การรวมกลุ่มของภิกษุ : หน้า 19/128

หมู่ภิกษุพร้อมเพรียงกันอยู่แล้ว ไม่แตก หมู่กันอยู่แล้ว เสือเหนือใต้ทำอะไร ไม่ได้ อุบาสก อุบาสิกาพร้อมเพรียงกัน อยู่แล้ว ใคร ทําอะไรไม่แตก หักรานไม่ได้ ข่มเหงกันไม่ได้ เพราะหมู่ไม่แตกจากกัน สัมผัส ไม่ขาดสาย อัตกิลมถานุ ปัญญายังไม่รู้จักเมื่อยังไม่รู้จักปัญญา โยคประกอบตนให้ทุกข์ยาก ลำบาก พระองค์ทรงแนะนำพระปัญจวัคคีย์ ทรมานร่างกาย หาบทราย ตากแดด ย่างไฟ เอาไม้เคาะหน้าแข้งเพื่อจะ ดับความกำหนัดยินดี อยู่ในป่าใน ดอนในดง กำหนดขึ้นมาเวลาไร ต้องทำอย่างนั้นเสมอไป นี่ก็เป็น อัตกิลมถานุโยคแท้ เดือดร้อนจริงๆ ไม่รับความสุข พระองค์ทรงแนะนำพระปัญจ วัคคีย์ทั้ง ๕ ไม่ให้ประกอบด้วยกาม ให้รู้จักทาง แสดงสัจธรรมทั้ง ๔ อริยสัจธรรมทั้ง ๔ ให้ฟัง ทุกข์ เหตุ เกิดทุกข์ ความดับทุกข์ ข้อปฏิบัติ ให้ถึงความดับทุกข์ ว่าทุกข์นี่แหละ เป็นของทำให้ยาก เหตุเกิดทุกข์นั่น แหละเป็นของทำให้ยาก แต่ว่าเป็น ของจริง เหตุเกิดทุกข์นั่นแหละเป็น เมื่อฟังออกแล้ว เมื่อจบพระ ธรรมเทศนาของพระจอมไตรแล้ว พระปัญจวัคคีย์เปล่งวาจาว่า อาย สมโต อญฺญโกณฑญยสุส วรช์ วี- ตมป์ ธมฺมจกฺขุ อุทปาทิ ความเห็น ธรรมปราศจากธุลีและมลทินได้เกิด ขึ้นแก่ผู้มีอายุชื่อว่า อัญญาโกณ ฑัญญะ ยังกิญจิ สมุทยธมฺมสพพนต์ นิโรธธมฺม สิ่งใดสิ่งหนึ่งที่มีความเกิด ขึ้น สิ่งนั้นย่อมมีความดับไปเป็น ธรรมดา มีเกิดมีดับอยู่เท่านี้หมด ทั้งสากลโลก เกิดดับทั้งนั้น ขึ้นชื่อ ว่าสังขารเกิดดับทั้งนั้น จะเป็นกาย สังขารก็เกิดดับ จะเป็นวจีสังขารก็ เกิดดับ จะเป็นมโนสังขาร จิตต สังขารก็เกิดดับ หรือจะเป็นปุญญา ภิสังขารก็เกิดดับ จะเป็นอปุญญา ภิสังขารก็เกิดดับ เป็นอเนญชาภิ ของทำให้ลำบาก ก็เป็นของจริง สังขารก็เกิดดับ เห็นจริงไปหมด ความดับทุกข์ก็เป็นของจริง ข้อ ทั้งสากลโลกมีเกิดดับเท่านั้น เห็น สุขัลลิกานุโยคและอัตกิลมถานุโยค ปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์ก็เป็นของ ความเกิดดับตามความเป็นจริงของ ให้ดำเนินด้วยมัชฌิมาปฏิปทาปฏิบัติ จริง ของจริงเหล่านี้แหละ แสดง เป็นกลาง ไม่เข้าไปใกล้ที่สุดทั้งสอง อย่าง คือกามสุขขัลลิกานุโยค อัต- เป็นส่วนๆ ไป ทุกข์เป็นของจริง ควรกำหนดรู้และได้กำหนดรู้ไว้แล้ว เหตุเกิดทุกข์เป็นของจริง ควรละ กิลมถานุโยค ข้อปฏิบัติเป็นกลางเป็นไฉน ได้ละแล้ว ความดับทุกข์เป็นของจริง เห็นชอบ ดำริชอบ กล่าววาจาชอบ ทำการงานชอบ เลี้ยงชีพชอบ ระลึก ชอบ ตั้งใจไว้ชอบ ประกอบด้วย อวัยวะ ๔ ประการ จัดลงเป็น ๓ คือ ศีล สมาธิ ปัญญา ให้มั่นอยู่ในศีล สมาธิ ปัญญา พระปัญจวัคคีย์รู้จัก ศีลแล้ว รู้จักสมาธิแล้ว แต่ว่า ควรกระทำให้แจ้ง ก็ได้ทำให้แจ้ง แล้ว ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์ที่ เป็นของจริงนั้นควรเจริญ ก็ได้เจริญ แล้ว ทรงแสดงสัจธรรมทั้ง ๔ โดย สัจญาณ กิจญาณ กตญาณเช่นนี้ พระปัญจวัคคีย์รู้ เข้าใจฟังออกที่ เดียว เรื่องที่จริง พระปัญจวัคคีย์ทั้ง ๕ เมื่อเห็นจริงเช่นนี้ก็ได้บรรลุมรรคผล ได้บรรลุถึงธรรมกาย พระอัญญา โกณฑัญญะได้เห็นธรรมกายก่อน มีตาเห็นธรรมแล้ว เห็นด้วยตา ธรรมกาย ธมฺมจกฺขุ เห็นด้วยตา ธรรมกายที่ปราศจากมลทิน เห็น ชัดทีเดียว พระองค์ผู้ทราบชัดว่าปัญจ วัคคีย์อัญญาโกณฑัญญะได้เห็น แล้ว พิจารณาเป็นลำดับไป ให้พระปัญจ วัคคีย์เข้าเนื้อเข้าใจ พระปัญจ กัลยาณมิตร ๑๗ สิงหาคม ๒๕๓๘