ประสบการณ์การปฏิบัติธรรม : หน้า 59/128

๘๔ รุ่น ในโลกปัจจุบัน แห่งยุคโลกาภิวัตน์ โลก ได้พัฒนาก้าวไกลใน หลายๆ ด้าน เพื่อเป็น การสนับสนุนการพัฒนา นั้นให้ประสานกันทั้งด้าน ภายนอกและด้านจิตใจ มูลนิธิธรรมกายจึงได้จัด ให้มีการปฏิบัติธรรมขึ้น ทั้งระยะสั้นและระยะยาว ทั้งในและนอกสถานที่ ในส่วนของการจัด ปฏิบัติธรรมนอกสถานที่นั้น ได้จัดขึ้นที่สวนบัว จ.เชียง ใหม่ โดยจัดอย่างต่อเนื่องมารวม ๔๔ รุ่น ๆ ละ ๑ สัปดาห์ มีผู้เข้าอบรมราว 5,000 คนแล้ว ทั้งนี้กัลยาณมิตรทุกท่าน ต่างมีความประทับใจและได้ผลแห่งการปฏิบัติธรรมด้วย ตัวเอง อาทิ หนึ่งเสี้ยวแห่งใจ “ประสบการณ์จากการปฏิบัติธรรมในครั้งนี้ทำให้ หมดข้อสงสัยในพระรัตนตรัย หมดความสงสัยเรื่องบุญ บาป และหมดความสงสัยในเรื่องพระธรรมกาย” (กัลฯรัชนี ได้บาป นักสังคมสงเคราะห์ *๑) “ความเปลี่ยนแปลงด้านสุขภาพ เช่น หายจาก ความดันต่ำ ปวดหัวตัวร้อนเคล็ดยอกก็จะปรับให้หายได้ ตัวเบาลุกนั่งสบาย สมองโปร่ง...” (กัลฯอัฐมา สวาทยานนท์ นักธุรกิจ (5) “ครั้งก่อนที่ได้ขึ้นมาสวนบัว เมื่อ เม.ย. ๓๖ ตอน นั้นขับรถมาส่งพี่สาว เห็นสวนดอกไม้ สนามหญ้าและ การตกแต่งสถานที่ รู้สึกสดชื่นเบิกบาน..... จำได้ว่าเมื่อ ส่งพี่สาวเข้าห้องพัก ตัว เองก็ทรุดตัวลงนั่ง ยังไม่ ทันถึงพื้น องค์พระก็ผุด ขึ้นมาในกลางท้อง สว่าง ไสว มีความสุข นับตั้ง แต่นั้นเชื่อมั่นเลยว่า การ ปฏิบัติธรรม การจะเข้า ถึงธรรมได้อย่างง่ายๆนั้น สถานที่สัปปายะมีส่วน ช่วยอย่างมาก” (กัลฯ ประภัสสร คำภิโร เภสัชกร *๒) “ วันแรกตั้งใจมากจึงพบกับความตึง เครียด ปวดลูกตาและหน้าผากมาก วันที่สองยังเครียดอยู่ แล้ว ค่อยๆ ปรับตัวใหม่ ปรากฏว่าหลับเป็นระยะๆ บางช่วง ที่หลับก็จะสะดุ้งพบว่าเห็นองค์พระแก้วใสผุดมาจาก ศูนย์กลางกาย ซ้อนขึ้นมา ๒-๓ องค์ หายง่วงเลยค่ะ พอเพ่งองค์พระก็หายไป วันที่ ๓ พยายามปรับใจใหม่ ทั้งหมดเหมือนกับเราลบกระดานค่อย ๆ หลับตาลงเบาๆ ทำใจให้หยุดนิ่งเฉยๆ ไม่คิดอะไร พบว่าใจเริ่มสงบ ตัว เบา ขยายใหญ่ จากนั้นนำคำที่พระอาจารย์ท่านสอนมา ทำตามว่า ให้ใจของเราคล้ายกับตะกอนในแก้วน้ำที่ค่อยๆ หล่นลงสู่ก้นแก้ว ข้าพเจ้าก็ใช้ใจแบบนี้แตะเบาๆ ไปที่ ศูนย์กลางกาย พบท่อลงไปก็ดูไปเรื่อยๆ จนสุดท่อจะมี แสงสว่าง ก็เข้าไปเรื่อยๆ พบองค์พระผุดขึ้นมามากมาย เรียงซ้อนกันนับไม่ถ้วนสวยงามมาก ปีติ น้ำตาไหล วันที่ ๔. ใจสงบได้ดีขึ้น ใจจรดไปศูนย์กลางกายพบองค์พระ ผุดมาตลอด รู้สึกเหมือนมีแรงดูดตลอดเวลา แม้เวลาไม่ ได้ทำสมาธิก็ตาม จะนั่ง ยืน ทานอาหาร จะเห็นตลอด แม้เวลาที่เขียนอยู่นี้ก็เห็นค่ะ” (กัลฯ จตุพร กุลหอม แอร์โฮสเตส *๓) อ่านต่อหน้า 59 กัลยาณมิตร ๕๗ สิงหาคม ๒๕๓๘