ข้อความต้นฉบับในหน้า
รรมะ & สุขภาพ
โดย : นพ.ประภาส อุดรานันท์
ร
ถไฟขบวนยาวแล่นตามรางมุ่งหน้าสู่ทิศ
เหนือ สายตาของผมมองผ่านหน้าต่างด้านข้างออกไปยังดอยที่มีดงไม้นานาพันธุ์ สลับกับลำธาร
- เป็นช่วง ๆ พาให้นึกไปว่าอยู่คนละประเทศกับกรุงเทพมหานคร ในเมื่อคืนวานกับวันสุดท้าย
ของสัปดาห์ของการทำงาน ที่รถติดตั้งหนับเต็มถนนทั่วกรุง ทำให้คนบางกอกผวากับวันศุกร์
ยิ่งกว่าฝรั่งกลัวศุกร์สิบสามเสียอีก
แต่เช้าวันนี้กับบรรยากาศที่สดใสในกลิ่นไอของชนบท ทำให้ผมได้รู้ว่าเมืองไทยใหญ่กว่าที่คิด
เป็นยิ่งกว่าคำว่ากรุงเทพฯเท่านั้น หลายคนมักถามผมว่า ทำไมไม่กลับลำพูนโดยทางเครื่องบิน ทั้งที่
เร็วและสบายกว่า แต่ทว่าสำหรับผม การ
เดินทางมาในตู้นอนที่เย็นสบาย ด้วยสาย
ลมจากเครื่องปรับอากาศ ทำให้ผมได้มีโอกาส
อ่านพ็อคเก็ตบุ๊คเล่มที่ซื้อมาค้างปีจบลงได้
บางทีก็ได้พบปะเพื่อนใหม่ แต่ที่สำคัญมาก
อีกประการหนึ่งคือ ผมได้มีโอกาสคิดทบทวน
ตัวเองถึงชีวิตที่ผ่านมา ในเวลาเดียวกับที่นั่ง
รถไฟ
- ของผม
ย้อนระยะทางไปยังป่าซางบ้านเกิด
หากเปรียบหน้าต่างกระจกรถไฟ
อาหาร...
โอสถทิพย์
เหมือนจอภาพยนตร์ ภาพที่แสดงให้ผมชมเมื่อยามอยู่บางกอกจึงต่างจากภาพที่ปรากฏต่อสายตาใน
ขณะนี้ ที่นี่มีต้นไม้บนดอยสูงแทนตึกที่ตั้งเสียดฟ้า ที่นี่มีสกุณาบินให้ชมเพลินตา แทนหมอกควันที่
- ทึบหนาบนฟ้าอมรนครรัตนโกสินทร์ ผู้คนชนบทมีชีวิตเฉกเช่นราชาผู้เป็นเจ้าของเวลาแห่งตัวเอง
- หยาดเหงื่อแรงใจที่ทุ่มเทลงไปในขณะที่บ้านนาได้เรือนเป็นหลัง แต่เม็ดเงินที่เป็นก้อนเดียวกันนั้น
ก็บันดาลรถยนต์ให้เป็นของขวัญแก่คนกรุง รถยนต์ราคาเป็นเรือนแสน สามารถใช้เป็นประโยชน์แทน
บ้านได้ ไม่ว่าจะเพื่อพักผ่อนกายา เป็นที่รับ
ประทานอาหารเช้าร่วมกัน และในช่วงเวลา
คับขัน ก็เป็นที่ปฏิบัติภารกิจส่วนตัวได้อย่าง
เร็วพลันอีกด้วย
ขณะที่บ้านเมืองเศรษฐกิจโดยรวม
เฟื่องฟู แต่อายุขัยมนุษย์กลับหดสั้นลง แล้ว
จากโลกไปด้วยความทุกข์ทรมาน อาหาร
การกินนั้นเป็นปัจจัยสำคัญ ที่ช่วยเสริมสร้าง
ความแข็งแรงให้แก่ร่างกาย ในคราวก่อนๆ
ผมได้ชี้ให้คุณผู้อ่านเห็นถึงความสำคัญของ
ประเภทอาหารที่เหมาะสมสำหรับบุคคลที่มี
กัลยาณมิตร ๔๒
สิงหาคม ๒๕๓๘