การเตือนและการฝึกฝน : หน้า 84/128

ส่องธรรมล่าภาษิต * โดย อิ่มธรรม ขุมทรัพย์ น เต อห์ อานนฺท ตถา ปรกฺกมิสสามิ ยถา กุมภกาโร อามเก อามกมาเต นิคฺคยฺหนิคฺคยฺหาห์ อานนฺท วกขามิ ปว ห ว หาห อานนท วกขามิ โย สาโร โส จสฺสติ อานนท์! เราจะไม่พยายามทำกับพวกเธอ อย่างทะนุถนอมเหมือนพวกช่างหม้อทำแก่หม้อ ที่ยังเปียกยังดิบอยู่ อานนท์! เราจะขนาบแล้วขนาบอีกไม่มีหยุด อานนท์! เราจะชี้โทษแล้วชี้โทษอีกไม่มีหยุด ผู้ใดมีมรรคผลเป็นแก่นสาร ผู้นั้นจะทนอยู่ได้ (มหาสุญญตสูตร ๑๔/๒๑๒) ESPELER คำกล่าวไว้ว่า “ใครไม่ได้รับคำเตือน ม นั่นคือสัญญาณอันตราย” พระพุทธเจ้าตรัสว่า ผู้ชี้โทษคือผู้ชี้ขุมทรัพย์ เพราะเป็นการเรียนลัด เป็นการย่นหนทางชีวิต เขาไม่แนะบางทีเราก็ไม่รู้ เขาไม่พูดบางทีเราก็ไม่สังเกต เขาไม่บางทีเราก็สะเพร่า เขาไม่บอกบางทีเราก็ลืม เขาไม่บางทีเราก็ไม่ทำ อย่าเพิ่งเบื่อ อย่าเพิ่งท้อถอย ให้เอาความดีเป็นที่ตั้ง เอาเป้าหมายเป็นจุดยืน กัลยาณมิตร ........... ๘๒ เอาความสำเร็จเป็นกำลังใจ หากคำๆ นั้นมีประโยชน์ก็ควรรับมาคิดรับมาทำ หากคำๆ นั้นเป็นเพียงคำอุทาน หรือความเข้าใจผิด ก็ควรรับฟังโดยดี เพราะผู้เตือนเราคือผู้หวังดีต่อเรา ผู้ไม่เตือนเราคือผู้ฆ่าเรา อย่ากลัวคำติติง อย่าทำตัวเป็นคนเตือนได้ยาก อย่าเบื่อหน่ายในการฝึกฝนตนเอง เพราะผู้รักการฝึกตัวและมีเป้าหมายเท่านั้น จึงจะมีสิทธิ์จารึกชื่อในโลกแห่งความดีใบนี้... สิงหาคม ๒๕๓๘