พระคุณของพ่อแม่ : หน้า 32/128

ละสายตา พี่เณรได้เห็นดวงตาทั้งสอง ของโยมแม่พลันมีน้ำใสๆ เอ่อล้นออก มา ราวกับจะบอกให้รู้ว่า “การจากไป ครั้งนี้ลูกจะไม่มีโอกาสกลับมาสู่อ้อมอก ของแม่อีกแล้ว” แม้โยมแม่ไม่ได้พูด อะไร แต่น้ำตาที่พรั่งพรูออกมาอาบ แก้มทั้งสองข้างนั้น ก็แทนคำพูดอะไร ๆ ได้มากมายเกินกว่าจะเอ่ย พระคุณของพ่อและแม่นั้น มาก มายสุดที่จะพรรณนา พี่เณรคงไม่มี ความสามารถพอที่จะเขียนให้หมดลง ในเนื้อที่กระดาษเพียงไม่กี่แผ่นนี้ มีนัก ปราชญ์ได้เปรียบเทียบไว้ว่า “ถึงแม้น จะเอาภูเขาสิเนรุมาแทนปากกา เอา น้ำในมหาสมุทรทั้งสี่มาแทนน้ำหมึก เอาแผ่นฟ้ามาแทนกระดาษแล้วเขียน พรรณนาพระคุณของพ่อแม่ เขียนไป จนกระทั่งภูเขาสิเนรุสึกหมด น้ำใน พี่เณรได้มีโอกาสพัฒนาคุณธรรมทั้งภายใน มหาสมุทรก็แห้งเหือด ถึงแผ่นฟ้า และภายนอกเพิ่มขึ้น และได้ฝึกตัวให้เป็นผู้ที่สมบูรณ์ กว้างใหญ่ก็หมดสิ้น ก็ยังไม่อาจที่จะ พรรณนาพระคุณของพ่อแม่ได้หมด” มากขึ้น ซึ่งพี่เณรรู้สึกภูมิใจและดีใจเป็นที่สุดที่ได้ เห็นไหมว่าพระคุณของพ่อแม่นั้นมาก มาบวชเป็นสามเณรวัดพระธรรมกาย มายขนาดไหน พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้ตรัสเปรียบพระคุณของพ่อแม่เอาไว้ว่า เพราะทำให้พี่เณรได้ฝึกตัวในทุกรูปแบบ “พ่อแม่นั้นเปรียบเสมือนพรหม ของลูก” เพราะใจท่านประกอบไปด้วย มีพระประสงค์จะให้ฆ่าลูกทิ้งก็ได้ แต่ พรหมวิหารธรรม คือ เมตตา กรุณา พระองค์กลับทรงห้าม ทั้งยังรับสั่งให้ มุทิตาและอุเบกขา พ่อแม่นั้นเฝ้าทะนุ เลี้ยงดูเป็นอย่างดี เมื่อพระเจ้าอชาต ถนอมเรามาตั้งแต่อยู่ในครรภ์ เลี้ยง ศัตรูยังทรงพระเยาว์เกิดเป็นฝีที่นิ้ว เรามาตั้งแต่ยังเล็กๆ ท่านไม่เคยสนใจ พระองค์ก็มิได้ทรงรังเกียจแต่กลับเอา เลยว่าลูกที่เกิดมานี้โตขึ้นแล้วจะกตัญญู พระโอษฐ์ดูดหัวฝี ดูดหนองออกมา กตเวทีต่อท่าน หรือจะกลายเป็นลูก อกตัญญู แม้กระทั่งรู้อยู่เต็มอกว่า ลูก ที่เกิดมาต้องอกตัญญูฆ่าพ่อ อย่างเรื่อง ของพระเจ้าพิมพิสารที่โหรหลวงทำนาย ว่า เด็กที่อยู่ในครรภ์พระมเหสีนี้โตขึ้น จะปลงพระชนม์พระบิดา หากพระองค์ ด้วยพระองค์เอง นี่แหละคือความรัก ของพ่อแม่ทั้งที่ก็รู้อยู่เต็มอกว่า ลูกคน นี้โตขึ้นต้องฆ่าตนเอง แต่ด้วยความรัก อันไม่มีประมาณ จึงทำให้พระองค์ไม่ คำนึงถึงสิ่งเหล่านี้เลย “พ่อแม่นั้นเปรียบเสมือนเทวดา กัลยาณมิตร ๓๐ สิงหาคม ๒๕๓๘ และ ของลูก” เพราะท่านเฝ้าฟูมฟักเลี้ยงดู ทุกอย่าง ป้อนข้าวป้อนน้ำ เช็ดอุจจา ระปัสสาวะให้โดยมิได้รังเกียจ พร้อมที่จะปกป้องลูกน้อย แม้จะแลก ด้วยชีวิตของท่านเองก็ตาม ดุจบุคคล หวงแหนดวงตาอันเป็นที่รัก และประ หนึ่งเทวดาคอยปกปักคุ้มครองรักษาผู้ ทำความดีฉะนั้น” “พ่อและแม่ยังเปรียบเสมือนครู คนแรกของลูก” เพราะตั้งแต่เราลืมตา ขึ้นดูโลก ท่านก็ได้พร่ำสอนทุกสิ่งทุก อย่าง ไม่ว่าจะสอนให้เดิน สอนให้พูด