อานุภาพธรรมกาย : หน้า 69/128

เห็นองค์พระ สว่างเต็มไป หมด องค์พระ ขยายใหญ่คลุม ไปทั้งโลกทั้ง นั่งท่านก็พูดว่าให้แผ่ความสบายออกไปจากใจเรา เลย เห็นองค์พระสว่างเต็มไปหมด องค์พระขยาย จักรวาล ตอนนี้ มาก อยาก ข้าพเจ้าก็ทำได้ รู้สึกว่าแผ่ความสบายออกไปจน ใหญ่คลุมไปทั้งโลกทั้งจักรวาล ตอนนี้ข้าพเจ้ามี ข้าพเจ้ามีความ ไม่มีที่สิ้นสุด รู้สึกว่ามีความสบายทั้งกายและใจ ความปีติเบิกบานมาก อยากประกาศให้ชาวโลกรู้ | ปีติเบิกบาน แต่ก่อนนั่งไม่เคยเป็นอย่างนี้เลย เพราะนั่งไปหา ถึงความสุขอันนี้ จิตใจก็ขยายกว้างออกไปไม่มีที่ แต่ศูนย์กลางกายไปว่าอยู่ตรงไหน อยากเห็น สิ้นสุด เกิดความเมตตาไม่มีขอบเขต คิดสงสาร ประกาศให้ชาว ดวงแก้วอยากเห็นองค์พระ นั่งทีไรก็มีแต่มืดกับ ทุกชีวิตที่อยู่บนพื้นโลก อยากให้ทุกชีวิตได้มาพบ เมื่อยไม่มีความสุขเลยก็เบื่อ พอนั่งครั้งนี้ไม่ได้คิด อะไร ไม่ได้หวังว่าจะต้องเห็นองค์พระหรือ ดวงแก้ว คิดว่านั่งเล่นสบายๆ ไม่ได้เอาจริงเอาจังอะไร แต่ ก่อนพอนั่งก็จะต้องคิดว่าต้องเอาให้ได้ ธรรมกาย ต้องให้เห็นเหมือนหลวงพ่อพูด พอใจมีแต่ความ อยากก็เลยเจอแต่ความมืด มานั่งครั้งนี้ใจไม่มี บริสุทธิ์ แต่ก่อนจิตใจก็มีความเมตตาเฉพาะวงแคบ ความอยาก พอใจไม่มีความอยากก็เบาสบายก็ พอใจหยุดใจนิ่งได้พบกับความสว่างภายใน ก็เลย เหมือนมีอะไรดูดลงไป ใจก็หยุดนิ่งเฉย ๆ องค์ กับความสุขที่ข้าพเจ้าได้พบในครั้งนี้ ข้าพเจ้ามอง โลกรู้ถึงความ เห็นทุกชีวิต เหมือนลอยคออยู่กลางทะเลมองหา สุขอันนี้ ฝั่งไม่เจอ ข้าพเจ้าก็คิดสงสารจนน้ำตาไหล อยาก ช่วยให้ทุกชีวิตได้พ้นทุกข์ ใจของข้าพเจ้าเหมือน แก้มัดเหมือนออกจากกรงขังเป็นอิสระ ใจมัน เห็นสิ่งไม่ดีของตัวเอง เหมือนคนเดินออกจาก พระก็ลอยขึ้นมาไม่ต้องไปนึกอยากเห็น วันแรก ความมืด จิตใจมีแต่ความอิ่มเอิบเบิกบาน ความ องค์พระก็ลอยขึ้นมาช้าๆ ยังไม่ชัดเท่าไร ก็รู้สึกว่า มีความสบายใจมากขึ้นเรื่อยๆ พอวันที่สองวันที่สาม องค์พระก็ลอยขึ้นเร็ว คิดที่ไม่ดีมันดับหมด ข้าพเจ้าถามคุณป้าที่มานั่งสมาธิด้วยกันว่า ทำไมจิตใจของหนูมันไม่เหมือนเดิม มีแต่ความ มากจนนับไม่ไหว แต่ไม่ตื่นเต้นทำใจเฉยๆ องค์ เมตตา คุณป้าก็บอกว่าใจหนูเป็นพระแล้ว เพราะ พระสว่างมาก รู้สึกว่าตัวข้าพเจ้าเป็นองค์พระ ว่าความทุกข์ในใจไม่มีเลยมีแต่ความสุขล้วนๆ มี องค์พระเป็นตัวข้าพเจ้า เหมือนอยู่นอกโลก เหมือน ความคิดใหม่เกิดขึ้น สอนตัวเองได้ว่าแต่ก่อนเรามี ลอยอยู่กลางอากาศ มองเห็นรอบตัวไม่มีที่กำบัง แต่ความทุกข์ใจ พอใจหยุดใจนิ่ง จึงได้รู้ว่าความ สิงหาคม ๒๕๓๘ ๖๗ กัลยาณมิตร