มโหสถตัดสินคดี : หน้า 109/128

พระมโหสถ เรื่อง : สำนวนเก่า ความเดิม ภาพ : พุทธศิลป์ มโหสถตัดสินคดีโดยการนำหญิงชายทั้งสามไปสอบถามทีละคน เริ่มต้นด้วยการถาม นายทีฆปิฏฐิว่าตัวเขาชื่ออะไร มีภรรยาชื่ออะไร บิดามารดาของภรรยาชื่ออะไร นายทีฆปิฏฐีจน ใจ ไม่รู้จักชื่อจริงจึงบอกชื่ออื่นไป ต่อมานำนายโคฬกาฬไปสอบถามในทำนองเดียวกัน นาย โคฬกาฬก็ตอบไปตามความจริง ท้ายสุดจึงได้ถามนางธิดาหน ก็ได้คำตอบที่ตรงกับนาย โคฬกาฬ มโหสถจึงตัดสินนางธิดาหนให้แก่นายโคฬกาฬ พร้อมทั้งสั่งสอนนายทีมปิฏฐิให้เลิก ประพฤติตนเป็นคนพาล กาพย์ยานี ๑๑ อาเพศเป็นมนุษย์ มียั้งหยุดบัดเดี๋ยวดล เมื่อนั้นท้าวอินทรา ขึ้นรถยานบัดเดี่ยวใจ เหมือนหนึ่งคนเดินหน จรดลตามมรรคา ขับรถนั้นหนีไป ชายนั้นไซร้ลูกออกมา ชายนั้นขี่รถไป ร้องถามไถ่ด้วยวาจา ไม่เห็นรถหายไป วิ่งตามไปโดยมรรคา ท่านจะไปไหนมา ถึงคามาใกล้หรือไกล ครั้นถึงจึงร้องว่า เหตุไรนาพารถหนี พระอินทร์บอกมิช้า ช้านี้นาคนเข็ญใจ พระอินทร์ร้องว่าไป ท่านอย่าได้มาพาที ตัวข้าจะอาศัย ไปด้วยท่านได้ปรานี มิใช่รถคันนี้ มารู้จะขัดใจ เมื่อนั้นนายสารถี ฟังวจีก็ปรีดา มนุษย์กับอินทรา วิวาทาเถียงกันไป ทั้งนี้เป็นไรมา เจ้ากับข้าไปด้วยกัน มิช้าบัดเดี๋ยวใจ พากันไปถึงศาลา พระอินทร์ติดตามไป มีน้ำใจหฤหรรษ์ สุรเสียงเถียงกัน ก้องสนั่นได้ยินมา มีชายคนหนึ่งนั้น ให้ป่วนปั่นเจ็บหนักเบา ถึงหน่อศาสดา มโหสถพระกุมาร ลงจากรถทันใด แล้วฝากไว้เอ็นดูเรา เจ้าจึงให้ไปหา เอาตัวมาอย่าได้นาน ชำระกิจหนักเบา แล้วจึงเราพากันไป ใครรู้ซึ่งอาการ เร็วอย่านานจะถามดู สิงหาคม ๒๕๓๘ กัลยาณมิตร ๑๐๗ ...........