บอกทางไปสู่สุคติ : หน้า 27/128

บอกทางไปสู่สุคติ หลวงพ่อคะ อย่างที่คน แม้ทุกขเวทนาจะบีบคั้นจนนึกถึง โลกตอนนั้นก็รับรองได้ว่า เขามีสุคติ ความดีที่เคยทำไว้ไม่ออก แต่ถ้ามี เป็นที่ไป โบราณเขาทำกัน คือ ใครมาพูดเตือนสติเตือนความจำให้ เมื่อเวลาญาติมิตรใกล้ ก็พอจะนึกได้ ถ้าจิตเกาะอยู่ในบุญ จะตายเขาจะให้ประนมมือ ได้ทันจังหวะที่จิตละสังขาร บุญก็ แล้วเอาดอกไม้ ธูปเทียนใส่มือให้ บอกให้เอาไปไหว้พระจุฬามณีบน สวรรค์ แล้วให้พูด พุทโธ พุทโธ ตามที่เขากล่าวนำ เชื่อกันว่าเมื่อคน นั้นตายแล้วจะได้ไปสวรรค์ บุญแค่ นี้จะพาไปถึงสวรรค์เชียวหรือคะ เขาเรียกว่าบอกทาง เดี่ยว หอบไปสวรรค์ก่อน ในกรณีที่บางคนทำคุณงาม ความดีมาน้อย ไม่ค่อยได้ทำบุญทำ กุศลเป็นชิ้นเป็นอัน พอใกล้ตายเข้า ซึ่งก็เหมือนกันทุกคน ทุกขเวทนา หรือความเจ็บปวดในร่างกายจะมี มาก มากจนชักนึกถึงบุญหรือคุณ ความดีที่สร้างไว้ไม่ออก แล้วถ้ามี นี้ก็ยังมีทำกันอยู่ตามบ้านนอก ใน เรื่องอะไรมากระทบกระเทือนใจอยู่ ตัวเมืองไม่ค่อยได้ทำกันเพราะส่วน ข้างๆ ใกล้ ๆ เช่น มีคนมาร้องไห้ มากก็ไปตายกันที่โรงพยาบาลใน คร่ำครวญอยู่ข้างตัวทำให้กังวล หรือ ห้องไอ.ซี.ยู. เหลือให้เห็นเป็นพิธีนิด มีใครมาพูดเรื่องร้ายๆ เรื่องที่ทำให้ หน่อยก็ตอนที่เอาศพลงโลงแล้ว เขา ใจเศร้าหมองให้เขาได้ยิน ใจของ รวบมือคนที่ตายมาประนมไว้กลาง เขาก็จะขุ่นมัวเศร้าหมอง โอกาสที่ อก เอาดอกไม้ใส่มือ เอาสายสิญจ์ เขาจะตกนรกหรือไปไม่ดีในทันทีที่ มัดมือให้ ความจริงถึงตอนนี้ป่วย จะละโลกนั้นมีอยู่ ตรงกันข้าม ถ้า การบอกทาง คนตายแล้วจะไปรู้ ผู้ใกล้ตายคนนั้นมีคุณงามความดี เรื่องอะไร ธรรมเนียมมันกร่อนไปนะ อยู่บ้าง เคยตักบาตรทุกวัน ตอน ต้นเรื่องที่เขาทำกันมาแต่ ใกล้ตาย แม้เจ็บปวดแทบสิ้นสติ โบราณนั้นก็เพื่อให้จิตของคนใกล้ ถ้ามีใครมาบอกหรือมาเตือนให้เขา ตายอยู่ในบุญ จะได้มีสุคติเป็นที่ไป นึกถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้า หรือ เมื่อตายแล้ว จะได้ผลหรือไม่ขึ้นอยู่ ให้ทำภาวนากำหนดลมหายใจเข้า กับว่าคนที่ใกล้ตายนั้นพื้นใจของเขา ออก แล้วให้ท่องในใจว่า พุทโธ พุท เป็นอย่างไร ถ้าพื้นใจของเขาเป็น โธ เพียงการเตือนใจนิดเดียวแค่นี้ก็ คนใจบุญมาก่อน ตั้งอยู่ในคุณงาม จะทำให้เขาได้สติ นึกถึงพระนึกถึง ความดีมาตลอดชีวิต ตอนใกล้ตาย บุญ ใจผ่องใสขึ้นมาได้ ถ้าเขาละ สิงหาคม ๒๕๓๘ ๒๕ กัลยาณมิตร อย่างไรก็ดี เรื่องนี้ความ เคยชินมีบทบาทมาก คนที่เกเรชอบ ฆ่าสัตว์ตัดชีวิตอยู่เป็นนิจ เวลาใกล้ ตายไม่ว่าใครจะมาบอก พุทโธ หรือ บอกคาถาอะไร จะนิมนต์พระ อรหันต์มายืนอยู่ใกล้ๆ ก็แค่นั้นแหละ เขาจะนึกถึงความดีไม่ออกเลยเพราะ ว่าใจของเขามันมืดมิดมาตลอดชีวิต ขนาดร่างกายแข็งแรง ตาก็มีอยู่ ยังไม่ยอมลืมตามาดูความดี ใจก็ บอกตาก็บอดโดยปริยาย ตอนจะ ตายมันเจ็บปวดไปทุกขุมขน ต่อให้ มีพระอรหันต์มาอยู่ใกล้ๆ มาบอก เขาว่า พุทโธ พุทโธ เขาก็ตามไม่ได้ เพราะหูอื้อตาลายเห็นแต่ความมืด อยู่ภายใน ยิ่งกว่านั้นคนเราเวลาใกล้ ตาย ภาพการกระทำที่เขาทำไว้ บ่อยๆ ที่เรียกว่า นิจกรรม กรรมที่ ทำอยู่เป็นนิจ ทำจนคุ้น มันจะ กรอกลับมาให้เห็น เหมือนกรอ ภาพยนตร์ กรอวิดิโอกลับมาดู คนที่ กินเหล้าต่างข้าวมาตลอดชีวิต ชอบ ตีรันฟันแทงมาตลอดชีวิต คิดดูซิ ตอนกำลังจะตาย ภาพการกระทำ ในอดีตที่กรอกลับมาให้เขาเห็นใน ภวังค์จิตจะเป็นอย่างไร แน่นอน ขวดเหล้าก็โผล่ หอกดาบก็โผล่ ปืน เอ็ม.๑๖ กระสุนเป็นต้นๆ โผล่ตาม