การแก้ไขปัญหาหนี้สินของชาวบ้าน : หน้า 57/124

หลวงพ่อนานเริ่มลงมือแก้ไขปัญ หา... ขั้นแรกจะเอาเงินสดที่ไหนมาช่วย ชาวบ้านดี คิดไปคิดมาก็พบว่าวัดสามัคคี มีเงินเก็บไว้ก้อนหนึ่ง เมื่อ "เงินของวัดคือ เงินของชาวบ้าน เงินของชาวบ้านก็คือ เงินของวัดที่เขาให้ โดยเฉพาะวัดนี้ไม่มี อะไรแล้วนี่ พระที่มาบวชต้องเสียสละ ทั้งหมดแหละ ลูกเมียก็ไม่มี มีแต่ผ้าสามผืน เท่านั้นเอง แค่บาตรใบเดียวก็พอแล้ว นอกนั้นเป็นของโยมทั้งหมดให้มา... ท่านจึงรวบรวมเงินของวัดไปซื้อ ปุ๋ยให้ชาวบ้านในปี ๒๕๒๑ โดยประสาน งานกับสมาคมผู้บำเพ็ญประโยชน์แห่ง ประเทศไทยและองค์การตลาดเพื่อเกษตร - กร มีการจัดตั้งกลุ่มปุ๋ยขึ้นในหมู่บ้าน และซื้อได้ในราคาถูกกว่าที่ผ่านพ่อค้า คนกลาง เมื่อได้ปุ๋ยมาแล้ว ก็นำมาจัด การขายโดยถือหลักการว่า ใครต้องการ ปุ๋ยให้เอาไปก่อน ทำนาได้เงินแล้วค่อยชุด ใช้คืนให้วัดในภายหลัง ธนาคารบ้น s ต.ท่าสว่าง สหบาลข้าวบ้านท่าสว่างจุดกำเนิดของการปลดเปลื้องหนี้สิน ในพระพุทธศาสนามาใช้ปลดเปลื้องทุกข์ชาวบ้าน (ภาพจาก ศูนย์สื่อเพื่อการพัฒนา) โดยประยุกต์หลักธรรมและประเพณี แต่ผลปรากฏว่าการแก้ปัญหา ในอัตราดอกเบี้ยสูง เมื่อปลูกข้าวเก็บเกี่ยว สั่งสมมาตั้งแต่บวช ประกอบกับบรรดาผู้ จุดนี้ไม่สำเร็จในปี ๒๕๒๓ หลวงพ่อนาน แล้ว ชาวบ้านไม่ต้องถูกบังคับซื้อในราคา ที่เคยฝึกอบรมสมถวิปัสสนาและลูกศิษย์ สรุปผลว่า กลุ่มปุ๋ยเป็นเพียงการแก้ไข ต่ำ ไม่ต้องเสียดอกเบี้ยสูง มีโอกาสเก็บ หลวงพ่อนานต่างพากันร่วมสนับสนุน ปัญหาชาวบ้านเปลาะหนึ่งเท่านั้น จักไม่ ข้าวเปลือกไว้ขายขณะที่ราคาดี sar สหบาลข้าวก็ค่อย ๆ ก่อตัวเป็นรูปร่างขึ้น สามารถแก้ไขปัญหาความอดอยากยาก วันที่ ๓๑ มีนาคม ๒๕๒๔ หลวง 3 หลวงพ่อนานใช้หลักแห่งเมตตา- แค้นได้ เพราะชาวบ้านมีหนี้สินรุงรัง พึ่ง พ่อนานจึงได้ประชุมชาวบ้านแล้วจัดตั้ง ธรรมชักจูงให้ชาวบ้านเห็นว่า สหบาล ตัวเองไม่ได้ ต้องกู้ยืมอยู่ตลอดเวลา จน "สหบาลข้าวบ้านท่าสว่าง” ขึ้น ขอให้ ข้าวเป็นการทำบุญอันประเสริฐ มองเห็น กลายเป็นวงจรหนี้สินที่ไม่จบสิ้น คือมี ชาวบ้านเอาข้าวมารวมกันที่สหบาล โดย ตัวบุญได้ทันตา เมื่อเพื่อนที่ทุกข์ยากกู้ไป หนี้เดิมที่กู้ไปผลิตข้าว พอเก็บเกี่ยวต้อง คิด ๕ ถังเท่ากับ ๑ หุ้นเพื่อเก็บไว้สำหรับ กินยามขาดแคลน ลูกหลานในครอบครัว รีบชำระหนี้สิน บางทีต้องขายไปจนหมด ให้เพื่อนบ้านที่ขาดแคลนขอกู้ยืมไปเลี้ยง นั้นก็จะคลายความเดือดร้อนลง ท่านได้ แล้วไปกู้ยืมเงินไว้ซื้อข้าวกิน กลายเป็น ครอบครัว และคิดดอกเบี้ย ๑ ถังต่อข้าวที่ อบรมธรรมเน้นการช่วยเหลือและคุณค่า หนี้ใหม่ ปีต่อไปก็กู้มาทำนาอีก หมุนเวียน ยืม ๕ ถังในฤดูกาลผลิตหนึ่ง อัตรานี้ต่ำ การอยู่ร่วมกันของคนจนกับคนรวย ไม่ ไปแบบงูกินหาง ซ้ำซากอยู่ชั่วนาตาปี กว่าการกู้ยืมจากพ่อค้านายทุนมากนัก แบ่งแยกว่าใครรวยใครจน ไม่พูดจาต่อต้าน นั้น พอจับปัญหามาถึงจุดนี้ หลวง คนรวย ดังนั้นจึงมีส่วนสำคัญในการ พ่อนานรู้ทันทีว่าปมเงื่อนการแก้ไขปัญหา ต่างคนต่างอยากเก็บข้าวไว้ในยุ้งฉางของ ระดมความร่วมมือจากผู้ที่ฐานะดี พากัน อยู่ที่การตัดวงจรหนี้สินให้ขาดสะบั้นลง ตัวเอง....เรื่องอะไรต้องเอามาให้คนอื่นเก็บ เสียสละข้าวเปลือกเข้าร่วมสร้างกองบุญ ชาวบ้านจึงจะมีโอกาสเริ่มต้นชีวิตและตั้ง หลวงพ่อนานจึงพยายามพูดจาชักจูงใจให้ เพิ่มปริมาณข้าวมากขึ้น แต่มีข้อแม้ว่าผู้มี ตัวใหม่ นั่นคือจักต้องมีแหล่งข้าวให้ ชาวบ้านมองเห็นผลแห่งการเสียสละที่จะ ฐานะดีจะเสียสละในขั้นต้น ไม่กู้ยืมข้าวควร ชาวบ้านกู้ยืม ไม่ต้องวิ่งไปขอยืมจากพ่อค้า ตามมาในระยะยาว อาศัยกรรมดีที่ท่าน ทำบุญให้แก่เพื่อนบ้านที่ยากจนกู้ยืมก่อน 0 ทว่าชาวบ้านไม่ยอมคล้อยตาม กัลยาณมิตร ๕๕ Kalyanamitra.org