การว่ากล่าวตักเตือนลูก : หน้า 55/128

เรายังประพฤติตนอย่างเดิมหรือเปล่า หรือประพฤติดีขึ้น ถ้าดีขึ้นก็ควรชมเชยเป็นการให้กำลังใจลูกในการทำความดี ที่ดีขึ้นกว่าเดิม แต่ถ้ายังคงดื้อรั้นประพฤติตนไม่ดีอยู่ ต่อ ไปควรว่ากล่าวตักเตือนให้รุนแรงขึ้น พร้อมทั้งยกตัวอย่าง ของความไม่ดีว่าจะให้ผลร้ายต่อลูกอย่างไร และให้เหตุผล ของการตักเตือนที่ค่อนข้างรุนแรงกว่าเดิมว่าเป็นเพราะอะไร เพราะแม่ต้องการให้ลูกเป็นคนดีที่อยู่ต่อไปในสังคมหรือ หมู่คณะได้อย่างมีความสุข หรือเหตุผลอื่นๆ อีกที่ควรยก ตัวอย่างให้ลูกได้รับฟัง การว่ากล่าวตักเตือนนั้นควรเป็น การกลั่นออกมาจากใจที่บริสุทธิ์ของผู้เป็นแม่ ไม่ใช่ด้วย อารมณ์อันดุร้ายเกรี้ยวกราด จะทำให้ลูกเห็นความปรารถ ความรักของแม่เมื่อเทียบกับความรักอื่น ๆ ในโลก ย่อมเป็นหนึ่งแท้แน่นอน แต่เป็นเพียงความรักแบบแคบ ๆ ถ้าเทียบกับรักแท้ที่อมตะนิรันดรตลอดไป ไม่มีที่สิ้นสุดขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า นาดีของแม่ไปในทางลบ และอาจทำให้ลูกประพฤติตน ไปในทางที่เบี่ยงเบนจากความถูกต้อง เพื่อเป็นการประ ชดประชันการตักเตือนของแม่ ความประพฤติของลูกจะดีงามหรือเป็นไปตามแนว ทางที่ถูกต้องตามที่แม่ปรารถนานั้น ย่อมขึ้นอยู่กับการดู แลเอาใจใส่ลูกอย่างใกล้ชิด และอบอุ่น พร้อมเสมอที่จะ เป็นทั้งแม่และเพื่อนที่ดีของลูก ควรให้ลูกได้เข้าใจชีวิตใน แนวทางที่ถูกต้องทั้งทางโลกและทางธรรม ธรรมะเป็นสิ่ง ที่ควรปลูกฝังให้ลูกได้เรียนรู้ตั้งแต่เยาว์วัย เพราะธรรมะ เท่านั้นที่จะจรรโลงจิตใจอันดีงามบริสุทธิ์ให้แก่ลูกได้ เพื่อ ให้ลูกพร้อมที่จะอยู่ต่อสู้ในโลกอย่างอาจหาญร่าเริงได้ในทุก สภาวะ ไม่ว่าทุกข์หรือสุข เขาจะหาความพอดีของอา รมณ์ที่ไปสัมผัสสภาวะของความไม่แน่นอนของการดำรง ชีวิตอยู่ในทางโลกได้อย่างไม่หวั่นไหว ไม่ท้อแท้ ถึงแม้ใน ยามนั้น จะไม่มี “แม่” อยู่คอยประคับประคองใจและกาย สิงหาคม ๒๕๕๘ ๕๓ ของลูกต่อไปแล้วก็ตาม” กัลยาณมิตร: คำว่า “รักแท้ของแม่มีอานุภาพเหนือความ รักใด ๆ ในโลก” มีความหมายและความเป็นไปได้แค่ไหน ใน ทัศนะของพี่ปุ๋ คุณเพียงนิล “รักของแม่ที่มีต่อลูก เป็นรักที่บริสุทธิ์และ เพื่อความปรารถนาดีต่อลูก ในทุกสภาวะของลูก และ ปราศจากเงื่อนไขของทุกอย่างรวมทั้งกาลเวลาด้วย เป็น รักที่บริสุทธิ์ปราศจากข้อต่อรอง ไม่ว่าลูกจะดีหรือเลว ลูกจะอยู่ในสภาพไหน แม่คงรักลูกเหมือนเดิม ไม่ว่าเวลา จะผ่านไปยาวนานแค่ไหน แม่ยังให้รักต่อลูกไปจนชีวิต จะหาไม่ นั่นคือ ความรักแท้ที่แม่มีต่อลูก อย่างที่ไม่อาจ เปรียบเทียบรักของแม่กับความรักแบบหนุ่มสาว รักแบบ เพื่อน ซึ่งอาจเปลี่ยนแปลงได้ในทุกสภาวะ ไม่ว่าจะเป็น นิสัยใจคอความประพฤติที่เปลี่ยนแปลงไปจากแนวเดิมที่ ได้เคยเห็นเคยสัมผัส หรือสภาพของร่างกายและจิตใจที่ เปลี่ยนแปลงไป หรือตามกาลเวลาที่เปลี่ยนไป ความรัก แบบหนุ่มสาว หรือแบบเพื่อน หรือแบบอื่นๆ นั้น ก็อาจ เปลี่ยนแปลงไปได้ ขึ้นอยู่กับความหนักแน่นของอุปนิสัย ใจคอของแต่ละคน ความรักความเข้าใจกันจึงอาจเปลี่ยน แปลงขึ้นลงตามอารมณ์นั้น ๆ ได้ ถ้าไม่ได้ประคับประคอง กันด้วยจิตใจที่มีคุณธรรมความดีแล้ว ก็ยากที่จะอยู่ใน สภาพเดิมได้ แต่รักของแม่ยังคงอยู่ ยังคงแนบแน่นอยู่ใน กายและใจของลูกอย่างไม่มีเงื่อนไข นี่คือรักของแม่ที่เป็น รักแท้ที่เปรียบเทียบกับความรักอื่นๆ ในโลกแล้ว ย่อมอยู่ เหนือกาลเวลา เหนือทุกสิ่งทุกอย่าง แต่รักแท้ของแม่จะบังเกิดขึ้นได้ เมื่อประกอบด้วย ความเป็นแม่และลูกในชาติ ๆ หนึ่งเท่านั้น เมื่อจบสภาวะ ของแม่ลูกกันในชาตินั้น ๆ แล้ว ความรักนั้นก็หมดเพียง ชาติ ๆ หนึ่งเท่านั้น ในชาติต่อๆ ไป สภาวะของความ เป็นแม่ลูกกันอาจเปลี่ยนแปลงไปอีก ขึ้นอยู่กับว่า เมื่อได้ เกิดมาอีกในชาติต่อไป ทั้งคู่อาจไม่ได้เป็นแม่เป็นลูกกัน อีกเหมือนชาติที่แล้ว ความทรงจำเก่าๆ ในอดีตชาติที่ เคยผูกพันกันมาก็เลือนรางไป ยากที่จะจำกันได้ นอก จากผู้มีฌานเท่านั้นที่จะระลึกชาติได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ยากที่จะ ระลึกได้ หากไม่ได้ฝึกฝนจิตใจอบรมภาวนาอย่างถูกต้อง เพราะฉะนั้น ความรักของแม่เมื่อเทียบกับความรัก อื่นๆ ในโลก ย่อมเป็นหนึ่งแท้แน่นอน แต่เป็นเพียงความ กัลยาณมิตร