปว่า "คำทำนายของ โหราจารย์อาจจะผิดก็ได้ ถ้าผิดจริงเรา จะบาปหนักที่ฆ่าบุคคลผู้ไม่มีความผิดเลย และผู้นั้นมิใช่ใครอื่น เขาเป็นลูกของเรา เอง น้องรัก! เชื่อพี่เถิด เป็นการเสี่ยงเกิน ไปที่จะคิดทำลายลูกซึ่งอยู่ในอุทร ดูเรื่อง ของพระเจ้าปเสนทิโกศลเชษฐภาดาของ น้องซิ ตื่นขึ้นในราตรีได้ยินเสียงประหลาด แว่วมาทางช่องพระแกลว่า ทุ สะ นะ โส ทรงสะดุ้งพระทัย รุ่งขึ้นให้โหราทำนาย เขาบอกว่าจะเกิดอันตรายแก่ชีวิต หรือ มิฉะนั้นจะเสียรัชสมบัติ ให้หาทางออก โดยเอาสัตว์ประเภทต่าง ๆ อย่างละ ๕๐๐ มาฆ่าบูชายัญสะเดาะเคราะห์ เป็นการ ทำลายล้างชีวิตของผู้อื่น สัตว์อื่น เพื่อ รักษาไว้ซึ่งชีวิตของตน ในที่สุดพระ นางมัลลิกาอัครมเหสี พาไปเฝ้าพระผู้มี พระภาคทูลถามเรื่องราวเกี่ยวกับเสียง ประหลาดนั้น พระพุทธองค์ทรงแสดงให้ แจ่มแจ้งว่า เสียงนั้นเป็นเสียงของสัตว์ ผู้ทนทุกข์ทรมานในอบายเพราะกรรมชั่ว แห่งตน ไม่เกี่ยวเนื่องด้วยชีวิตหรือ ที่เมื่อปักใจเชื่อสิ่งใดแล้ว ก็เป็นการยากนัก ที่จะถอนความสะเทือนใจ และเรื่องที่เคยเชื่อถือ สืบ ? กันมา มีความสําคัญ สําหรับสตรีมากกว่า รัชสมบัติของกษัตริย์แคว้นโกศลแต่ประการ ใดเลย พระเจ้าปเสนทิโกศลจึงรับสั่งให้ ปล่อยสัตว์เหล่านั้นเสียสิ้น ถ้าทรงกระทำ ลงไปตามคำของโหราจารย์ก็จะเป็นบาปแก่ พระองค์มิใช่น้อย เพราะฉะนั้นน้องอย่า เชื่อคำของโหราจารย์ให้มากนักเลย ลูก เราอาจจะเกิดมาเป็นจอมจักรพรรดิ หรือ ผู้ผดุงศาสนาอย่างสำคัญก็ได้” พระดำรัสตรัสปลอบ ซึ่งแพรว- พรายไปด้วยเหตุผลพร้อมทั้งอุทาหรณ์ ของพระเจ้าพิมพิสาร ทำให้พระนางเบา พระทัยขึ้นมาก ทำให้พระนางได้มองใน แง่ดีบ้าง ไม่ดึงไปในแง่ร้ายเพียงฝ่ายเดียว พระนางทรงรำพึงก่อนจะบรรทมหลับใน ราตรีนั้นว่า "จริงสินะ โหราจารย์อาจจะ ทำนายผิดก็ได้ ลูกเราอาจจะเป็นจอมจักร พรรดิหรือผู้ผดุงศาสนาอย่างสำคัญก็ได้” คืนนั้นพระนางบรรทมเป็นสุข ตลอดราตรี แต่ความแจ่มใสชื่นบานใน เรื่องนี้ของพระนางก็อยู่ได้ไม่นานนัก เมื่อ สองสามราตรีล่วงไป พระนางกลับทรง วิตกกังวลอย่างเดิมอีก เรื่องเป็นพระทัย จากการเชื่อโหราจารย์นั้น เป็นเพียง เหตุผลที่พระนางยอมรับฟังพระราชสวามี เพื่อปลอบพระทัยนางเอง แต่ในเนื้อแท้ ของจิตใจ พระนางยังเชื่อโหราจารย์อยู่ เป็นธรรมดาของสตรีที่เมื่อปักใจเชื่อ สิ่งใดแล้วก็เป็นการยากนักที่จะถอน ความสะเทือนใจ และเรื่องที่เคยเชื่อถือ สืบ ๆ กันมามีความสำคัญสำหรับสตรี มากกว่า เหตุผลทั้งนี้มิได้ยกเว้นว่าสตรี ผู้นั้นจะถือกำเนิดในตระกูลสูงเพียงใด หรือ ได้รับการศึกษามากเพียงใด ด้วยเหตุนี้ นี่เอง สำนักโหราจารย์ต่าง ๆ จึงคลาคล่ำ ไปด้วยสตรีต่างชั้นต่างวัยและต่างฐานะ มีบ่อยครั้งที่พระนางอยากจะปลง เรื่องให้เป็นไปตามยถากรรม เหตุการณ์ ภายหน้าจะเป็นอย่างไรก็แล้วแต่เหตุการณ์ แต่ความรู้สึกอย่างนี้มีอยู่ไม่นานนัก Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๙๙