ทั้งสามเดินมาหากันที่ทางสามแพร่ง : หน้า 52/128

ทั้งสามเดินมาหากันที่ทางสามแพร่ง ต่างคนต่างแย่งกันละล่ำละลักร้องไห้ ขายขา...ยายข สามคนนี้เขาเป็นอะไร ดูสิร้องไห้กันใหญ่...แม่เขาอยู่ไหน ทำไมปล่อยลูกให้ลำบากตรากตร่า หลานเอย... นี้ไม่ใช่คน...เขาเรียกว่า “เปรต” หลานดูให้ดี และสังเกตเอาไว้ เมื่อเขาเป็นคน เมื่อเขาเป็น “ลูก” เขาปลูกแต่เรื่องเลวร้าย เขาทำให้ “แม่” ที่รักพวกเขาเท่าดวงใจ ต้องร่ำไห้ ต้องร้องไห้ เสียใจได้แทบทุกวัน เจ้ามือใหญ่เท่าใบลาน มือใหญ่เกือบเท่าหลังคาบ้าน นั่นชอบทุบตีแม่ตน แม่เดือน แม่ทีไร เป็นต้องคว้าไขว่ คว้าไม้สู้แม่ น้ำตาแม่ไหล....เพราะลูกไม่รักดี พอแก่ตายไป....ลูกไปเกิดใหญ่เป็นเปรตอย่างนี้ ดูให้ดีๆ ทำบาป ตีแม่เช่นนี้ เกิดใหม่อีกที มือใหญ่ แสนใหญ่กว่าใบลาน โน่น เจ้าปากเท่ารูเข็ม ได้แค่แทะเล็มอาหาร ก็เพราะอาหารให้ด้วยใจ กลับพูดร้ายๆ ใส่แม่ แม่ว่าไม่ได้ ต้องใส่อารมณ์ทุ่มเถียง ตะโกนสำเนียงกรี๊ดกร๊าด ตวาดใส่ พอแก่และถึงความตาย... เลยต้องเกิดใหญ่ ได้ร่างกายร้าย ๆ เป็น “เปรต” เช่นนี้ กินก็ไม่อิ่ม โหยหิวทั้งปี ทุกเวลานาที ได้แต่ร้องกรีดหวีดวอน · - อีกคน ก็เปรตเหมือนกัน ° a a ชอบดื้อรั้น กระทืบเท้ากับแม่ แม่ว่าทีไร เป็นต้องกระแทกเท้าใส่ เดินถึงบึง ข้ามหัวแม่ไป... แม้แม่จะร้องไห้ เพราะเสียใจ มันก็ไม่ไยดี ตายแล้วเกิดใหม่อีกที จึงต้องเป็น “เปรต” เท้าช้างอย่างนี้ เพราะทำไม่ดี กระทืบเท้าให้แม่ของตน “เปรต” ทั้งสามตนจึงสุมหัวเข้าหากัน หลานฟังสิ มันได้แต่พิลาปรำพัน ปรับทุกข์ อัดอั้น ถึงเหตุที่ก่อเอาไว้ เพราะความไม่เข้าใจในบาป เพราะความไม่เชื่อในค่าสอนของพระพุทธเจ้า จึงต้องทนเคล้าทุกข์หนักหนาสาหัส - หลานเอย.. . ° • 0 พระพุทธเจ้าท่านทรงดำรัส ว่า “พ่อ แม่” คืออรหันต์แห่งชีวิต หากกระทำความผิด ให้แม่พ่อ น้ำตาหลั่งไหล จะต้องได้ทุกข์เช่นเปรตทั้งสามคนนี้ จะไม่มีสวรรค์เป็นที่ไป จะไม่ได้เพื่อนที่ร่าเริงสดใส ทุกวันมีแต่ต้องทุกข์ทนหม่นไหม้ หลานเอย...จำไว้ อย่าทำให้แม่เสียใจ อย่าทำให้พ่อเดือดร้อน แล้วก้อนชีวิตของเจ้า นับวันแต่จะรุ่งโรจน์สดใส หลานจงพาแม่ พ่อ ให้ได้รู้จัก ให้รักรสแห่งพระธรรม แล้วชีวิตของหลานจะดื่มด่ อาบสุขแห่งธรรม ได้ชั่วกัปกัลป์ กัลยาณมิตร ๕๐ สิงหาคม ๒๕๐๘